II K 216/25

<p>Sygn. akt II K 216/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 13 maja 2025 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny, w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Dominik Mąka</p> <p>Protokolant: Karolina Rzeszowska - Świgut</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2025 roku</p> <p>sprawy <span class="anon-block">P. K.</span> syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">Ż.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>w okresie czasu od 16 marca do 9 kwietna 2024 roku, nie stosował się do wykonywania środka zabezpieczającego orzeczonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 sierpnia 2020 roku, w postaci terapii psychologicznej w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 kk</a> </p> <p>I.  w ramach czynu zarzucanego aktem oskarżenia uznaje <span class="anon-block">P. K.</span> za winnego tego, że w okresie od 16 marca do 9 kwietna 2024 roku, nie stosował się do obowiązków związanych z wykonywaniem środka zabezpieczającego w postaci terapii psychologicznej orzeczonego postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 sierpnia 2020 roku, sygn. akt II <span class="anon-block">(...)</span> poprzez nie stawianie się na wyznaczone przez terapeutę terminy wizyt, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat pod odbyciu w okresie od 16 lutego 2021 roku do 16 czerwca 2022 roku kary roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 11 maja 2021 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 września 2021 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> za umyślne przestępstwo podobne tj. występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> tj. czynu stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to przestępstwo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">P. K.</span> karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze</a> przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">A. T.</span> kwotę 442,80 (czterystu czterdziestu dwóch, 80/100) złotych, w tym podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">P. K.</span> z urzędu w postępowaniu przygotowawczym;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwalnia oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 216/25</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->USTALENIE <span class="anon-block">F.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.<span class="anon-block">F.</span> uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>w okresie od 16 marca do 9 kwietna 2024 roku, nie stosował się do obowiązków związanych z wykonywaniem środka zabezpieczającego w postaci terapii psychologicznej orzeczonego postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 sierpnia 2020 roku, sygn. akt II <span class="anon-block">(...)</span> poprzez nie stawianie się na wyznaczone przez terapeutę terminy wizyt, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat pod odbyciu w okresie od 16 lutego 2021 roku do 16 czerwca 2022 roku kary roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 11 maja 2021 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 września 2021 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> za umyślne przestępstwo podobne tj. występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2020 roku Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie II <span class="anon-block">(...)</span> orzekł wobec <span class="anon-block">P. K.</span> środek zabezpieczający w postaci terapii psychologicznej. Natomiast postanowieniem z dnia 7 września 2023 roku Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie II <span class="anon-block">(...)</span> zmienił miejsce terapii psychologicznej, które zostało określone na <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>. Rzeczona zmiana wynikała z większych możliwości terapeutycznych tego ośrodka i brakiem możliwości podjęcia terapii wobec <span class="anon-block">P. K.</span> w poprzednim ośrodku medycznym.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie II <span class="anon-block">(...)</span> k.2-3</p> <p>Postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie II <span class="anon-block">(...)</span> k. 4-</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> po raz pierwszy zjawił się w <span class="anon-block"> ośrodku (...)</span> – <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> 13 lutego 2024 roku i od samego początku prezentował negatywny stosunek do uczestnictwa w tej terapii. Już 5 marca 2024 roku nie zgłosił się na umówiony termin terapii.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dokumentacja terapii oskarżonego k. 14-17, k.81</p> <p>Częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> k. 26-28,k. 90</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>12 marca 2024 roku <span class="anon-block">P. K.</span> podpisał w <span class="anon-block">L.</span> kontrakt terapeutyczny, od razu zastrzegając, że się z niego nie wywiąże. Już tego dnia oskarżony samowolnie przedwcześnie opuścił zajęcia, mimo wcześniejszych ostrzeżeń w tym przedmiocie.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dokumentacja terapii oskarżonego k. 14-17, k.81</p> <p>Częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> k. 26-28,k. 90</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>19 marca 2024 roku <span class="anon-block">P. K.</span> bez usprawiedliwienia nie stawił się na terapii.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dokumentacja terapii oskarżonego k. 14-17, k.81</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> k. 26-28,k. 90</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>26 marca 2024 roku <span class="anon-block">P. K.</span> pomimo braku umówienia się z placówką medyczną na termin wizyty, zjawił się w tym ośrodku. Zdecydowano o daniu oskarżonemu jeszcze jednej szansy, umawiając kolejną wizytę na 9 kwietnia 2024 roku.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dokumentacja terapii oskarżonego k. 14-17, k.81</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> k. 26-28,k. 90</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>9 kwietnia 2024 roku <span class="anon-block">P. K.</span> bez usprawiedliwienia nie pojawił się na umówionej wizycie, co przedmiotowa jednostka lecznicza potraktowała jako wyraz braku woli podjęcia terapii.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dokumentacja terapii oskarżonego k. 14-17, k.81</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> k. 26-28,k. 90</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> w 2024 roku sprawował opiekę nad niezdolną do samodzielnej egzystencji matką <span class="anon-block">J. K.</span>, która to zmarła początkiem 2025 roku. Zarazem w tym okresie niezdolności jego matki do samodzielnej egzystencji <span class="anon-block">P. K.</span> dopuszczał się licznych przestępstw, głównie występków kradzieży, w tym poza rejonem <span class="anon-block">N.</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> k. 26-28,k. 90</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> k. 31-50</p> <p>Orzeczenie lekarza orzecznika <span class="anon-block">(...)</span> k. 86</p> <p>Odpis aktu zgonu <span class="anon-block">J. K.</span> k. 87</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 11 maja 2021 roku w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> przypisano oskarżonemu <span class="anon-block">P. K.</span> występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> W związku z tym skazaniem wymierzono <span class="anon-block">P. K.</span> karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. <span class="anon-block">P. K.</span> wykonał w całości tę karę w dniu 16 czerwca 2022 roku.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">(...)</span> k. 31-50</p> <p>Odpis wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> k.7677</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> w chwili czynu posiadał zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Opinia sądowo – psychiatryczna k. 59—62</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> ma 59 lat. Oskarżony posiada wykształcenie zawodowe. W chwili czynu oskarżony mieszkał wraz z niepełnosprawną matką. Oskarżony był i jest osobą bezrobotną. <span class="anon-block">P. K.</span> jest aktualnie nie mającym nikogo na utrzymaniu kawalerem. <span class="anon-block">P. K.</span> w warunkach więziennych leczył się psychiatrycznie. Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną. Oskarżony kilkadziesiąt lat spędził w warunkach izolacji penitencjarnej. W przeszłości wobec <span class="anon-block">P. K.</span> stosowano kary o nie izolacyjnym charakterze, które nie wpłynęły na postawę życiową oskarżonego. Co więcej z uwagi na uchylanie się <span class="anon-block">P. K.</span> od ich wykonywania, były zarządzane oskarżonemu kary zastępcze pozbawienia wolności. <span class="anon-block">P. K.</span> nie jest właścicielem nieruchomości, nie posiada on też wartościowych rzeczy ruchomych.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> w zakresie danych osobopoznawczych k. 26-28,k. 90</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> k. 31-50</p> <p>Notatka o oskarżonym k. 51</p> <p>Opinia sądowo – psychiatryczna k. 59—62</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.<span class="anon-block">F.</span> uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> będąc słuchanym w toku postepowania przygotowawczego w całości przyznał się do zarzucanego mu przestępstwa. Oskarżony zdecydował się wówczas na złożenie krótkich wyjaśnień. W świetle tych depozycji faktycznie nie stawił się dwukrotnie na termin wizyty. <span class="anon-block">F.</span> ten <span class="anon-block">P. K.</span> motywował brakiem pieniędzy na dojazd do <span class="anon-block">L.</span>, a także koniecznością sprawowania opieki nad ciężko chora matką. Co więcej <span class="anon-block">P. K.</span> podkreślał, iż owa terapia miała trwać długo, bo dwie godziny. Oskarżony wyżej opisaną linie obrony podtrzymał na rozprawie w dniu 14 maja 2025 roku. Wówczas oskarżony wskazywał na brak autobusu powrotnego z <span class="anon-block">L.</span> do <span class="anon-block">N.</span>. Raz jeszcze oskarżony wskazywał na konieczność roztoczenia opieki nad matką. W mowie końcowej oskarżony przyznał, iż w sposób rozmyślny naruszył obowiązki związane ze środkiem zabezpieczający wybierając w tym zakresie dobro własnej matki. Sąd Rejonowy jedynie częściowo obdarzył wiarygodnością depozycje złożone przez oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span>. Przedmiotowe wyjaśnienia zmierzają jasno ku usprawiedliwieniu jego zaniechania. Jednakże okoliczności natury obiektywnej nie mogą doprowadzić do ekskulpacji oskarżonego. Po pierwsze wbrew twierdzeniom <span class="anon-block">P. K.</span> rzeczona terapia nie miała trwać 2 godzin, a jedynie godzinę, co wynika wprost z dokumentacji przedstawionej przez podmiot prowadzący tą terapię. Po drugie całkowicie sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego są zapewnienia oskarżonego, iż około 17-18 nie miał jak wrócić z <span class="anon-block">L.</span> do <span class="anon-block">N.</span>. Jak wynika z powszechnie dostępnych danych w tych godzinach istnieją połączenia prywatnych przewoźników z <span class="anon-block">L.</span> do <span class="anon-block">N.</span>. Co więcej nic nie stało na przeszkodzie, aby oskarżony ustalił terminy wizyt na porę wcześniejszą, argumentując to tym faktem. Dalej należy zwrócić uwagę na całość dokumentacji przedstawionej przez podmiot wykonujący ów środek zabezpieczający. Z tych dokumentów wynika jednoznacznie, iż <span class="anon-block">P. K.</span> już od samego początku zajęć tj. od lutego 2024 roku prezentował skrajnie wręcz negatywny stosunek do nałożonego przez sąd obowiązku, deklarując to w sposób jawny terapeucie. Nie można podzielić także zapatrywań oskarżonego wskazującego, iż w tym czasie nie mógł wykonywać tejże terapii z uwagi na stan zdrowia matki i konieczność roztoczenia nad nią opieki. Sąd Rejonowy nie neguje w żadnym razie faktu, iż <span class="anon-block">J. K.</span> była w tym czasie osobą niezdatną do samodzielnej egzystencji, co wynika z orzeczenia lekarza orzecznika <span class="anon-block">(...)</span>. Jednakże analiza karty karnej oskarżonego jasno wskazuje, iż w czasie istnienia tego stanu rzeczy <span class="anon-block">P. K.</span> dopuszczał się wielokrotnie różnego rodzaju przestępstw, głównie kradzieży. Co ważne owe kradzieże miały miejsce także w <span class="anon-block">B.</span>, a więc w znacznym oddaleniu od miejsca zamieszkania oskarżonego. Innymi słowy stan zdrowia matki nie był dla oskarżonego przeszkodą tego rodzaju, aby nie mógł on poświęcić kilku godzin w tygodniu na realizacje obowiązków związanych z orzeczonym środkiem zabezpieczającym. Sąd Rejonowy ocenił natomiast jako wiarygodne samo przyznania się oskarżonego do naruszenia przedmiotowych obowiązków, co zostało potwierdzone poprzez analizę dokumentacji przedstawionej przez <span class="anon-block">M.</span> – <span class="anon-block">(...)</span>. Sąd Rejonowy nie kwestionował także danych osobopoznawczych deklarowanych przez oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> w trakcie przesłuchań, które to dane są zbieżne z dokumentacją wytworzoną w tym zakresie w toku prowadzonego dochodzenia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Opinia sądowo - psychiatryczna</p> </td> <td colspan="10"> <p>Doniosłe znaczenie dla ustalenia zdolności do ponoszenia odpowiedzialności karnej przez <span class="anon-block">P. K.</span> w tej sprawie miała opinia sądowo – psychiatryczna. Biegli sądowi <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M. B.</span> w sposób pełny odpowiedzieli na wszystkie pytania zawarte w postanowieniu sądu o zasięgnięciu ich opinii. Przedmiotowe wnioski końcowe zostały poprzedzone rzetelnym badaniem ambulatoryjnym, a także analizą poprzednich badań <span class="anon-block">P. K.</span> przeprowadzonych przez ten sam zespół biegłych na użytek postępowań karnych. Wypada przy tym zaznaczyć, iż biegły <span class="anon-block">H. B.</span> posiadał powziętą z urzędu wiedze w przedmiocie przebiegu izolacji penitencjarnej oskarżonego. Sąd nie powziął jednocześnie zastrzeżeń odnośnie wybranej przez biegłych metodologii badania. Przedmiotowa opinia spełnia także postulat jasności. Biegli bowiem w sposób przykładny wytłumaczyli skąd biorą się takie, a nie inne wnioski końcowe, a treść ocenianego dokumentu procesowego jest czytelna także dla osób nie posiadających wiedzy specjalnej z zakresu psychiatrii sądowej. Do tego w przedmiotowej opinii brak jest jakichkolwiek sprzeczności, które dyskwalifikowałaby ją w świetle normy wysłowione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a> Jednocześnie oskarżony nie podniósł żadnych merytorycznych zarzutów dezawuujących treść rzeczonej opinii. W szczególności w sprawie nie wypłynęły żadne wątpliwości odnośnie poziomu wiedzy specjalnej opiniujących biegłych psychiatrów, ich doświadczenia w roli biegłego czy także ich bezstronności, co do stron tego postępowania karnego. W związku z powyższym przedmiotowa opinia leżała u podstaw stwierdzenia, iż <span class="anon-block">P. K.</span> w chwili czynu posiadał zachowaną zdolność do rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem, a jego stan zdrowia pozwalał na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Odpisy postanowień Sądu Okręgowego, dokumentacja z <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, odpisy wyroków, notatka o oskarżonym, odpis zgonu, orzeczenie lekarza orzecznika <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd Rejonowy nie znalazł także podstaw do zakwestionowania pozostałych dokumentów włączonych w poczet materiału dowodowego w tej sprawie tj. odpisów postanowień Sadu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>, dokumentacji z <span class="anon-block">M.</span> – <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>, karty karnej, odpisu wyroku za przestępstwo podobne oskarżonego czy też notatki o <span class="anon-block">P. K.</span> zebranej w toku postępowania przygotowawczego. Sąd Rejonowy nie miał także uwag dotyczących dowodów przedłożonych przez oskarżonego na rozprawie głównej, a to orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji <span class="anon-block">J. K.</span>, a także odpis jej aktu zgonu. Przedmiotowe dokumenty zostały bowiem sporządzone w przepisanej przez prawo formie przez właściwe do tego osoby. Co więcej autorzy tych dokumentów nie są w żaden sposób zainteresowania wynikiem tego postępowania. Stąd też brak jest podstaw do obawy o brak zachowania przez nich wymaganej bezstronności. Dodatkowo żadna ze stron tego procesu nie podważała danych zawartych w powyższych dokumentach, a nawet wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> w dużej mierze korespondowały z danymi wynikającymi z dokumentacją przedłożoną przez podmiot realizujący proces wykonania środka zabezpieczającego. W związku z powyższym to owe dokumenty stanowiły doniosłe środki dowodowe w realiach tego procesu i to na ich podstawie poczyniono większość ustaleń faktycznych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> aktem oskarżenia zarzucono popełnienie występku stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a> </p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a> występku