I SA/Sz 631/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Sędzia WSA Ewa Wojtysiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na rozstrzygnięcie Inne z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności oddala skargę. UZASADNIENIE Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Rozstrzygnięciem z [...] r. nr [...] W. U. P. w [...], pełniący rolę Instytucji Pośredniczącej Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 (dalej: IP PO WER), działając na podstawie art. 58 ust. 1, ust. 2 pkt 1, w związku z art. 53-57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2018.1431 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa), nie uwzględnił protestu wniesionego przez G. P. S.. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: Wnioskodawca,), dotyczącego negatywnej oceny projektu pn.: [...] nr [...], złożonego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020. Z dokumentacji konkursowej załączonej do skargi wynika, że Wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie z Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 (dalej: PO WER) w ramach konkursu nr [...] ogłoszonego przez W. U. P. w [...], pełniącego rolę Instytucji Pośredniczącej w ramach PO WER. W piśmie z [...] r. IP PO WER poinformowała Wnioskodawcę, że zakończyła ocenę projektu. Ostatecznie projekt ten "uzyskując [...] punktów został oceniony pozytywnie przez KOP i został wybrany do dofinansowania. Na realizację projektu została przyznana kwota dofinansowania wynosząca [...] PLN. Jednocześnie IP poinformowała Wnioskodawcę, że warunkiem przyjęcia wniosku do realizacji jest złożenie w terminie 7 dni dodatkowych dokumentów, niezbędnych do podpisania umowy o dofinansowanie. Przy piśmie z [...] r. Wnioskodawca załączył wymagane dokumenty. Pismem z [...] r., IP PO WER poinformowała Wnioskodawcę, że w związku z posiadaną wiedzą oraz pozyskaniem od Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju oraz od CBA nowych informacji na temat prowadzonego przez Wnioskodawcę podmiotu gospodarczego oraz osoby wskazanej jako osobę do kontaktów roboczych (Koordynator) w ramach ww. projektu, odstępuje od podpisania umowy o dofinansowanie ww. projektu. W dniu [...] r. Wnioskodawca złożył do IP PO WER pismo, w którym wezwał IP PO WER do podpisania umowy o dofinansowanie, zarzucając też IP naruszenie art. 45 ust. 4 i 5 w zw. z art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w związku z ww. odstąpieniem od podpisania umowy o dofinansowanie projektu. Wnioskodawca podniósł w piśmie zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej procedury wyboru projektów. IP PO WER, traktując to pismo jako protest, po przeanalizowaniu tego protestu, wniosku i dokumentacji dotyczącej oceny projektu w podjętym [...] r. rozstrzygnięciu wyjaśniła na wstępie, że tryb postępowania w sprawie przyznania środków na finansowanie zgłaszanych przez uprawnione podmioty projektów określa ustawa wdrożeniowa. Wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie w ramach PO WER, gdzie projekty spełniające kryteria wyłaniane są w drodze ogłoszonego konkursu, zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Każdy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący PO WER. Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, oceny spełniania kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje Komisja Oceny Projektów (dalej: KOP). Zgodnie z art. 53 ustawy wdrożeniowej, Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Właściwą do rozpatrzenia niniejszego protestu jest IP PO WER (art. 55 pkt 2 oraz art. 56 ust. 3 ustawy wdrożeniowej). IP PO WER może protest uwzględnić albo go nie uwzględniać (art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W przypadku uwzględnienia protestu IP PO WER kieruje projekt do właściwego etapu oceny albo dokonuje aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, informując o tym wnioskodawcę (art. 58 ust. 2 i 5 ustawy wdrożeniowej). Ogłaszając konkurs nr [...], IP PO WER podała informacje obejmujące dane wymagane ustawą wdrożeniową (art. 40), udostępniła również Regulamin konkursu (art. 41), określający m.in. procedurę wyboru projektów. Procedura oceny projektów konkursowych składa się z etapu oceny merytorycznej, oraz z etapu negocjacji - jeśli Oceniający stwierdzili, że projekty złożone w konkursie wymagają skierowania do tego etapu. Warunkiem pozytywnej oceny projektu jest spełnienie wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, tj.: ogólnych kryteriów merytorycznych ocenianych w systemie 0-1, kryteriów dostępu, kryteriów horyzontalnych oraz otrzymanie od każdego z obydwu Oceniających co najmniej 60% punktów za spełnianie poszczególnych ogólnych kryteriów merytorycznych, dla których ustalono minimalny próg punktowy jak również po zakończeniu oceny merytorycznej - kryterium negocjacyjnego (jeśli dotyczy). Oceny spełniania przez dany projekt poszczególnych kryteriów wyboru projektów, w ww. kolejności, dokonuje dwóch członków KOP, wybieranych w drodze losowania przeprowadzonego przez Przewodniczącego KOP. W przypadku, gdy wniosek został skierowany do negocjacji, ocena kryterium negocjacyjnego dokonywana jest przez pracownika Instytucji Organizującej Konkurs (dalej: IOK) powołanego do składu KOP. Projekt Wnioskodawcy uzyskał wymaganą liczbę punktów i spełnił kryteria wyboru projektów, w związku z czym został oceniony pozytywie, jednakże IP POWER odstąpiła od podpisania umowy o dofinansowanie projektu. IP PO WER stwierdziła, że spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się w istocie do ustalenia, czy W. U. P. w [...] prawidłowo (zgodnie z określonymi procedurami) podjął decyzję o odstąpieniu od podpisania umowy o dofinansowanie z Wnioskodawcą. Wyjaśniając takie stanowisko IP PO WER wskazała, że zgodnie z art. 52 ust. 1 ww. ustawy podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu. Stosownie do ust. 2 wskazanego przepisu umowa ta może zostać zwarta jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów, na podstawie których został wybrany do dofinansowania, oraz zostały dokonane czynności i zostały złożone dokumenty wskazane w obowiązującym Regulaminie konkursu. Zgodnie z art. 57 ust. 2 ustawy wdrożeniowej ocena projektu podlega weryfikacji w zakresie kryteriów wyboru projektu. Uznać zatem należy, że projekt złożony w konkursie