II SA/Go 307/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pismo Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia zwrócić z urzędu skarżącej – [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na pismo Wojewody Lubuskiego [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 czerwca 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 24). Pełnomocnik skarżącej dokonał wpłaty w/w wpisu w kwocie 200 zł na konto tutejszego Sądu po upływie wyznaczonego terminu, w dniu 10 czerwca 2008 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008 r. odrzucił przedmiotową skargę. Postanowienie z dnia 12 sierpnia 2008 r. stało się prawomocne w dniu 18 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, iż wpis sądowy zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej daje p.p.s.a., jest opłatą sądową, pobieraną przy wszczęciu postępowaniu. Sąd z urzędu zwraca stronie uiszczony wpis jedynie w sytuacjach przewidzianych przepisem art. 232 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a wskazanego przepisu Sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Jednocześnie należy mieć na względzie treść art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. według, którego skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a organ następnie przekazuje w/w skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Oznacza to tym samym, iż w obecnym stanie prawnym nie ma potrzeby przesyłania odpisu skargi organowi, który się z nią zapoznał i ustosunkował do podniesionych zarzutów w odpowiedzi na skargę. W sytuacji więc, gdy po otrzymaniu akt Sąd orzeka o odrzuceniu skargi, z przyczyn przewidzianych w przepisach p.p.s.a. (art. 58 lub art. 220 § 3), spełniona zostaje przesłanka z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.. Wskazany w w/w przepisie warunek dotyczący wysłania odpisu skargi organowi przed odrzuceniem skargi należy uznać za spełniony także wówczas, gdy nie zachodzi potrzeba przesyłania tego odpisu. Powyższe stanowisko znajduje swoje uzasadnienie również z uwagi na cel regulacji. Wpis sądowy od skargi jest bowiem opłatą za dokonanie przez sąd administracyjny kontroli administracji publicznej. W sytuacji, gdy nie dochodzi do wydania wyroku, gdyż skarga zostaje odrzucona w przyczyn formalnych, to w tym zakresie także przyjąć należy, iż nie została dokonana przedmiotowa kontrola, a także nie zostały poniesione koszty z nią związane. Takie stanowisko potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym postanowienie z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt II FZ 488/06 (niepubl.). W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona przez skarżącą została przez tutejszy Sąd odrzucona w związku z brakiem uiszczenia przez skarżącą w wymaganym terminie wpisu sądowego od skargi. Zatem w związku z uiszczeniem przez skarżącą wpisu sadowego od skargi po upływie w/w terminie, należało zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzec jak w sentencji. Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon