II OZ 718/22

SENTENCJA Dnia 6 grudnia 2022 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 331/21 o odrzuceniu skargi M. M. na postanowienie Nr 1101/2020 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2020 r., znak: WSE.7722.12.2020.AOPY w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 27 kwietnia 2022 r., II SA/Kr 331/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Krakowie odrzucił skargę M. M. na postanowienie Nr 1101/2020 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (MWINB) z 29 grudnia 2020 r., znak: WSE.7722.12.2020.AOPY w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu powyższego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia sędziego z 22 grudnia 2021 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 13 września 2021 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 657 w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 marca 2022 r. Mimo upływu zakreślonego terminu zarządzenie sądu nie zostało wykonane. Mając na uwadze powyższe sąd pierwszej instancji opisanym na wstępie postanowieniem skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329, Ppsa). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Zażalenie nie zawierało jakiekolwiek uzasadnienia, poza ogólnikowym stwierdzeniem, że "skarga jest jak najbardziej zasadna". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 Ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – Ppsa, tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 Ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że złożona przez M. M. skarga podlegała wpisowi, do uiszczenia którego skarżący został pierwotnie wezwany zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z 13 września 2021 r. Następnie, po prawomocnej odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, WSA w Krakowie wezwał skarżącego do wykonania powyższego zarządzenia, ponownie wskazując termin na dokonanie tej czynności i skutki jej niewykonania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący, pomimo prawidłowo sformułowanego i doręczonego mu wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie sąd pierwszej instancji skargę tę odrzucił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.