na etapie procedury odwoławczej podlega ponownemu sprawdzeniu w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektu. Projekt nie może być zatem na tym etapie zmieniany czy uzupełniany. Wobec powyższego, wniosek złożony w konkursie przez Wnioskodawcę podlega ocenie zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa oraz z kryteriami konkursowymi na całym etapie procedury konkursowej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym projekt taki podlega tej samej ocenie również już po rozstrzygnięciu konkursu do chwili podpisania umowy o dofinansowanie, a nawet także w okresie realizacji projektu - już po jej podpisaniu. Oznacza to, że zarówno instytucje uczestniczące w realizacji programu operacyjnego, jak i wszystkie inne podmioty (wnioskodawcy, beneficjenci) są zobowiązani do przestrzegania norm prawnych. W tym zakresie IP PO WER powołała się na podobny pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z 10.08.2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1116/17. W sytuacji podlegającej ocenie w niniejszym rozstrzygnięciu IP PO WER stwierdziła, że Wnioskodawca przedłożył do oceny wniosek, z którego wynika, iż wśród kadry zarządzającej projektem będzie M. B.-J., mająca pełnić funkcję koordynatora projektu, tj. funkcję nadrzędną w stosunku do pozostałego personelu w projekcie, odpowiedzialną m.in. za nadzór nad terminową i zgodną z budżetem realizacją zadań projektowych. Stosownie do informacji otrzymanych od C. B. A. D. w P. wobec M. B.-J. orzeczony został środek zapobiegawczy w postaci nakazu powstrzymania się od wykonywania działalności gospodarczej związanej z dysponowaniem środkami finansowymi pochodzącymi z funduszy Unii Europejskiej. Dodatkowo C. D. w P. wyjaśniła, że nakaz ten należy rozumieć szeroko, w związku z czym M. B.-J. nie powinna podejmować w żadnej formie działalności związanej z dysponowaniem tymi środkami. CBA podkreśliła również, że na każdej instytucji posiadającej wiedzę o tym zakazie ciąży obowiązek każdorazowego uwzględnienia zakazu w przypadku rozpatrywania wniosków o udzielenie dotacji z funduszy unijnych. Mając powyższe na uwadze, W. U. P. w [...] zobowiązany był do weryfikacji informacji wynikających ze złożonego wniosku o dofinansowanie w zakresie kadry zarządzającej projektu, w wyniku czego stwierdzono, że oceniany wniosek nie spełnia warunku dysponowania potencjałem kadrowym. Wskazać należy, że istotnym jest to, aby Wnioskodawca już na etapie tworzenia wniosku o dofinansowanie przeanalizował, czy posiadany już potencjał kadrowy będzie mógł być wykorzystywany do realizacji projektu. Stosownie do zapisów Instrukcji wypełniania wniosków ocena spełnienia kryterium merytorycznego w zakresie wykazania zdolności do płynnej obsługi finansowej projektu (potencjał finansowy) oraz ocena merytoryczna potencjału jaki Wnioskodawca planuje zaangażować w realizację projektu (potencjał kadrowy i techniczny) musi być zweryfikowana przez IP POWER. Weryfikacja ta musi nastąpić również przed podpisaniem umowy. Oznacza to, że stwierdzenie braku potencjału kadrowego (kadry zarządzającej) na jakimkolwiek etapie przed podpisaniem umowy musi prowadzić do uznania, że wniosek nie spełnia tego kryterium. To z kolei dyskwalifikuje go z dalszej oceny. Mając na uwadze obowiązek IP PO WER dokonania oceny wniosku w treści przedłożonej przez Wnioskodawcę w konkursie, ocenie tej musi podlegać potencjał kadrowy wykazany przez Wnioskodawcę. Ten z kolei musi zostać uznany za niespełniony z uwagi na fakt, iż osoba mająca pełnić funkcję kadry zarządzającej w projekcie posiada orzeczony zakaz wykonywania wszelkiej działalności związanej z funduszami Unii Europejskiej. Zauważyć przy tym należy, że zarząd Wnioskodawcy, którego wspólnikiem oraz członkiem zarządu, a następnie prokurentem jeszcze nie dawno była M.. B.-J., w osobie G. J., posiadał informacje zobowiązujące go do podjęcia działań zmierzających do realizacji nałożonego na M.. B.-J. zakazu. Tymczasem, pomimo nałożonego środka zapobiegawczego osoba ta została wykazana jako kadra zarządzająca w projekcie. W zakończeniu rozstrzygnięcia IP PO WER podkreśliła, że jest zobowiązana do przestrzegania przepisów prawa. Zgodnie z ustawą o finansach publicznych ma ona obowiązek dbałości o środki publiczne. W ocenie IP PO WER oczywistym jest, że niemożliwym stało się zawarcie umowy o dofinansowanie projektu środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej z podmiotem, który świadomie do realizacji tego projektu zatrudnia osoby zobowiązane prawomocnym postanowieniem sądu do powstrzymania się od dysponowania takimi środkami. Odnosząc się do kwestii proceduralnych IP PO WER stwierdziła, że wobec pierwotnej pozytywnej oceny projektu, informację WUP w [...] z [...] r. o odstąpieniu od podpisania umowy o dofinansowanie należało o negatywnej ocenie. W związku z tym pismo Wnioskodawcy z [...] r. potraktowane zostało jako protest od negatywnej oceny. Wobec braku informacji o przysługujących Wnioskodawcy środkach odwoławczych, pomimo formalnego upływu terminu do wniesienia protestu, pismo to należało rozpoznać w trybie przewidzianym dla rozpatrzenia protestu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] G. P. S.. z o.o. - reprezentowana przez radcę prawnego – wniosła o uwzględnienie skargi na ww. rozstrzygnięcie jej protestu. Zdaniem Skarżącej, WUP arbitralnie i dowolnie potraktował swoje uprzednie pismo z [...] r. za informację o negatywnej ocenie, a pismo Skarżącej z [...] r. uznał za protest. W jej ocenie, pisma WUP z [...] i [...] r. nie znajdują podstawy prawnej, zaś ostatnim stanowiskiem WUP sformułowanym w zgodzie z ustawą wdrożeniową oraz regulaminem konkursu jest pismo Instytucji z [...] r., obejmujące informację o pozytywnym wyniku oceny projektu oraz wezwanie do złożenia załączników wymaganych przed podpisaniem umowy o dofinansowanie. WUP, wykorzystując przydane mu władztwo w zakresie przeprowadzenia konkursu formułuje swoje stanowisko prawne tak, że Skarżąca nie jest w stanie ustalić podstaw prawnych działania Instytucji. Z tego względu, Skarżąca - odwołując się do art. 63 ustawy wdrożeniowej oraz art. 86 p.p.s.a. - z ostrożności wnosi, jak na wstępie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej - polegające na odmowie podpisania umowy o dofinansowanie wobec Projektu, spełniającego wszystkie