II FZ 716/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Kalamala po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "E." sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Go 278/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "E." sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 2 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji ruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 11 czerwca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę "E." sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 2 kwietnia 2019 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji ruchomości. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 14 maja 2019 r. spółka została wezwana, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (oryginału, ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionej kopii tego dokumentu), z kolei na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 15 maja 2019 r. - do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Przesyłkę zawierającą ww. wezwania doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 22 maja 2019 r. W dniu 23 maja 2019 r. spółka uiściła wpis sądowy od skargi, natomiast w dniu 30 maja 2019 r. dostarczono do Sądu (osobiście) aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego spółki (data prezentaty na piśmie). Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji podał, iż w związku z uzupełnieniem braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu KRS spółki, po terminie skarga podlegała odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), poprzez błędne zastosowanie niniejszego przepisu w p0rzedmiotowej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że spółka nie neguje faktu niedokonania w terminie czynności, do której wskazywał ją Sąd pierwszej instancji. W zażaleniu podważa ona zasadność wzywania do uzupełnienia braków poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (oryginału, ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionej kopii tego dokumentu). Stwierdzić należy, że wymóg, o którym tu mowa, jest przewidziany przepisami prawa - art. 29 p.p.s.a. Zarzuty podważające sensowność takiego wymogu są więc w istocie zarzutami wobec ustawodawcy, nie zaś wobec Sądu, który postępuje w zgodzie z procedurą właściwą dla danego postępowania. Z treści art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoba upoważniona do reprezentacji osoby prawnej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli osobę prawną reprezentuje pełnomocnik, to stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że pełnomocnik spółki, który wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę zobowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż jak wielokrotnie odnotowywano w orzecznictwie (por. np. postanowienie NSA z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3427/14, dostępne, podobnie jak inne orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl) - że w ww. art. 29 p.p.s.a. jest mowa, iż umocowanie ma być wykazane dokumentem, ustawodawca nie dookreślił natomiast rodzaju wymaganego dokumentu. Oznacza to, że wnosząc skargę w imieniu spółki należy dołączyć do niej dokument, z którego będzie wynikało jaki podmiot umocowany jest do reprezentowania spółki. Przytoczone przepisy prawa nie określają jaki konkretnie musi to być dokument. Istotą dokumentu, o którym mowa w powołanym art. 29 p.p.s.a., jest bowiem wykazanie, w chwili wnoszenia skargi, prawidłowego i aktualnego umocowania lub istniejących uprawnień organu bądź osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., do reprezentowania i podejmowania czynności procesowych w imieniu osoby prawnej inicjującej postępowanie przed sądem administracyjnym. Ponadto, dokument wskazujący na podmiot umocowany w osobie prawnej czy spółce kapitałowej, jak w tej sprawie spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, powinien być dokumentem niebudzącym wątpliwości, autentycznym i zgodnym z prawdą w tym zakresie. W przypadku spółki kapitałowej uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06, z 10 lipca 2018 r., sygn. akt II FZ 319/18). Natomiast niezłożenie wraz ze skargą dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania spółki w myśl art. 29 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a., czyli w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.