II GSK 1254/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "B." Sp. z o.o. w B. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej "B." Sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 237/10 w sprawie ze skargi "B." Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE "B." Spółka z o.o. w B. skargą kasacyjną zaskarżyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 21 lipca 2010 r. – oddalający jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej udzielającej zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w zakresie zmiany miejsc urządzania gier. Wnioskiem z dnia 28 grudnia 2010 r. skarżąca spółka domagała się zawieszenia postępowania kasacyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 in fine ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) – do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego, z którym wystąpił Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10. Uzasadniając wniosek spółka wskazała, że w ww. sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem "Czy art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które – w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych". Według skarżącej spółki stan faktyczny sprawy, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wystąpił z pytaniem prawnym, jest identyczny ze stanem rozpoznawanej sprawy a przedmiot postępowania dotyczy materii uregulowanej art. 135 ust. 2 ww. ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – z uwagi na przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. pytania prawnego co do zgodności art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) z art. 2 Konstytucji RP – nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że w myśl z art. 193 Konstytucji RP każdy sąd może przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Przedstawienie pytania prawnego na podstawie ww. przepisu następuje w formie postanowienia (art. 160 p.p.s.a.) – od którego nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Oznacza to, że przedstawienie pytania jest suwerenną, niepodlegającą kontroli decyzją sądu orzekającego w sprawie i – stosownie do treści art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a.– obliguje sąd do zawieszenia postępowania z urzędu w tej konkretnej sprawie. Z kolei zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W praktyce sądowej sformułowania "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", interpretowane jest szeroko i wychodzi poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (v. B. Dauter i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" – komentarz do art. 125; Lex 2011). Nie znaczy to jednak, że sam fakt przedstawienia Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego w innej sprawie zawisłej przed sądem uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W świetle tego co zostało wyżej powiedziane wystąpienie z pytaniem prawnym na podstawie art. 193 Konstytucji RP jest uprawnieniem sądu, uzależnionym od powzięcia uzasadnionych wątpliwości przez sąd orzekający w sprawie, a nie przez inny sąd na tle innej sprawy czy przez skarżących. Tak więc skoro do obligatoryjnego zawieszenia postępowania dochodzi gdy sąd – po powzięciu zasadniczych wątpliwości co do konstytucyjności przepisu – przedstawi pytanie Trybunałowi Konstytucyjnemu to znaczy, że fakultatywne zawieszenie postępowania jest uzasadnione wyłącznie gdy sąd orzekający w innej sprawie wątpliwości te podzieli. Ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym wniosek o zawieszenie postępowania nie powziął zasadniczych wątpliwości co do zgodności art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych z art. 2 Konstytucji RP – brak podstaw do uwzględnienia wniosku. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 p.p.s.a. w z zw. z 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.