tego dopuszcza się ten kto nie stosuje się do określonych w ustawie obowiązków związanych z orzeczonym wobec niego środkiem zabezpieczającym. Z treści przedmiotowego przepisu wynika jednoznacznie, iż przestępstwo to jest typem indywidualnym tj. takim do którego popełnienia zdolny jest tylko i wyłącznie określony krąg podmiotów. W realiach czynu zabronionego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1 k)">art. 244 b § 1k</a>.k. mogą to być tylko i wyłącznie osoby wobec, których został prawomocnie zastosowany środek zabezpieczający. Jednocześnie trzeba w sposób kategoryczny stwierdzić, iż w przypadku środka zabezpieczającego w postaci terapii do obowiązków podmiotu, wobec którego taki środek orzeczono jest uczestnictwo w terapii organizowanej przez ośrodek wskazany w postanowieniu sądu. Tym samym wydaje się, iż w realiach tego środka zabezpieczającego znamiona tego typu czynu zabronionego mogą zostać wypełnione tylko i wyłącznie poprzez brak postulowanego przez normę sankcjonowaną działania tj. poprzez zaniechanie. Dodatkowo warto wskazać, iż zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie wskazuje się w sposób jednoznaczny, iż przestępstwo to jest typem formalnym, czyli dla spełnienia jego znamion przedmiotowych nie jest wymagane powstanie w otaczającej nas rzeczywistości jakiejś relewantnej zmiany. <span class="anon-block">E.</span> dla wypełnienia znamion tego przestępstwa bez znaczenia pozostaje sposób zachowania się sprawcy nie stosującego się do orzeczonego środka zabezpieczającego. Warto bowiem mieć na względzie fakt, iż głównym dobrem prawnym chronionym za pomocą tego przepisu jest przecież prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Jednocześnie bezsporne jest, iż z uwagi na brak zawarcia przez ustawodawcę klauzuli nieumyślności występku tego można dopuścić się tylko umyślnie w obu postaciach zamiaru przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9 § 1 k.k.</a> </p> <p>Przenosząc powyższe wskazania na grunt niniejszej sprawy należało stwierdzić, iż zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> wypełniło znamiona przedmiotowe i podmiotowe zarzucanego mu występku. W tym zakresie należy zwrócić uwagę na fakt, iż mocą postanowienia Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> został orzeczony wobec <span class="anon-block">P. K.</span> środek zabezpieczający w postaci terapii. W okresie objętym aktem oskarżenia <span class="anon-block">P. K.</span> był więc zobowiązany do uczestnictwa w tychże zajęciach w placówce medycznej na terenie <span class="anon-block">L.</span>. Banalnym jest zarazem stwierdzenie, iż obowiązek uczestnictwa w terapii w terminach wyznaczonych przez prowadzącego terapeutę jest rudymentarnym obowiązkiem związanym z wykonywaniem przez sprawcę środka zabezpieczającego. <span class="anon-block">E.</span> brak owego stawiennictwa należy utożsamiać z niestosowaniem się do obowiązków wynikających z orzeczenia o środku zabezpieczającym. W tym miejscu wypada także zwrócić uwagę, iż ustawodawca w odniesieniu do omawianego przepisu podał, iż karalne jest samo niestosowanie się do tych obowiązków. Tym samym do powstania odpowiedzialności karnej nie jest wymagane kwalifikowane niestosowanie np. w postaci uchylania się. Zatem w realiach tej sprawy dwukrotne niestawiennictwo na umówione terminy wizyt, a także przedwczesne opuszczenia zajęć, wbrew woli terapeuty należy ocenić jednoznacznie jako przykłady niestosowania się oskarżonego do obowiązków związanych z wykonywaniem środka zabezpieczającego w postaci terapii. Brak jest przy tym potrzeby wykazywania oskarżonemu jakiegoś szczególnie negatywnego stosunku do orzeczonego względem niego obowiązku. Niemniej jednak warto zwrócić uwagę, na deklaracje <span class="anon-block">P. K.</span> ujęte w jego dokumentacji, gdzie jednoznacznie oskarżony wskazywał, iż nie wywiąże się z kontraktu terapeutycznego i posiada skrajnie negatywny stosunek do obowiązku uczestnictwa w tych zajęciach. Wbrew argumentom podnoszonym przez oskarżonego jego zachowanie nie może być usprawiedliwione poprzez konieczność roztoczenia opieki nad niezdolną do samodzielnej egzystencji matką. W tym zakresie warto odnotować, iż <span class="anon-block">P. K.</span> miał obowiązek stawiennictwa w <span class="anon-block">L.