kryteria wyboru do dofinansowania, mimo uprzedniego wyłonienia go do dofinansowania oraz spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do zawarcia takiej umowy; 2) art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. art. 41 ust. 1 oraz ust. 2 pkt. 7 ustawy wdrożeniowej - polegające na wskazaniu, jako przyczyny odmowy uwzględnienia protestu Skarżącej, okoliczności nie objętych ogłoszoną dokumentacją konkursu (Regulaminem konkursu); 3) art. 44 ust. 1 w zw. z ust. 7 ustawy wdrożeniowej - polegające na nieuprawnionym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia podjętego przez komisję oceny projektów oraz dokonanie oceny reformatoryjnej na niekorzyść Skarżącej przez osoby działające bez stosownego uprawnienia ustawowego, z pominięciem udziału komisji oceny projektów; 4) art. 45 ust. 4 i 5 ustawy wdrożeniowej - polegające na braku wydania informacji o negatywnej ocenie Projektu zawierającej wskazanie kryteriów wyboru projektów, które instytucja uznała za niespełnione oraz pouczenie o możliwości wniesieni protestu; 5) art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - polegające na pozbawieniu Skarżącej prawa do wniesienia protestu pomimo wydania rozstrzygnięcia odmawiającego udzielenia wsparcia na rzecz projektu. Podnosząc takie zarzuty Skarżąca wniosła o: 1) uwzględnienie skargi oraz stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, w związku z czym WUP winna zawrzeć ze Skarżącą umowę o dofinansowanie projektu, 2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła na wstępie stan sprawy wskazując m.in., że pismem z [...] r. WUP poinformował Skarżącą iż: "(...), odstępuje od podpisania umowy o dofinansowanie ww. projektu". Wobec tego, [...] r., Skarżąca przedłożyła do WUP pismo obejmujące wezwanie do wyznaczenia terminu zawarcia umowy o dofinansowanie lub do wydania informacji w przedmiocie negatywnej ceny Wniosku, o kt. mowa w art. 45 ust. 4 i 5 w zw. z art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Pismo to potraktowane zostało przez WUP - wbrew jego literalnemu brzmieniu - jako protest od negatywnej oceny projektu. Pismem z 8 lipca Skarżąca poinformowana została o nieuwzględnieniu protestu. Uzasadniając podniesione w skardze zarzuty Skarżąca stwierdziła, że WUP: - powołując się na niepotwierdzone okoliczności pozostające poza zakresem normowania kryteriów oceny projektów, w sposób całkowicie bezpodstawny odmówił Skarżącej podpisania umowy o dofinansowanie, - pomimo sformułowania stanowiska w przedmiocie odmowy podpisania umowy dofinansowanie, faktycznie nigdy nie wydał informacji o negatywnej ocenie projektu obejmującej wskazanie podstaw podjętego rozstrzygnięcia oraz ich stosownego uzasadnienia, przez co pozbawił Skarżącą prawa do poznania podstaw negatywnej oceny projektu; - dopiero w odpowiedzi na wezwanie Skarżącej zawarte w piśmie z [...] r., sformułował uzasadnienie negatywnej oceny projektu; treść zaskarżonego aktu obejmowała w istocie próbę dokonania ex post rozszerzenia i przeformułowania argumentacji Instytucji, przedstawionej w piśmie informującym o odstąpieniu od podpisania umowy o dofinansowanie. Działanie takie - nie znajdujące podstaw w przepisach ustawy wdrożeniowej - pozbawiło Skarżącą prawa do wniesienia odwołania od negatywnej oceny projektu; - pominął wnioski Skarżącej w przedmiocie wezwania do podpisania umowy o dofinansowanie lub do wydania informacji, o której mowa w art. 45 ust. 4 i 5 w zw. z art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej kwalifikując je, w sposób całkowicie nieuprawniony, jako zarzuty wobec informacji o negatywnej ocenie projektu. Informacja taka w istocie nie została nigdy wydana - przez co WUP pozbawił Skarżącą prawa do wniesienia protestu od negatywnej oceny projektu, a następnie do poddania jego rozstrzygnięcia kontroli sądowoadministracyjnej. Zdaniem Skarżącej WUP w sposób nieuprawniony odmówił podpisania umowy o dofinansowanie, bowiem w myśl art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, umowa taka może zostać zawarta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów, na podstawie których został wybrany do dofinansowania, oraz zostały dokonane czynności i zostały złożom dokumenty wskazane w regulaminie konkursu albo w wezwaniu, o których mowa odpowiednio w art. 41 ust. 2 pkt 6a albo w art. 48 ust. 4a pkt 3. W niniejszej sprawie doszło do wypełnienia wszystkich przesłanek zawarcia umowy wymienionych w tych przepisach, co potwierdza treść pisma WUP z [...] r., iż: "Projekt uzyskał wymagana liczbę punktów i spełnił kryteria wyboru projektów, w związku z czym został oceniony pozytywnie" oraz brak zakwestionowania przez WUP złożonych przez Skarżąca załączników, wymaganych w trybie art. 41 ust. 2 pkt 6a ustawy wdrożeniowej. Skoro zatem projekt spełniał wszelkie warunki wymagane do podpisania umowy, a na etapie poprzedzającym jej zawarcie - w opinii WUP - dojść miało do wystąpienia okoliczności skutkujących niespełnieniem przez projekt kryteriów oceny, to stanowisko WUP o odmowie podpisania umowy - jako reformatoryjne względem pierwotnie prezentowanego - winno jasno wskazywać skonkretyzowane przesłanki. Tymczasem treść pisma z [...] r., w całości pomijała jakąkolwiek analizę spełniania przez projekt kryteriów, odwołując się jedynie do subiektywnego przekonania o braku możliwości podpisania umowy w sytuacji, w której - na podstawie wiedzy o niesprecyzowanym zakresie - ustalono, że wobec jednej spośród osób zaangażowanych w ramach kadry projektu zastosowano środek zabezpieczający w postaci nakazu powstrzymania się od wykonywania działalności gospodarczej. Z pisma tego wynikało jedynie że wpływ na podjęcie przez WUP negatywnej dla Skarżącej decyzji miały rzekomo informacje przekazane przez Ministerstwo Rozwoju (o nieustalonej treści oraz ścieżce formalnej pochodzenia) dotyczące śledztwa prowadzonego przez właściwe organy w związku z podejrzeniem wystąpienia nieprawidłowości przy realizacji projektów z udziałem wsparcia pochodzącego z funduszy europejskich. Na [poparcie swego stanowiska Skarżąca powołała się na wyroki sądów administracyjnych, w tym na wyrażany w orzecznictwie pogląd, że instytucje odpowiedzialne za udzielanie pomocy publicznej uprawnione są do uznania, na etapie poprzedzającym zawarcie umowy, że dany projekt nie spełnia ustanowionych kryteriów i odmowy udzielenia pomocy. Uwzględniając wykładnię wynikającą z orzecznictwa Skarżąca podkreśliła, że ustawa wdrożeniowa przewiduje jedynie dwa instrumenty, za pomocą których instytucja organizująca konkurs może zakończyć ocenę wniosku opisującego projekt, w sposób negatywny wobec wnioskodawcy: 1) pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia (art. 43 ustawy wdrożeniowej) - które może zapaść w przypadku, gdy wnioskodawca nie uzupełni braków w zakresie warunków formalnych albo gdy złoży wniosek o dofinansowanie po terminie określonym w ogłoszeniu konkursu, 2) negatywna ocena projektu (art. 45 ust. 4 w zw. z art. 53 ustawy wdrożeniowej) - która może zapaść w przypadku uznania przez instytucję organizującą konkurs, że projekt nie spełnia kryteriów, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący. Ustawa wdrożeniowa nie posługuje się pojęciem odstąpienia od zawarcia umowy, a zatem rozstrzygniecie o takim charakterze musi uwzględniać wymagania przewidziane dla negatywnej oceny projektu. Odnosząc się do merytorycznego zakresu okoliczności przyjętych przez WUP w piśmie z [...] r. - jako przesłanki odmowy podpisania umowy – Skarżąca stwierdziła, że nie stanowią one przedmiotu normowania któregokolwiek z kryteriów oceny projektów, jak też nie podlegają weryfikacji na podstawie załączników wymaganych do podpisania umowy o dofinansowanie. Ani regulamin konkursu, ani kryteria, ani mające zastosowanie przepisy prawa nie zawierają regulacji pozwalającej na przyjęcie, że zastosowanie środka zapobiegawczego względem jednego z członków kadry projektu może stanowić podstawę negatywnej oceny Projektu. Stanowisko WUP, iż: "Dopuszczenie do rozliczania realizacji projektów osób, w stosunku do których istnieje uzasadnione podejrzenie dopuszczenia się przestępstw związanych z wykorzystaniem tych środków powoduje ryzyko powstania nadużyć i nieprawidłowości mogących skutkować niewłaściwym wydatkowaniem środków unijnych" stanowi zatem przejaw próby przypisania Spółce odpowiedzialności za nieudowodnione czyny osób nie wchodzących w skład jej organów. Osoba, której dotyczy środek zapobiegawczy nie jest bowiem Wnioskodawcą ani członkiem organów wnioskodawcy, względem których wymaga się stosownych oświadczeń w przedmiocie niepodlegania wykluczeniu z możliwości ubiegania się o środki na realizację projektu oraz o niekaralności za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, działaniu instytucji państwowych oraz samorządowych, wiarygodności dokumentów oraz przestępstwa skarbowe. M. B.-J. nie podlega bowiem wykluczeniu z możliwości ubiegania się o środki europejskie, a także nie została skazana za żadne z przestępstw wymienionych w treści wymaganych przez WUP oświadczeń. Instytucja Pośrednicząca nie dysponowała zatem prawem do badania tego rodzaju okoliczności nawet w odniesieniu do osób występujących w charakterze wnioskodawcy lub członka zarządu Spółki - nie wspominając już o osobach wskazanych do kontaktów lub zaangażowanych w ramach kadry projektu. Zastosowany wobec członka kadry projektu środek zapobiegawczy nie wyczerpuje zarówno przesłanek "karania za przestępstwo" jak i przesłanek "wykluczenia z możliwości ubiegania się o środki europejskie na podstawie właściwych przepisów". Ponadto, nakaz powstrzymywania się dotyczy wyłącznie prowadzenia działalności gospodarczej, nie zaś wykonywania zadań w ramach stosunków o charakterze innym niż działalność gospodarcza, jak przykładowo zlecenia wykonywane osobiście. Takie działanie Instytucji Pośredniczącej stanowi – w ocenie Skarżącej - oczywiste naruszenie zasady legalizmu, do której WUP odwołuje się w piśmie z [...] r., i stanowi naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej. Uzasadniając zarzut braku wydania informacji o negatywnej ocenie Skarżąca zaznaczyła, iż treść pisma WUP z [...] r. nie obejmowała wskazania kryterium, które miało zostać uznane za niespełnione, co jest naruszeniem art. 45 ust. 4 i 5 ustawy wdrożeniowej. Przepisy te wymagają, aby w przypadku negatywnej oceny, o której mowa w art. 53 ust. 2 tej ustawy, informacja zawierała pouczenie o możliwości wniesienia protestu określające: 1) termin do wniesienia protestu; 2) instytucję, do której należy wnieść protest; 3) wymogi formalne protestu, o których mowa w art. 54 ust. 2. Pismo WUP z dnia [...] r. nie obejmowało żadnego spośród bezwzględnie wymaganych przez ustawę wdrożeniowa elementów, tak w zakresie wskazania niespełnionych przez projekt kryteriów jak i w zakresie pouczenia o uprawnieniu do wniesienia protestu ze wskazaniem terminu, właściwej instytucji oraz wymogów formalnych. Dopiero w zaskarżonym akcie WUP wskazała, że "Stosownie do zapisów Instrukcji wypełniania wniosków spełnienia kryterium merytorycznego w zakresie wykazania zdolności do płynnej obsługi finansowej projektu (potencjał finansowy) oraz ocena merytoryczna potencjału jaki Wnioskodawca planuje zaangażować w realizację projektu (potencjał kadrowy i techniczny) zweryfikowana musi być przez IP PO WER". Równocześnie stanowisko takie zostało uzupełnione błędnym ustaleniem, że M. B.-J. nie jest uprawniona do wykonywania zadań w ramach projektu na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej. Brak wskazania podstaw negatywnej oceny, a następnie potraktowanie pisma Skarżącej (z [...] r.), dążącego w swojej treści do przywrócenia sprawy na grunt przepisów proceduralnych ustawy wdrożeniowej jako "protestu", stanowi przejaw nadużycia pozycji dominującej przez instytucję organizującą konkurs. Działanie bez stosownej podstawy w prawnej, realizowane w warunkach oczywistej sprzeczności z literalną treścią przepisów ustawy wdrożeniowej nie może funkcjonować w obrocie prawnym jako prawidłowe zakończenie procesu oceny Wniosku, gdyż stanowiłoby to afirmację uprawnienia instytucji organizującej konkurs do dowolnego modyfikowania rozstrzygnięć specjalistów komisji oceny projektów na etapie przed podpisaniem umowy. Odmowa udzielenia wsparcia na rzecz zamierzenia uprzednio uznanego za spełniające wszelkie wymagane kryteria, z powołaniem się na okoliczności o charakterze irrelewantnym względem podstaw przeprowadzonej oceny, stanowi rozstrzygnięcie tak głęboko wadliwe, że utrzymanie go w mocy zagrażałoby całemu systemowi rozdysponowywania funduszy europejskich na podstawie przepisów ustawy wdrożeniowej. Skarżąca