I GSK 251/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz (spr.) Sędzia del. WSA Dorota Chobian Sędzia NSA Maria Myślińska Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. T. – "D." P. dla R. A. E.-I. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Gl 934/09 w sprawie ze skargi J. T. – "D." P. dla R. A. E.-I. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić J. T. "D." P. dla R. A. E.-I. w S. cały wpis od skargi kasacyjnej w kwocie (100) złotych. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/GI 934/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę J. T. "D." Pokarm dla Ryb Akwariowych Eksport – Import, na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług, z następującym uzasadnieniem. Zgłoszeniem celnym z dnia [...] maja 2006 r. [...] działająca z upoważnienia skarżącej J. T. Agencja Celna zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu, pochodzący z B., towar w postaci pokarmu dla ryb akwariowych: wodzień i ochotkę żywą. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w K. uznał za nieprawidłowe wskazane zgłoszenie celne w części określającej kod towaru CN 0511 99 90 00, przyjmując jako prawidłowy kod CN towaru – 0106 90 00 (Taric 0106 90 00 00) obejmujący pozostałe zwierzęta żywe, ze stawką celną 0 % i określił kwotę wynikającą z długu celnego na 0,00 zł oraz kwotę 250,00 zł podatku od towarów i usług. Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w K., po rozpatrzeniu odwołania strony, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że spór dotyczył nie rodzaju towaru, lecz jego klasyfikacji wg Taryfy celnej. Okoliczność, że larwy wykorzystywane są jako pokarm dla rybek akwariowych nie determinował klasyfikacji taryfowej towaru. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu wadliwego zastosowania przepisów Taryfy Celnej zauważył, że Noty Wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego jedynie pomagają interpretować przepisy zawarte we Wspólnej Taryfie Celnej, natomiast nie były podstawą wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. Dalej wyjaśnił, że kod 0511 obejmuje, jak zauważył Naczelnik Urzędu Celnego, martwe zwierzęta objęte działem 1 lub 3 nie nadające się do spożycia przez ludzi. Tymczasem przedmiotem importu, jak wynika ze zgłoszenia celnego, była ochotka, wodzień i tubifexy żywe. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę na powyższą decyzję wskazał na regulacje prawne dotyczące powstania długu celnego i wymaganych należności, określonych na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich (art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny). Sąd pierwszej instancji podkreślił, że weryfikując zgłoszenie celne organy celne dysponowały opisem towaru zawartym w zgłoszeniu celnym oraz fakturze zakupu, stanowiącym: "pokarm dla ryb akwariowych: ochotka żywa, wodzień żywy" i na jego podstawie słusznie, zdaniem Sądu przyjęły, że przedmiot importu stanowiły żywe larwy ochotki, wodzienia. Klasyfikacja taryfowa wskazana przez importera - CN 0511 obejmuje produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: martwe zwierzęta objęte działem 1 lub 3, nienadajace się do spożycia przez ludzi (...). Za bezsprzeczne Sąd pierwszej instancji uznał, że dział I obejmuje zwierzęta żywe, o czym przesądza uwaga I do tego działu, a wyłączenie zwierząt żywych, których dział ten nie obejmuje zostało zawarte w podpunktach do tej uwagi. Istotne było również zdaniem Sądu, że o zaliczeniu zwierzęcia do tego działu nie decyduje jego przeznaczenie, bowiem w uwagach ogólnych mowa jest, że dział ten obejmuje wszystkie stworzenia żywe do spożycia lub innych celów. Kryterium przypisania do działu I stanowił zatem stan zwierzęcia (zwierzę żywe), nie zaś okoliczność czy nadaje się ono do spożycia. Skargą kasacyjną pełnomocnik J. T. zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie: 1. Prawa materialnego (art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), polegające na niewłaściwym zastosowaniu kodu 0106 90 00 (Taric 0106 90 00 00) Wspólnej Taryfy Celnej ustanowionej na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r., w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1214/07 z dnia 20 września 2007 r., zmieniającym załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz poprzez niezastosowanie właściwego kodu określonego w dziale 3 Ryby i skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne. 2. Przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), polegające na naruszeniu: a) art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 151 p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie skargi na decyzję wydaną w oparciu o niewłaściwie i niekompletnie ustalony stan faktyczny, który został ustalony w oparciu o wiadomości specjalne uzyskane w inny sposób niż dowód z opinii biegłego, w wyniku postępowania w którym nie dopuszczono w sprawie jako dowodu wszystkiego co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, której rozstrzygnięcie oparto na materiale dowodowym który nie został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący, w szczególności w sytuacji gdy uzasadnienie wyroku powtarza niekompletne ustalenia faktyczne organu administracji, który nie uwzględnił w postępowaniu i przy ustalaniu stanu faktycznego, że larwa ochotki jest owadem, który należy do bezkręgowców wodnych, które to uchybienia bezpośrednio wpłynęły na uznanie za zgodną z prawem zaskarżonej decyzji. Skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia ani oznaczenia zakresu uchylenia lub zmiany, jak wymaga tego art. 176 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie o oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., a usunięcie występujących w niej braków na wezwanie sądu nie jest dopuszczalne. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. i w tym zakresie braki mogą być na wezwanie sądu usuwane oraz wymaganiom szczególnym, określanym niekiedy jako wymagania konstrukcyjne, a mianowicie powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W myśl art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstaw kasacyjnych zawartych w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie nie zawiera jednego z koniecznych elementów konstrukcyjnych w postaci wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Braki elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej nie mogą być konwalidowane w trybie art. 49 p.p.s.a., a są to braki, które uniemożliwiają rozpoznanie sprawy. Nie jest dopuszczalna wykładnia w zakresie wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych. Z uwagi na to, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 176 p.p.s.a. dla tego środka zaskarżenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. postanowił o jej odrzuceniu. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.