I OW 139/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Lech Sędziowie sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) sędzia del. WSA Ewa Kwiecińska Protokolant Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej z wniosku Starosty O. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą O. a Burmistrzem Miasta O. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku Z. Ś. z dnia 21 listopada 2008 r. dotyczącego działki położonej w O. przy ulicy [...], nr ewidencyjny [...] postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Starosta O. wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość zaistniałego pomiędzy Starostą O. a Burmistrzem Miasta O. w sprawie "o zwrot nieruchomości położonej w O.". Jak podniesiono w uzasadnieniu wniosku, Z. S. wystąpił w dniu 21 listopada 2008 r. do Miasta O. z wnioskiem o zwrot nieruchomości położonej w O., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...]o pow. 0,0321 ha, która stała się własnością Miasta O. z mocy prawa na podstawie decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości wykonany na wniosek jej właściciela. Burmistrz Miasta uznał się organem niewłaściwym do załatwienia tej sprawy i przekazał ją do załatwienia postanowieniem nr [...]z dnia [...] grudnia 2008 r. Staroście O., który to Starosta przekazał wniosek Burmistrzowi Miasta O. postanowieniem nr [...]z dnia[...]stycznia 2009 r., uzasadniając to faktem iż przedmiotowa nieruchomość stała się własnością Miasta O. z mocy prawa na podstawie decyzji kierownika Urzędu Rejonowego zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. Zdaniem wnioskodawczyni, nie można mówić o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości na podstawie art. 112 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) niewykorzystanej na cel określony przy wywłaszczeniu, ponieważ takowe nie miało w sprawie miejsca. Działka stała się własnością Miasta O. z mocy prawa na podstawie ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. Na postanowienie Starosty O. z dnia[...]stycznia 2009 r. złożył zażalenie Z. S., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia Staroście O. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta O. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Starostą O. a Burmistrzem Miasta O. w ten sposób, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku Z. S. z dnia 21 listopada 2008 r. o zwrot nieruchomości jest Starosta O. W uzasadnieniu odpowiedzi podniesiono, że przedmiotowa nieruchomość została, tak jak nieruchomość wywłaszczona, wydzielona zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego do realizacji celu publicznego - pod drogę publiczną. Nabycie jej nastąpiło decyzją administracyjną, a nie w drodze umowy. Stąd należy rozpatrzyć przedmiotowy wniosek w trybie przepisów o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości, mając na uwadze art. 142 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości orzeka starosta. W przypadku odmiennym również powinna być wydana przez Starostę O. decyzja - o odmowie przeprowadzenia postępowania w sprawie zwrotu lub odmowie zwrotu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Sporem kompetencyjnym (sporem o właściwość) jest sytuacja prawna, w której co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów, która winna być usunięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w powyższym trybie. Jednakże, aby spór tego rodzaju zaistniał muszą zostać usunięte wszelkie wątpliwości co do tego jakiej konkretnej sprawy spór ten dotyczy, bowiem spór taki może powstać wyłącznie wówczas, gdy pomiędzy organami nie istnieją wątpliwości co do rodzaju sprawy i podstawy materialnoprawnej mającego zapaść rozstrzygnięcia, a kontrowersje budzi wyłącznie kwestia, który z organów posiada określone przez przepisy prawa kompetencje do jej załatwienia (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 3 lipca 2007 r. sygn. akt I OW 22/07, z dnia 24 lipca 2007 r. sygn. akt II OW 25/07, z dnia 4 kwietnia 2008 r. sygn. akt II GW 10/07, z dnia 14 marca 2008 r. sygn. akt II OW 1/06 - niepublikowane). W rozpoznawanej sprawie nie zostało jednoznacznie wyjaśnione jakie w istocie żądanie jest przedmiotem wniosku Z. S. z dnia 21 listopada 2008 r., który w dniu 25 listopada 2008 r. wpłynął do Burmistrza Miasta O. Wnioskodawca, żądając zwrotu działki nr[...], która miała być przeznaczona pod drogę i w dniu dzisiejszym jest własnością miasta stwierdził w tym piśmie, że działka ta może stać się własnością miasta po wypłacie odszkodowania lub wywłaszczenia oraz podał, że dotychczas nie otrzymał żadnej informacji, że działka ta nie jest jego własnością. W dniu 12 grudnia 2008 r. Burmistrz przekazał wniosek Z. S. według właściwości Staroście O. uznając, że jest to "pismo w sprawie zapisu w ewidencji gruntów" i postanowienie to jest ostateczne. Jednakże tenże Starosta postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. zwrócił "wniosek w sprawie zwrotu" Burmistrzowi stwierdzając, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami organem właściwym do zmiany lub uchylenia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości jest Burmistrz. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r. uchyliło powyższe postanowienie Starosty podnosząc m.in., że Starosta był związany przekazaniem sprawy ostatecznym postanowieniem z dnia 12 grudnia 2008 r. i kwestia właściwości organów może być obecnie rozstrzygnięta w drodze sporu kompetencyjnego. Rozpatrując spór kompetencyjny w obecnym stanie faktycznym wynikającym z akt sprawy stwierdzić należało, że nie zostało wyjaśnione jaki jest przedmiot sprawy, której dotyczy podanie Z. S. z dnia 21 listopada 2008 r. W kwestii tej należy uzyskać, po wcześniejszym udzieleniu stosownych pouczeń, stanowisko wnioskodawcy i dopiero wówczas, gdy odpadną wątpliwości co do treści żądania i jego podstawy materialnoprawnej zaistnieją przesłanki do rozważenia kompetencji organu. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że w sprawie w istocie nie zaistniał spór kompetencyjny i wniosek oddalić na podstawie art. 15 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.