podniosła też, że jej zarzuty i wnioski sformułowane w piśmie z [...] r. nie zostały przez WUP rozpatrzone, co nie przeszkodziło WUP ani w uznaniu tego pisma za "protest", ani w przyjęciu objętych pismem zarzutów za podstawę sformułowania w zaskarżonym rozstrzygnięciu nowych argumentów, mających ex-post potwierdzić lakoniczną i nieuzasadnioną ocenę, sformułowaną przez WUP uprzednio w piśmie z [...] r. Potraktowane przez WUP tego pisma jako protest uznać należy za działanie rażąco nieuzasadnione w sytuacji, w której wnioskodawca nie otrzymał uprzednio informacji o negatywnej ocenie projektu. Zastosowany zabieg formalny uprawnił, w opinii WUP, powtórne sformułowanie podstaw odmowy podpisania umowy o dofinansowanie z odwołaniem do jednego z kryteriów oceny projektów. Pomijając kwestię braku woli oraz możliwości wniesienie przez Skarżącą protestu na opisywanym etapie sprawy, z uwagi na rażące błędy proceduralne po stronie IP, zauważyć należy, iż w świetle art. 57 ustawy wdrożeniowej, obowiązkiem instytucji rozpatrującej protest jest ocena zarzutów, nie zaś wtórne uzasadnianie podstaw negatywnej oceny. Tymczasem treść zaskarżonego rozstrzygnięcia jeśli odwołuje się do zarzutów i wniosków Skarżącej, to wyłącznie w tym celu, by powołać nowe, uprzednio nie powoływane argumenty, nakierowane na wtórne wykazanie istnienia uzasadnionych podstaw negatywnej oceny. Zdaniem Skarżącej, próbę konwalidacji odmowy podpisania umowy poprzez odwołanie przyczyn negatywnej oceny Wniosku do rzekomego niespełnienia "warunku dysponowania potencjałem kadrowym" uznać należy za działania nakierowane na dalsze ograniczenie praw wnioskodawcy, polegające na dowolnej modyfikacji podstaw negatywnej oceny w sytuacji oczywistego braku wadliwości takiego stanowiska. Podobnie jak w piśmie z [...] r. tak i w rozstrzygnięciu z [...] r. WUP nie wskazał kryterium, które miało zostać niespełnione przez Wniosek lecz posłużył się wykładnią zapisów regulaminu konkursu polegającą na maksymalnym rozszerzeniu rozumienia kryteriów przy całkowitym pominięciu ich faktycznego zakresu normowania. Jednocześnie wskazać należy, że nawet przy ograniczeniu potencjału kadrowego wnioskodawcy możliwym było, na etapie po podpisaniu umowy o dofinansowanie wprowadzenie stosownej zmiany zgodnie z normą wynikającą z art. 52 ustawy wdrożeniowej. Modyfikacje w zakresie kadry zaangażowanej w realizację projektu są bowiem rzeczą naturalną, a ich wystąpienie może wynikać z szeregu zdarzeń o charakterze niezależnym od wnioskodawcy, takich jak chociażby rozwiązanie umowy z daną osobą, utrata odpowiednich uprawnień lub niespodziewane okoliczności związane ze stanem zdrowia, w których to przypadkach nie dochodzi nigdy do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie negatywnej oceny. Ponadto, podniesione w treści rozstrzygnięcia okoliczności, według których to "C. D. w P." wyjaśnić miała, że środek zapobiegawczy zastosowany wobec M. B.-J. "należy rozumieć szeroko", a co za tym idzie z całkowitym pominięciem jego faktycznego charakteru i treści, a jednocześnie, iż na każdej instytucji "ciąży obowiązek każdorazowego uwzględnienia zakazu w przypadku rozpatrywania wniosków o udzielenie dotacji z funduszy unijnych", kwalifikować należy jako nieuprawnioną ingerencję w proces oceny Wniosku. Zaprezentowana interpretacja orzeczonego środka zapobiegawczego pozostaje w całości nie do pogodzenia z jego faktyczną treścią, która odnosi się wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej o wskazanym zakresie, nie zaś do wykonywania obowiązków wynikających z umów zawartych jako osoba fizyczna, która - zgodnie z treścią wpisu widniejącego w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej - zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w dniu [...] r. Należy z całą stanowczością podkreślić, iż przedmiotowy nakaz nie ogranicza prawa do bycia stroną umowy o pracę lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze. Oparcie się przez WUP na nieuprawnionej wykładni treści pisma obejmującego środek zapobiegawczy, uzyskanej w nieustalonej formie od organu nieuprawnionego do jej wydania uznać należy za nieznajdujące stosownej podstawy prawnej. Powoływanie się przez WUP na zasadę legalizmu w sytuacji, w której jej działania pozostają w całości oderwane od obowiązujących przepisów ustawy wdrożeniowej, stanowi w istocie przykład jej naruszenia, prowadzącego do pokrzywdzenia podmiotu pozostającego w pozycji dalece słabszej niż instytucja uprawniona do wydawania władczych rozstrzygnięć w sprawach wyboru projektów do dofinansowania. W piśmie z [...] r. IP PO WER wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zwartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Podkreśliła też, że IP zobowiązana jest do kontroli prawidłowości wydatkowania środków unijnych, a obowiązek taki wynika nie tylko z faktu zawarcia umowy o dofinansowanie projektu lecz także z powszechnie obowiązujących przepisów prawa nakazujących dysponowanie środkami finansowymi zgodnie z zasadami finansów publicznych, a w szczególności zasadą celowości, efektywności i legalności wydatków. Instytucja Pośrednicząca będąca jednostką sektora finansów publicznych zobowiązana jest do przestrzegania wszystkich tych zasad odnośnie środków publicznych, jakimi są również środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej. W ocenie organu, zawarcie umowy o dofinansowanie z podmiotem, który do realizacji tej umowy posługuje się osobą wobec której orzeczony został środek zapobiegawczy w postaci zakazu wykonywania wszelkiej działalności związanej z funduszami Unii Europejskiej, rozumianej zgodnie z wyjaśnieniami CBA jako zakaz podejmowania w żadnej formie działalności związanej z dysponowaniem tymi środkami, jawi się jako narażenie budżetu Unii Europejskiej na nadużycia finansowe mogące podlegać zakwalifikowaniu jako naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Przekazanie środków finansowych podmiotowi, w którego strukturach zatrudniona jest osoba, na którą nałożony został nakaz powstrzymania się do wykonywania jakiejkolwiek działalności związanej z dysponowaniem środkami unijnymi naraża instytucję przekazującą te środki na zarzut niegospodarności i nierzetelności w gospodarowaniu środkami publicznymi. Nadużycia finansowe stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa i interesów finansowych Unii Europejskiej (UE). Podstawę prawną dla zwalczania nadużyć finansowych i wszelkich innych nielegalnych działań naruszających interesy finansowe UE stanowi art. 325 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który zobowiązuje UE i jej kraje członkowskie do ochrony budżetu UE. Tym samym każda jednostka administracji państwowej, a w szczególności jednostka odpowiedzialna za dystrybucję środków finansowych pochodzących z budżetu UE, ma obowiązek przeciwdziałać wszelkim zachowaniom mogącym prowadzić do naruszenia interesów finansowych Unii. Odnosząc powyższe do reguł konkursowych stwierdzić należy, że na etapie weryfikacji wniosku o dofinansowanie przed podpisaniem umowy, IP stwierdziła, że wskazana we wniosku osoba wymieniona jako kadra kierownicza projektu jest osobą, która zgodnie z orzeczonym środkiem zapobiegawczym nie może wykonywać jakichkolwiek czynności związanych z dysponowaniem środkami unijnymi. Zdaniem organu, w związku z faktem, że osoba pełniąca funkcje kadry zarządzającej w projekcie zawsze podejmuje decyzje związane z realizacją projektu, a właściwie wszystkie z nich mają charakter finansowy, tj. wiążą się z wydatkowaniem środków przeznaczonych na realizację projektu, to nie ma możliwości, aby osoba ta pełniła funkcje kadry zarządzającej projektem nie łamiąc jednocześnie orzeczonego zakazu. Zauważyć przy tym należy, że do wykonania prawomocnych orzeczeń organów władzy państwowej zobowiązane są wszystkie podmioty, w tym również podmioty instytucjonalne. Instytucja Pośrednicząca nie mogła zatem zaakceptować na stanowisku kadry kierowniczej projektu osoby, o której wiadomo było, że nie może tej funkcji pełnić. Tym samym uznać należało, że projektodawca nie spełnił wymogów konkursu dotyczących dysponowania potencjałem kadrowym pozwalającym na uznanie spełnienia tego kryterium. Z tych względów IP zobowiązana była do odstąpienia od podpisania ze skarżącym umowy o dofinansowanie, pomimo pierwotnie dokonanej przez komisję oceny projektów pozytywnej oceny wniosku. Na rozprawie pełnomocnik organu złożyła do akt sprawy kopie pism C. D. w P. z [...] r. i [...] r. oraz pisma M. I. i R. z [...] r., dotyczącego "zawarcia umowy z podmiotem G. P. S.. z o.o. (karty akt sądowych: 147-149) i wniosła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z tych dokumentów. Sąd na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. postanowił przeprowadzić dowód z tych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] u z n a ł, co następuje: Po dokonanej kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna, bowiem dokonana przez organ ocena projektu nie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, mogący mieć istotny wpływ na jej wynik. Na wstępie podkreślić należy, że spór w sprawie dotyczy działań Instytucji Pośredniczącej podejmowanych już po dokonanej przez ten organ ("pierwszej") ocenie Projektu Wnioskodawcy, podczas której projekt ten uzyskał wymaganą liczbę punktów i spełnił kryteria wyboru projektów, w związku z czym został oceniony pozytywie (o czym IP poinformowała Wnioskodawcę pismem z [...] r.), jednakże pismem z [...] r. IP POWER powiadomiła Wnioskodawcę o odstąpieniu od podpisania umowy o dofinansowanie projektu. Spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się więc w istocie do ustalenia, czy W. U. P. w [...] prawidłowo (zgodnie z określonymi procedurami) podjął decyzję o odstąpieniu od podpisania umowy o dofinansowanie z Wnioskodawcą. Dokonując więc takiej oceny należy na wstępie stwierdzić, że Sąd podzielił stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że wniosek złożony w konkursie przez Wnioskodawcę podlega ocenie zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa oraz z kryteriami konkursowymi na całym etapie procedury konkursowej. Podlega zatem takiej ocenie również już po rozstrzygnięciu konkursu do chwili podpisania umowy o dofinansowanie, a nawet także w okresie realizacji projektu - już po jej podpisaniu. Zasadnie organ uznał więc, że nie do pogodzenia z przepisami prawa wspólnotowego jak i krajowego, byłoby związanie IP PO WER, odpowiedzialnej za realizację programu operacyjnego, wadliwie dokonaną oceną projektu, niespełniającego kryteriów w ramach ogłoszonego konkursu i zawarcie umowy z Beneficjentem, którego projekt jest sprzeczny z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa lub nie spełnia kryteriów wyboru. Zatem przed zawarciem umowy o dofinansowanie IP PO WER nie tylko jest uprawniona, ale i zobowiązana do weryfikacji uprzednio pozytywnej oceny w aspekcie jej zgodności z kryteriami wyboru projektów. Ustalenie podczas tej weryfikacji, iż projekt, mimo pozytywnego przejścia wszystkich etapów oceny, nie spełnia kryteriów mających zastosowanie do danego programu, obliguje IP PO WER do niezakwalifikowania ocenianego projektu do dofinansowania, czy też do odmowy podpisania umowy o dofinansowanie. Proces wyboru projektów do dofinansowania odbywa się bowiem w oparciu o system realizacji programu operacyjnego, którego podstawę stanowią przede wszystkim powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Oznacza to, że zarówno instytucje uczestniczące w realizacji programu operacyjnego, jak i wszystkie inne podmioty (wnioskodawcy, beneficjenci) są zobowiązani do przestrzegania obowiązujących norm prawnych. Podzielić więc tu należy pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z 10 sierpnia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1116/17, iż "ocena projektu, a przede wszystkim dopuszczalność zawarcia umowy o dofinansowanie musi być warunkowana stwierdzeniem, że na dzień zawarcia umowy projekt spełnia kryteria wyboru oraz dofinansowanie jest zgodne z prawem. Działalność publiczna musi być zawsze oparta na kryterium legalności, tj. zgodności z prawem. Jeśli Instytucja Pośrednicząca stwierdziłaby, po zakończeniu oceny, ale przed podpisaniem umowy, że pomoc naruszałaby przepisy prawa (np. w zakresie dopuszczalności udzielenia pomocy publicznej), to miałaby obowiązek odmowy podpisania umowy o dofinansowanie". Mając takie zasady na względzie uznać należy, że zasadnie IP PO WER po uzyskaniu informacji od M. I. i R. oraz od CBA nowych (tj. nieznanych wcześniej) informacji na temat prowadzonego przez Wnioskodawcę podmiotu gospodarczego oraz osoby wskazanej jako osobę