I SA/Lu 643/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące: marzec, lipiec i sierpień 2005 r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu 15 czerwca 2012 r. (koperta z datownikiem k. 7 akt sądowych) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące marzec, lipiec, sierpień 2005 r. Zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona 28 lutego 2012 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Postanowieniem z dnia 22 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił M. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa" - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W sprawie niniejszej decyzja Dyrektora Izby Celnej zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została skarżącej doręczona w dniu 28 lutego 2012 r., zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 29 marca 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została przez skarżącą wniesiona, w dniu 15 czerwca 2012 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.