II Ca 628/22
Суди загальної юрисдикції2022-12-28
Номер справи
II Ca 628/22
Дата рішення
2022-12-28
Тип
SENTENCE
Судді
Maria Antecka (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 28 grudnia 2022 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Poznaniu II Wydział Cywilny Odwoławczy </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w składzie:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Przewodnicząca: sędzia Maria Antecka</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 roku w Poznaniu</strong>
</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. K.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji powoda</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu</p>
<p>z dnia 3 lutego 2022 r.</p>
<p>sygn. akt V C 967/22</p>
<p>I.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p>
<p>1.
w punkcie 2. dodatkowo zasądza od pozwanego na rzecz powoda 307,50 zł (trzysta siedem złotych pięćdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 kwietna 2020 r. do dnia zapłaty, a w pozostałym zakresie powództwo oddala,</p>
<p>2.
w punkcie 3. kosztami procesu obciąża powoda w 69 %, a pozwanego w 31% <br/>i z tego tytułu zasądza od powoda na rzecz pozwanego 224,36 zł,</p>
<p>II.
w pozostałym zakresie apelację oddala,</p>
<p>III.
kosztami postępowania apelacyjnego obciąża powoda w 67 %, a pozwanego w 33% <br/>i z tego tytułu zasądza od powoda na rzecz pozwanego 12,90 zł,</p>
<p>
<em>
<!-- -->Maria Antecka </em>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 28 grudnia 2022 r.</strong>
</p>
<p>W sprawie z powództwa <span class="anon-block">A. K.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, o zapłatę 4434,15 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie na rzecz powoda kosztów procesu, Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, wyrokiem z dnia 3 lutego 2022 r. (sygn.. akt V C 967/20 ):</p>
<p>- w punkcie 1. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1051,65 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty,</p>
<p>- w punkcie 2. w pozostałym zakresie powództwo oddalił,</p>
<p>- w punkcie 3. kosztami procesu obciążył powoda w 76%, a pozwanego w 24% i z tego tytułu zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 380,84 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Apelację wniósł powód i zaskarżył wyrok w części oddalającej powództwo co do kwoty 922,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty oraz w zakresie kosztów procesu.</p>
<p>Skarżący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie następujących przepisów postępowania:</p>
<p>1.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 2)">art. 235<sup>
<!-- -->2</sup> § 2 k.p.c.</a> poprzez oddalenie dowodu z opinii biegłego oraz niewskazanie podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia</p>
<p>2.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278)">art. 278 k.p.c.</a> poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego;</p>
<p>3.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> polegającej na dowolnej a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, co prowadziło do błędnego przyjęcia, iż uzasadniony czas najmu pojazdu zastępczego winien trwać przez 25 dni a nie 28 dni.</p>
<p>oraz przepisów prawa materialnego:</p>
<p>1.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 k.c.</a> poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym uznaniu, że powód powinien dokonać zgłoszenia szkody 8 marca 2020 r.,</p>
<p>2.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a> poprzez brak zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów najmu pojazdu zastępczego za okres 28 dni.</p>
<p>Wobec powyższego powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie dodatkowo od pozwanego na rzecz powoda kwoty 922,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty oraz o zmianę wyroku w zakresie kosztów postępowania za I. instancje i zasądzenie od pozwanego kosztów procesu. Powód wniósł też <br/>o zasądzenie kosztów procesu za II. instancję.</p>
<p>Pozwany wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania za II. instancję.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy wskazuje, że podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne przez Sąd I instancji, czyniąc je integralną częścią niniejszego uzasadnienia oraz <br/>w przeważającej części podziela rozważania prawne tego Sądu .</p>
<p>Co do apelacji to okazała się ona częściowo uzasadniona.</p>
<p>Bezpodstawne były natomiast zarzuty naruszenia prawa procesowego.</p>
<p>Omawiając je w kolejności w jakiej zostały podniesione w apelacji, Sąd Okręgowy stwierdza, że zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 2)">art. 235<sup>
<!-- -->2</sup> § 2 k.p.c.</a> poprzez niewskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia <br/>o pominięciu dowodu z opinii biegłego, jest o tyle chybiony, że w postępowaniu uproszczonym <br/>( a w takim trybie toczyło się postępowanie w sprawie niniejszej) zgodnie z art. 505<sup>
<!-- -->9</sup>§1<sup>
<!-- -->1</sup> pkt 2 apelację można oprzeć na zarzutach naruszenia prawa procesowego, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy. Uchybienie Sądu Rejonowego polegające na niewskazaniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia o pominięciu dowodu z opinii biegłego, nie może być traktowane jako uchybienie mające wpływ na wynik sprawy, tym bardziej w kontekście tego, że nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego jest przedmiotem kolejnego zarzutu naruszenia prawa procesowego, a mianowicie naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278)">art 278 k.p.c.</a>
</p>