do kontaktów roboczych (Koordynator) w ramach ww. projektu, w piśmie z [...] r. powstrzymała się od (odstąpiła) od podpisania umowy o dofinansowanie ww. projektu. Wprawdzie zgodzić się należy ze Skarżącą, że pismo to nie w pełni odpowiada warunkom formalnym wymaganym dla pisma wywołującego tak istotną zmianę w sytuacji prawnej Wnioskodawcy, to jednak Sąd uznał, że wady te nie stanowią podstawy do stwierdzenia, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej, że "ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny" i do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez IP PO WER. W ocenie Sądu, do ww. pisma organ powinien załączyć kopie otrzymanych od ww. instytucji państwowych pism zawierających informacje o osobie będącej koordynatorem projektu albo przytoczyć (zacytować) odpowiednie fragmenty tych pism, aby Wnioskodawca mógł bezpośrednio zapoznać się z tymi informacjami, aby nie mieć wątpliwości czy sformułowania zawarte w piśmie IP PO WER wiernie oddają treść otrzymanych informacji, czy też są przez IP skomentowane (rozwinięte). Przede wszystkim jednak organ nie poinformował Wnioskodawcę o charakterze prawnym tego pisma (np. że jest to "negatywna ponowna ocena projektu") i o środku prawnym służącym Wnioskodawcy dla podważania tego pisma (oceny). Uznać jednak należy, że po otrzymaniu tego pisma od organu Wnioskodawca miał możliwość bezpośredniego zapoznania się z treścią ww. informacji w siedzibie IP PO WER lub przez żądanie nadesłania kopii tych pism. Wnioskodawca miał też dostateczny czas do przedstawienia zarzutów wobec stanowiska IP, wyrażając je w piśmie z [...] r. Organ, uwzględniając fakt, że jego pismo z [...] r. nie zawierało stosownego pouczenia potraktował pismo Wnioskodawcy jako protest (wbrew literalnemu brzmieniu tego pisma), uznając równocześnie (z powodu braku pouczenia), że protest został złożony w terminie. Na marginesie zauważyć tu też należy, że pisma CBA z [...] r. i z [...] r., a także pismo M. I. i R. oraz zostały przedłożone do akt sprawy przez pełnomocnika organu na rozprawie i Sąd postanowił przeprowadzić dowód uzupełniający z tych pism. Odnosząc się do zarzutów Skarżącej, że organ bezpodstawnie potraktował jego pismo jako protest, stwierdzić należy, że przepisy ustawy wdrożeniowej nie zawierają szczegółowych uregulowań pojawiających się w postępowaniach o dofinansowanie projektów sytuacji. Zasadnie Skarżąca zauważa np., że ustawa ta nie zawiera instytucji odstąpienia od zawarcia umowy o dofinansowanie. Mając na względzie takie wątpliwości Sąd uznał, że potraktowanie przez organ pisma Skarżącej z [...] r. jako protest nie stanowi istotnego naruszenia procedury konkursowej, także dlatego, że jest to jedyny zawarty w ustawie wdrożeniowej środek "odwoławczy" (poza kontrolą sądowo-administracyjną), umożliwiający kwestionowanie oceny dokonanej przez właściwy organ. Istotne jest też przy tym, że spór w sprawie dotyczy informacji (ich skutków dla Wnioskodawcy) otrzymanych przez organ od innych instytucji państwowych po zakończeniu (pozytywnej) oceny projektu, które nie były znane organowi w trakcie dokonywania tej oceny. Nie dotyczą też one samego projektu, zatem nie wymagał on ponownej oceny merytorycznej, nowa ocena, prowadząca do odstąpienia od zawarcia umowy odnosi się jedynie właśnie do treści tych informacji, przy uwzględnieniu faktu, że osoba wskazana w tych informacjach związana jest z realizacją projektu w sposób wskazany w dokumentacji projektowej (we wniosku) jako koordynator projektu i osoba do kontaktów roboczych, a zatem osoba uwzględniona przez Wnioskodawcę w ramach kadry zarządzającej projektem – co ma znaczenie przy ocenie potencjału kadrowego Wnioskodawcy – ponadto, zgodnie z Umową o partnerstwie, koordynator projektu wchodzi w skład Zespołu zarządzającego projektem. Zdaniem Sądu nie ma przy tym znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w jaki sposób osoba taka formalnie powiązana jest z Wnioskodawcą (np. umową o pracę, umową zlecenia itp.), bo związek taki potwierdza Wnioskodawca wskazując ją w dokumentacji projektowej. Zasadnie przy tym wskazał organ na uprzednie powiązanie M. B.-J. ze spółką G. P., była ona bowiem założycielem tej spółki, jedynym jej wspólnikiem i do [...] r. prezesem jednoosobowego zarządu, zastąpiona od tej daty przez G. J., a od [...] r. do [...] r. była też prokurentem. Zgodzić się więc należy z oceną zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że Wnioskodawca przedłożył do oceny wniosek, z którego wynika, iż wśród kadry zarządzającej projektem będzie M. B.-J., mająca pełnić funkcję koordynatora projektu, tj. funkcję nadrzędną w stosunku do pozostałego personelu w projekcie, odpowiedzialną m.in. za nadzór nad terminową i zgodną z budżetem realizacją zadań projektowych. Odnosząc się zatem do treści ww. informacji stanowiących podstawę do dokonanej przez organ ponownej oceny wskazać należy, że zawarte w piśmie organu do Wnioskodawcy z [...] r., i rozwinięte w rozstrzygnięciu, powołanie się na informacje otrzymane od C. B. A. D. w P., że "wobec M. B.-J. orzeczony został środek zapobiegawczy w postaci nakazu powstrzymania się od wykonywania działalności gospodarczej związanej z dysponowaniem środkami finansowymi pochodzącymi z funduszy Unii Europejskiej. Dodatkowo C. D. w P. wyjaśniła, że nakaz ten należy rozumieć szeroko, w związku z czym M. B.-J. nie powinna podejmować w żadnej formie działalności związanej z dysponowaniem tymi środkami. CBA podkreśliła również, że na każdej instytucji posiadającej wiedzę o tym zakazie ciąży obowiązek każdorazowego uwzględnienia zakazu w przypadku rozpatrywania wniosków o udzielenie dotacji z funduszy unijnych." – znajduje pełne potwierdzenie w treści pism przedłożonych do akt sprawy przez pełnomocnika organu na rozprawie. W piśmie z [...] r. C. D. w P. powiadomiła bowiem WUP w S., że: "W odpowiedzi na Pani pismo z dnia [...] r. nr [...] uprzejmie informuję, iż na dzień dzisiejszy śledztwo o sygnaturze RP [...] prowadzone przez D. C. B. A. w P. pod nadzorem Prokuratury Regionalnej w P. przeciwko M. B.-J., [...] oraz innym podejrzanym wymienionym w piśmie CBA z dnia [...] r. jest nadal w toku. Jednocześnie informacyjnie podaję, iż w dniu [...]. Prokurator nałożył na podejrzaną M. B.