</span> tylko raz w tygodniu, co obrazuje, iż wobec godzinnej terapii, był zobligowany poświęcić tylko kilka godzin w tygodniu dla wypełnienia tego obowiązku. Co więcej jak wynika z karty karnej oskarżonego stan zdrowia jego matki nie stanowił dla <span class="anon-block">P. K.</span> przeszkody w popełnieniu w tymże okresie (stan niezdolności do samodzielnej egzystencji według orzeczenia lekarza orzecznika <span class="anon-block">(...)</span> datowany jest na 2022 rok) przestępstw, w tym poza terenem <span class="anon-block">N.</span>. Równocześnie oskarżony miał pełną świadomość treści nałożonego nań obowiązku i podjął rozmyślną decyzje (jak sam podał w mowie końcowej) o niedostosowaniu się do wymogów związanych z wykonywaniem środka zabezpieczającego. W związku z powyższym Sąd Rejonowy uznał, iż <span class="anon-block">P. K.</span> działał w formie zamiaru bezpośredniego. Zatem w realiach tego procesu skompletowane zostały znamiona występku stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a> </p> <p>Równocześnie Sąd Rejonowy z urzędu stwierdził, iż zachowanie <span class="anon-block">P. K.</span> został popełnione w warunkach recydywy, określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> Mianowicie wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 11 maja 2021 roku w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> przypisano oskarżonemu <span class="anon-block">P. K.</span> występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> W związku z tym skazaniem wymierzono <span class="anon-block">P. K.</span> karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. <span class="anon-block">P. K.</span> wykonał w całości tę karę w dniu 16 czerwca 2022 roku. W tym miejscu należy wskazać, iż przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> i 244b <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> są przestępstwami przeciwko prawidłowemu funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości, a więc zachodzi między nimi podobieństwo wymagane przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> W tym zakresie należy wskazać na definicje legalną podobieństwa przestępstw określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 3)">art. 115 § 3 k.k.</a>, gdzie wskazano, iż przestępstwami podobnymi są przestępstwa tego samego rodzaju (zwrócone przeciwko temu samemu dobru prawnemu). Jednocześnie z danych dotyczących wykonania wymierzonej tym wyrokiem kary wynika, iż <span class="anon-block">P. K.</span> wykonał przedmiotową karę pozbawienia wolności, orzeczoną w wymiarze przekraczającym 6 miesiecy,w całości w 2022 roku, a więc przypisane oskarżonemu niestosowanie się do obowiązków związanych z wykonywaniem środka zabezpieczającego mieściło się w 5 letnim okresie przedawnienia recydywy. Toteż koniecznym było uzupełnienie kwalifikacji prawnej i opisu czynu przypisanego <span class="anon-block">P. K.</span> o kwestie dotyczące działaniem oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa.</p> <p>Tym samym czyn oskarżonego winien być kwalifikowany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>Powyższe stwierdzenie aktualizuje konieczność oceny kolejnego elementu struktury przestępstwa tj. stopnia społecznej szkodliwości. Rozpatrując tę problematykę należy stwierdzić, iż ustawodawca w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a> zawarł zamknięty katalog kwantyfikatorów stopnia społecznej szkodliwości. Zgodnie z tym przepisem Sąd oceniając stopień społecznej szkodliwości danego czynu jest zobowiązany wziąć pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. W ocenie Sądu Rejonowego czyn oskarżonego cechowała niewielka społeczna szkodliwość, aczkolwiek wyraźnie przekraczająca próg znikomości. W tym zakresie należy zwrócić uwagę, iż oskarżony kilkukrotnie zaniechał ciążącego na nim obowiązku, co w sposób istotny zwiększa odium karygodności tego czynu, zwłaszcza iż wiązało się to z brakiem wykonania przedmiotowego środka zabezpieczającego. Wypada także wskazać, iż w tym czasie oskarżony popełniał przestępstwa, co wynika z danych przedstawionych w karcie karnej, a także wynikających z jeszcze nieprawomocnych wyroków oskarżonego, co wskazuje jednoznacznie na wysoki poziom celowości wykonywania tego środka zabezpieczającego. Nadto wypada zwrócić uwagę, iż środek ten został orzeczony w związku z przypisaniem oskarżonemu zbrodni, a więc przestępstwa szczególnie wykraczającego przeciwko porządkowi społecznemu. Warto też zwrócić uwagę na stwierdzenia biegłych psychiatrów, którzy zwrócili uwagę zarówno na nadużywanie przez <span class="anon-block">P. K.