<p>Zarzut ten należy jednak uznać za niezasadny. Dowód z opinii biegłego jest dowodem o tyle specyficznym, że jego zasadniczym celem jest dostarczenie Sądowi tzw. wiadomości specjalnych <br/>(<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278)">art. 278 k.p.c.</a>) a więc informacji naukowych lub dotyczących wiedzy technicznej (branżowej), przekraczających swym zakresem zasób wiedzy powszechnej. Dowód z opinii biegłego ma więc dostarczyć Sądowi wiedzy niezbędnej dla właściwej oceny materiału procesowego przedstawionego przez strony (w tym zwłaszcza innych dowodów) z perspektywy odpowiedniej dziedziny nauki lub techniki. W niniejszej sprawie biegły miał ustalić jaki był konieczny i niezbędny czas likwidacji szkody oraz czy uzgodniona przez poszkodowanego i powoda stawka najmu pojazdu zastępczego jest stawką rynkową. W przedmiotowym stanie faktycznym ustalenie tych okoliczności nie wymagało powzięcia wiadomości specjalnych, w szczególności wobec faktu, że rynkowość stawki najmu przedstawionej przez powoda nie była kwestionowana przez pozwanego.</p>
<p>Powód zarzucił także Sądowi I instancji naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, polegające na dowolnej a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, co prowadziło do błędnego przyjęcia, że uzasadniony czas najmu pojazdu zastępczego winien trwać przez 25 dni a nie 28 dni. <br/>W istocie jednak w uzasadnieniu apelacji nie wskazano dowodów, które zostały dowolnie – zdaniem apelującego- ocenione, co doprowadzić miało Sąd Rejonowy do błędnych wniosków w zakresie uzasadnionego czasu najmu pojazdu zastępczego. Z uzasadnienia apelacji, w zakresie tego zarzutu wynika natomiast, że apelujący kwestionuje w istocie ocenę prawną Sądu Rejonowego, co do uzasadnionego czasu najmu pojazdu zastępczego, co zostało zarzucone również w zarzutach odnoszących się do naruszenia prawa materialnego.</p>
<p>Z zarzutów naruszenia prawa materialnego jako zasadny Sąd Okręgowy ocenił zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art.361§2 k.c.</a>
</p>
<p>W kontekście wniesionej apelacji ocenie Sądu Okręgowego została poddana data, w której winien rozpocząć się zasadny okres najmu pojazdu zastępczego. Powód uznaje, że powinien to być dzień 8 marca 2019 r. (dzień zawarcia umowy najmu), natomiast Sąd I instancji przyjął, że jest to 11 marca 2019, czyli dzień zgłoszenia pozwanemu szkody przez powoda.</p>
<p>Sąd Rejonowy, uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że powód zgłosił szkodę w 4. dniu <br/>(w 2. dniu roboczym) po wystąpieniu szkody, zatem zrobił to z nieuzasadnionym opóźnieniem. Jako podmiot profesjonalny zajmujący się pomocą w likwidacji szkód winien zachować należytą staranność poprzez możliwie najwcześniejsze zgłoszenie szkody i przez to minimalizację skutków szkody.</p>
<p>Co do zasady stanowisko Sądu Rejonowego jest trafne i z tych względów jako niezasadny należało ocenić zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 355;art. 355 § 1)">art.355§1 k.c.</a> Odpowiedzialność ubezpieczyciela sprawcy szkody komunikacyjnej nie ma bowiem charakteru absolutnego i w zakresie szkody z tytułu najmu pojazdu zastępczego ograniczona jest do obowiązku zwrotu kosztów celowych i ekonomicznie uzasadnionych (por. uchwala Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt III CZP 20/17, Legalis).</p>
<p>Niemniej, w okolicznościach faktycznych sprawy, ustalając zasadny okres najmu pojazdu, do okresu przyjętego przez Sąd Rejonowy, należy doliczyć jeden dzień, już po zawarciu przez poszkodowanego z powodem umowy najmu pojazdu, jako dzień organizacyjny na podjęcie czynności związanych ze zwrotem wynajętego przez poszkodowanego od powoda pojazdu i zawarciem umowy najmu pojazdu od podmiotu, który został wskazany przez ubezpieczającego. W związku z powyższym Sąd Okręgowy uwzględnił apelację jedynie częściowo – w zakresie jednego dnia, według stawki najmu powoda, której rynkowości pozwany nie kwestionował, a więc 307,50 zł ( wraz z ustawowymi odsetkami z opóźnienie, której początkowej daty pozwany nie kwestionował). W tym zakresie apelacja okazała się uzasadniona.</p>
<p>W związku z powyższym Sąd Okręgowy orzekł, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art.386§1 k.p.c.</a> jak w punkcie I.1. wyroku.</p>
<p>Powyższe rozstrzygniecie implikowało zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu. Powód, uwzględniając kwoty zasądzone w wyrokach sądów obu instancji, wygrał postępowanie w 31%, w związku z tym, wobec stosunkowego rozdzielanej kosztów procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art.100 zd.1 . k.p.c.</a>, koszty procesu obciążają go w 69%, a pozwanego w 31%. Zważywszy, że koszty procesu poniesione przez strony wynosiły 2234 zł <br/>( koszty zastępstwa procesowego powoda i pozwanego po 900 zł, dodatkowo po 17 zł koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa każdej ze stron i 400 zł opłaty sądowej od pozwu), to pozwany winien ponieść koszty w wysokości 692,50 zł. Skoro pozwany poniósł koszty procesu w wysokości 917 zł, to powód winien zwrócić mu 224,36 zł (punkt I.2. wyroku)..</p>
<p>Apelacja dalej idąca , na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art.385 k.p.c.</a>, został oddalona (punkt II. wyroku).</p>
<p>O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie100 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (zd. 1)">zd.1 k.p.c.</a> rozdzielając je stosownie do wyniku postępowanie apelacyjnego. Powód wygrał to postępowanie <br/>w 33% (co do kwoty 307,50 zł z 923 zł), więc winien ponieść 67 % kosztów postępowanie apelacyjnego. Koszty te to 100 zł opłaty od apelacji oraz po 135 zł kosztów zastępstwa prawnego każdej ze stron, łącznie 370 zł z czego 33% to 122,10 zł (koszty obciążające pozwanego), a skoro pozwany poniósł 135 zł, to różnica do zwrotu na jego rzecz przez powoda to 12,90 zł (punkt III. wyroku).</p>
<p>
<em>
<!-- -->Maria Antecka</em>
</p>
</div>