-J. środki zapobiegawcze w postaci nakazu powstrzymania się przez podejrzaną od wykonywania działalności gospodarczej związanej z dysponowaniem środkami finansowymi pochodzącymi z funduszy Unii Europejskiej.". W piśmie z [...] r. CBA poinformowała natomiast, że: "W nawiązaniu do pisma WUP w [...] sygn. [...] z dnia [...] r. zawierającego m.in. prośbę o rozważenie zmiany orzeczonego wobec M. B.-J. środka zapobiegawczego uprzejmie informuję, iż orzeczony środek zapobiegawczy w postaci nakazu powstrzymania się przez podejrzaną od wykonywania działalności gospodarczej związanej z dysponowaniem środkami finansowymi pochodzącymi z funduszy Unii Europejskiej należy rozumieć szeroko. W związku z powyższym M. B.-J. nie powinna podejmować w żadnej formie działalności gospodarczej związanej z dysponowaniem środkami finansowymi pochodzącymi z funduszy Unii Europejskiej. Dlatego też na każdej instytucji posiadającej wiedzę o tym zakazie ciąży obowiązek każdorazowego uwzględnienia zakazu w przypadku rozpatrywania wniosków o udzielenie dotacji z funduszy unijnych, które to wnioski w jakikolwiek sposób związane są z osobą M. B.-J..". Ponadto, w piśmie z [...] r. M. I. i R. poinformowało, że: "w nawiązaniu do pisma z dnia [...] r., znak: [...], dotyczącego możliwości podpisania umowy o dofinansowanie realizacji projektu z podmiotem G. P. S.. z o.o., w kontekście prowadzonego przez D. C. B. A. w P. (CBA) śledztwa, uprzejmie informuję, iż w ramach roboczego kontaktu z CBA ustalono, że w jego toku, podejrzanej pani M. B. - J. (prowadzącej ww. działalność gospodarczą w momencie wszczęcia śledztwa) postawiono zarzuty wyłudzenia środków z funduszy Unii Europejskiej. IZ PO WER ustaliła również, iż śledztwo w tej sprawie nadal trwa. Jednocześnie mając na uwadze Państwa zapytanie, IZ PO WER oficjalnie zwróciła się do Prokuratury Regionalnej w P. Wydział I do Spraw Przestępczości Gospodarczej z prośbą o informacje na temat poczynionych ustaleń w ramach prowadzonego śledztwa o sygnaturze RP I [...], [...] Niezwłocznie po otrzymaniu informacji Prokuratury zostaną one Państwu przekazane.". Mając zatem na uwadze informacje uzyskane od CBA uznać należy, że IP PO WER zobowiązana była do weryfikacji informacji wynikających ze złożonego wniosku o dofinansowanie w zakresie kadry zarządzającej projektu. Wprawdzie w piśmie z [...] r. organ nie odnosił tych informacji bezpośrednio do spełniania przez wniosek warunku dysponowania potencjałem kadrowym, jednak mimo takiego braku formalnego (kwestie te organ opisał w rozstrzygnięciu), istotne jest to, że po uzyskaniu takich informacji organ zobowiązany był do ponownej weryfikacji potencjału kadrowego i technicznego jaki Wnioskodawca planuje zaangażować w realizację projektu. Oczywisty jest przy tym, że taka weryfikacja może nastąpić również przed podpisaniem umowy. Zatem zasadnie organ przyjął, że stwierdzenie braku potencjału kadrowego (kadry zarządzającej) na jakimkolwiek etapie przed podpisaniem umowy musi prowadzić do uznania, że wniosek nie spełnia tego kryterium, co równocześnie dyskwalifikuje go z dalszej oceny (i podpisania umowy o dofinansowanie). Prawidłowo też uznał organ, że warunek posiadania potencjału kadrowego przez Wnioskodawcę nie został spełniony, z uwagi na fakt, iż osoba mająca pełnić funkcję kadry zarządzającej w projekcie posiada orzeczony zakaz wykonywania wszelkiej działalności związanej z funduszami Unii Europejskiej. Zasadnie też wskazał, że zarząd Wnioskodawcy - którego wspólnikiem oraz członkiem zarządu, a następnie prokurentem jeszcze niedawno była M. B.-J. - w osobie G. J., posiadał informacje zobowiązujące go do podjęcia działań zmierzających do realizacji nałożonego na M.. B.-J. zakazu, tymczasem, pomimo nałożonego środka zapobiegawczego, osoba ta została wykazana jako kadra zarządzająca w projekcie. W ocenie Sądu, w sytuacji faktycznej rozpoznawanej sprawy nie mają też istotnego znaczenia zarzuty Skarżącej, iż w piśmie CBA była mowa o zakazie podejmowania przez M.. B.-J. wymienionej "działalności gospodarczej", bowiem istotnie zakaz taki należy w okolicznościach sprawy rozumieć szeroko, jako jakąkolwiek możliwość wpływania na przebieg realizacji projektu. Takie stanowisko uwzględnia bowiem podkreślany przez IP PO WER a wynikający także z przepisów powszechnie obowiązujących, w tym z ustawy o finansach publicznych i przepisów unijnych obowiązek dbałości o środki budżetowe Unii Europejskiej. Zawarcie umowy o dofinansowanie z podmiotem, który do realizacji tej umowy posługuje się osobą wobec której orzeczony został środek zapobiegawczy w postaci zakazu wykonywania działalności związanej z funduszami Unii Europejskiej, może być bowiem uznane jako narażenie budżetu UE na nadużycia finansowe mogące podlegać zakwalifikowaniu jako naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Przekazanie środków finansowych takiemu podmiotowi narażałoby więc instytucję przekazującą te środki na zarzut niegospodarności i nierzetelności w gospodarowaniu środkami publicznymi. Podstawę prawną dla zwalczania nadużyć finansowych i wszelkich innych nielegalnych działań naruszających interesy finansowe UE stanowi art. 325 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który zobowiązuje UE i jej kraje członkowskie do ochrony budżetu UE. Zatem prawidłowo organ w piśmie procesowym z [...] r. stwierdził, że każda jednostka administracji państwowej, a w szczególności jednostka odpowiedzialna za dystrybucję środków finansowych pochodzących z budżetu UE, ma obowiązek przeciwdziałać wszelkim zachowaniom mogącym prowadzić do naruszenia interesów finansowych Unii. Stwierdzić przy tym należy, że organ obowiązany był w trakcie procedury "odwoławczej" uwzględniać dodatkowe informacje uzyskiwane od właściwych organów państwowych odnoszące się do sytuacji prawnej M.. B.-J.. Mając zatem na względzie wszystko powyższe Sąd nie znalazł podstawy do uwzględnienia zarzutów skargi dotyczących naruszenia wskazanych przepisów ustawy wdrożeniowej. Uchybienia proceduralne, w tym np. niewskazanie w informacji z [...] r. że stanowi ona ponowną negatywną ocenę projektu, z pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia do sądu albo potraktowanie pisma Wnioskodawcy z [...] r. jako protest, nie miało istotnego wpływu na wynik oceny. Skarżąca miała bowiem zapewnioną możliwość obrony swego stanowiska. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.