</span> alkoholu jak również jego nieprawidłową osobowość. W związku z tym w ocenie Sądu Rejonowego zaniechanie oskarżonego wywołało znaczny poziom abstrakcyjnego zagrożenia dla dobra prawnego. Wreszcie co szczególnie istotne należy mieć na względzie fakt, iż tego rodzaju zaniechanie stosowania się do przedmiotowego obowiązku ciążącego na <span class="anon-block">P. K.</span> w sposób istotny naruszyło dobro prawne w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości i związaną z tym potrzebą respektowania orzeczeń sądowych. Nie wolno zapominać także, iż oskarżony zaniechania tego dopuścił się w zamiarze bezpośrednim, co także intensyfikuje stopień społecznej szkodliwości czynu. Mając na względzie powyższe wskazania Sąd Rejonowy uznał, iż czyn oskarżonego spełnia wymóg karygodności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy ocenił, iż oskarżonemu <span class="anon-block">P. K.</span> można postawić zarzut braku posłuchu dla normy sankcjonowanej. Mianowicie oskarżony jest osobą dorosłą, dojrzałą, przynajmniej w ujęciu metrykalnym. Oskarżony <span class="anon-block">P. K.</span> doskonale zdawał sobie sprawę z treści normy sankcjonowanej, którą w sposób rozmyślny naruszył. Z opinii biegłych psychiatrów wynika również, iż był on poczytalny tempore criminis. Do tego w ocenie Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> postawy oskarżonego nie może ekskulpować fakt sprawowania przez niego opieki nad niepełnosprawną matką. W tym zakresie należało zważyć, iż oskarżony nie wykazał, iż brak obecności oskarżonego przez kilka godzin w tygodniu mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo utraty życia. Warto wskazać, iż w czasie istnienia tego stanu niezdolności do samodzielnej egzystencji <span class="anon-block">P. K.</span> przebywał w zakładzie karnym. Co więcej również w tym czasie dopuszczał się przestępstw, w tym przestępstw popełnianych poza rejonem <span class="anon-block"> (...)</span>, co wskazuje na faktyczną możność opuszczenia matki na kilka godzin. Analiza powszechnie zawartych informacji wskazuje również, iż uwzględniając ujęte w dokumentacji medycznej godziny terapii, oskarżony miał pełną możliwość powrotu z <span class="anon-block">L.</span> do <span class="anon-block">N.</span> za pomocą prywatnych przewoźników komunikacji zbiorowej. Wypada także stwierdzić, iż powinność respektowania orzeczeń sądowych powinna być u oskarżonego szczególnie silnie zinternalizowana biorąc pod uwagę jego uprzednie wyroki i związane z nimi kary pozbawienia wolności. Tym samym analiza przedmiotowej sprawy sprawiła, iż Sąd Rejonowy ocenił inkryminowane zachowanie <span class="anon-block">P. K.</span> jako zawinione w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 3)">art. 1 § 3 k.k.</a>, a stopień jego winy należy ocenić na typowy poziom dla tego rodzaju przestępstw.</p> <p>Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd Rejonowy w punkcie I uzasadnianego wyroku uznał <span class="anon-block">P. K.</span> za winnego tego, ze w okresie od 16 marca do 9 kwietna 2024 roku, nie stosował się do obowiązków związanych z wykonywaniem środka zabezpieczającego w postaci terapii psychologicznej orzeczonego postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 sierpnia 2020 roku, sygn. akt II <span class="anon-block">(...)</span> poprzez nie stawianie się na wyznaczone przez terapeutę terminy wizyt, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat pod odbyciu w okresie od 16 lutego 2021 roku do 16 czerwca 2022 roku kary roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 11 maja 2021 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 września 2021 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> za umyślne przestępstwo podobne tj. występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> tj. czynu stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p>Przestępstwo przypisane <span class="anon-block">P. K.