I SA/Gd 1131/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i P. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2022 r. nr 2201-IOD-2.4102.89.2021.15 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. B. (dalej "Skarżąca") oraz P. B. (dalej "Skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2022 r. nr 2201-IOD-2.4102.89.2021.15 w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 października 2022 r. Skarżący, odrębnymi pismami, zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, bądź potwierdzenia kwoty wskazanej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w odpowiedzi na skargę tj.: 6.603 zł oraz podanie numeru PESEL stron wnoszących pismo, będących osobami fizycznymi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana do Skarżącej, została odebrana przez Skarżącą w dniu 7 listopada 2022 r. (k. 28 akt sądowych). Natomiast przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana do Skarżącego, została uznana za doręczoną w sposób zastępczy w dniu 8 listopada 2022 r. (k. 29 akt sądowych). W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia ani poprzez podanie numerów PESEL Skarżącej i Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. W przypadku zaś, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 215 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Wymienione elementy pisma (w tym numer PESEL strony skarżącej oraz wartość przedmiotu zaskarżenia) stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych, a takim jest m.in. brak podania numeru PESEL strony skarżącej oraz brak podania wartości przedmiotu zaskarżenia, obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie przytoczonego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, który dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania. Powyższe miało miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie ich numerów PESEL oraz podanie lub potwierdzenie wartości przedmiotu zaskarżenia, a także pouczeni o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca w/w pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, skierowana do Skarżącej, została jej doręczona w dniu 7 listopada 2022 r. Natomiast przesyłka zawierająca w/w pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, skierowana do Skarżącego, została awizowana po raz pierwszy w dniu 25 października 2022 r., a w związku z jej niepodjęciem w placówce pocztowej przez Skarżącego, została – na podstawie art. 73 § 4 w zw. z art. 73 § 1 p.p.s.a. – uznana za doręczoną z upływem 14-go dnia od ww. daty, tj. z dniem 8 listopada 2022 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w stosunku do Skarżącej z dniem 14 listopada 2022 r., natomiast w stosunku do Skarżącego z dniem 15 listopada 2022 r. W tak wyznaczonych terminach nie uzupełniono braków formalnych skargi. Skoro termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie, to tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Mając na uwadze w/w stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.