I SA/Wr 1075/08
Адміністративні суди2008-12-01
Номер справи
I SA/Wr 1075/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата рішення
2008-12-01
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судді
Barbara Koźlik
Резолютивна частина
*Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Текст рішення
SENTENCJA
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi Placówki Oświatowej "G. M. – I. Z. S." w J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania kontrolnego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za lata 1999 i 2000 oraz miesiące od I do III 2001 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w całości.
UZASADNIENIE
Strona skarżąca (Placówka), prowadząca jako placówka oświatowa działalność na podstawie przepisów ustawy o systemie oświaty, w zakresie szkoleń, zajęć sportowych rekreacyjnych dla dzieci, młodzieży i dorosłych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie posiada żadnych aktywów, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania. Miesięcznie otrzymuje darowizny w wysokości 50 zł na opłacenie kosztów biurowych. Dodała, że organ podatkowy określił jej podatek dochodowy, zajął rachunek bankowy i zajął wszystkie środki w wysokości 40.000 zł. Strona podkreśliła, że nigdy nie ponosiła żadnych kosztów osobowych, gdyż prace na jej rzecz są wykonywane nieodpłatnie od 1998 r.
W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że wysokość kapitału zakładowego strony skarżącej wynosi (-)39.686,95 zł, Placówka nie posiada żadnych środków trwałych, a zysk/ strata według bilansu za ostatni rok obrotowy wyniósł 0. Nie dysponuje też żadnymi rachunkami bankowymi. Dodano, że należność długoterminowa dotyczy wierzytelności 2001 r., czyli pozycji, które dawno uległy przedawnieniu. W efekcie dokonano odpisu aktualizacyjnego, bo utrzymano je w bilansie wbrew przepisom o rachunkowości.
Do wniosku załączony został bilans i rachunek zysków i strat na dzień 30.09.2008 r., z których wynika, że strona nie posiada żadnych aktywów trwałych, aktywa obrotowe (należności krótkoterminowe) wynoszą 2.200 zł. Placówka nie osiągnęła żadnego przychodu, a wynik finansowy brutto na całokształcie działalności wyniósł (-)185.503,53 zł. Dodatkowo, na wezwanie referendarza sądowego, przedłożono dokumenty potwierdzające zobowiązania krótkoterminowe i wyjaśniono, że zobowiązania te nie są efektem konkretnej umowy, lecz wynikają z gwałtowanego przerwania działalności Placówki przez zajęcie rachunków bankowych i 40.000 zł przez organ podatkowy. W rezultacie pozostały liczne mniejsze i większe zobowiązania z tytułu prowadzonych remontów, nierozliczonych podatków itd., których Placówka nie mogła rozliczyć do końca. Wskazano, że nieruchomość położona pod adresem siedziby strony skarżącej należy do ZCh J. S.A., który jest fundatorem organu Placówki, czyli Fundacji "A".
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 i art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli w zakresie całkowitym, w przypadku osób prawnych (a także jednostek nie posiadających osobowości prawnej) może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przedstawione przez stronę skarżącą okoliczności, w świetle powyższej regulacji, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy zauważyć, że strona nie posiada żadnych rezerw na bieżącą działalność, utrzymuje się jedynie z niewielkich darowizn. Nie osiągnęła w 2008 r. żadnego przychodu, który – zgodnie z treścią statutu znajdującego się w aktach niniejszej sprawy – ma pochodzić z darowizn, spadków, zapisów, subwencji itp. Nie dysponuje też jakimkolwiek majątkiem.
Mając zatem na uwadze powyższe, stwierdzić należało, że strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.