</span> w punkcie I wyroku zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia wolności oraz karą pozbawienia wolności w wymiarze do 2 lat. Do tego należało dostrzec, iż czyn ten został popełniony w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> Treść tego przepisu obligowała Sąd do wymierzenia oskarżonemu kar powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. W ocenie Sądu Rejonowego warunki osobiste oskarżonego wskazują na brak celowości poprzestania w tym procesie na wymierzeniu oskarżonemu kary nie izolacyjnej. <span class="anon-block">P. K.</span> jest bowiem osobą w dużym stopniu zdemoralizowaną, która kilkadziesiąt lat swojego dorosłego życia spędziła w jednostkach penitencjarnych. Do tego należy zwrócić uwagę, iż w ostatnim czasie kilkukrotnie dawano oskarżonemu szansę na wykonywanie kary ograniczenia wolności, gdzie kary te w żaden sposób nie wpłynęły na zmianę postawy życiowej oskarżonego. Co więcej wykonywanie tych kar było zaburzone poprzez postawę <span class="anon-block">P. K.</span>, co warunkowało zarządzenie wykonania kary zastępczej. Sąd Rejonowy wziął także pod uwagę, iż aktualnie <span class="anon-block">P. K.</span> przebywa w zakładzie karnym, gdzie ma wprowadzone do wykonania kilka kar pozbawienia wolności. Tym samym brak jest podstaw do możności niezwłocznego wykonania kar o charakterze nie izolacyjnym. Podnieść trzeba także fakt, iż <span class="anon-block">P. K.</span> jest osobą bezrobotną, o niskich zdolnościach majątkowych. Stąd też wątpliwe jest wykonanie przez niego kary grzywny. Nie można także zapominać, iż czyn ten został popełniony w warunkach recydywy, co winno znaleźć odzwierciedlenie w sposobie zastosowanej reakcji penalnej. Okoliczności te sprawiły, iż Sąd Rejonowy ocenił, iż w realiach niniejszej sprawy tylko i wyłącznie wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności będzie realizować dyrektywy prewencji indywidualnej oraz prewencji generalnej. Poprzestanie na łagodniejszych formach oddziaływania penalnego mogłoby sprawić wrażenie nadmiernego pobłażania dla skrajnie niepoprawnego sprawcy jakim jest <span class="anon-block">P. K.</span>. Oczywiście Sąd Rejonowy wziął pod uwagę, iż jest to pierwsze skazanie <span class="anon-block">P. K.</span> za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a>, a także obiektywne trudności wiążące się w wykonywaniem tego środka zabezpieczającego poza miejscem jego zamieszkania. Przedmiotowe okoliczności Sąd Rejonowy uwzględnił przy wymiarze orzeczonej <span class="anon-block">P. K.</span> kary, który to wymiar ustalono na 2 miesiące. W tym miejscu wypada zaznaczyć, iż wobec działania oskarżonego w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> jest to najniższa z możliwych prawnie do orzeczenia w tej sprawie kary pozbawienia wolności. Wymierzając tak niską karę Sąd Rejonowy uwzględnił także okoliczności limitujące poziom zawinienia oskarżonego (które jak już wyżej wskazano nie mogły prowadzić do jego pełnej ekskulpacji). To wszystko sprawiło, iż Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">(...)</span> w punkcie I uzasadnianego wyroku wymierzył <span class="anon-block">P. K.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 b;art. 244 b § 1)">art. 244b § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>II</p> </td> <td colspan="12"> <p>W przedmiotowej sprawie należało zauważyć także, iż w tym procesie karnym oskarżony <span class="anon-block">P. K.</span> na etapie postępowania przygotowawczego był reprezentowany przez obrońcę z urzędu w osobie adwokat <span class="anon-block">A. F.</span> ten w połączeniu z pisemnym oświadczeniem adwokata nakazał przyznanie ówczesnemu obrońcy odpowiedniego wynagrodzenia, zgodnie z normą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 2)">art. 29 ust.2 ustawy prawo o adwokaturze</a>. Określając wysokość przyznanej adwokatowi kwoty Sąd Rejonowy miał na względzie fakt, iż <span class="anon-block">A. T.</span> reprezentowała oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> tylko toku dochodzenia Okoliczność na wskazała na konieczność przyznania adwokatowi kwoty 442,20złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ówczesnemu podejrzanemu <span class="anon-block">P. K.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>III</p> </td> <td colspan="12"> <p>Mając na uwadze złą sytuacje materialną oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span>, a także perspektywę wykonania przez oskarżonego w najbliższym czasie kar pozbawienia wolności Sąd Rejonowy działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Podpis</strong> </p> </td> </tr> </table> </div>