III SA/Wa 1916/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwrócić S. sp. z o.o. w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Skarżąca złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku od towarów i usług. W jej imieniu skargę podpisał pełnomocnik A. S. Z dołączonego do skargi pełnomocnictwa z 12 maja 2006 r. wynikało, że A. S, jest zatrudnionym na umowę o pracę [...] i [...] Skarżącej spółki, upoważnionym do jej reprezentowania (z prawem podpisywania dokumentów) przed "Organami Skarbowymi, Urzędem Celnym, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oraz innymi organami publiczno-prawnymi" (k. 26). Pismem z 5 listopada 2009 r. (na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 2 listopada 2009 r.) Sąd wezwał pełnomocnika A.S. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wyjaśniono przy tym, że z dołączonego do skargi pełnomocnictwa z 2006 r. nie wynika upoważnienie pełnomocnika do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zawierało również informację, że nieusunięcie braków skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi (k. 37). Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 13 listopada 2009 r. Dnia 23 listopada 2009 r., bezpośrednio w biurze podawczym tut. Sądu, doradca podatkowy M. M. złożył pismo będące odpowiedzią na powyższe wezwanie. Dołączył m.in. odpis pełnomocnictwa udzielonego mu przez Skarżącą, a także odpis pełnomocnictwa z 6 października 2009 r. udzielonego przez Skarżącą A. S., które to pełnomocnictwo obejmowało sporządzanie skarg i występowanie przed sądami administracyjnymi w sprawach dotyczących pisemnych interpretacji. W piśmie zostało podniesione, że pełnomocnictwo udzielone A. S. 12 maja 2006 r. upoważniło go do występowania w sprawie skarżonej interpretacji również przed sądami administracyjnymi, ponieważ obejmowało reprezentowanie Skarżącej także przed "innymi organami publiczno-prawnymi". Niemniej w celu potwierdzenia woli wyrażonej w tym pełnomocnictwie przedłożono wspomniane wyżej pełnomocnictwo udzielone A. S. 6 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.". Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisujący ją pełnomocnik nie złożył prawidłowego pełnomocnictwa. Oznacza to bowiem, iż nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, jak to stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Sąd umożliwił pełnomocnikowi A. S. uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując mu właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również, w czym Sąd upatruje wadliwości pełnomocnictwa dołączonego do skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone 13 listopada 2009 r. na jedyny adres wskazany w pełnomocnictwie z 12 maja 2006 r., tj. na adres Skarżącej. Powyższą datę doręczenia na potwierdzeniu odbioru przesyłki wskazał zarówno doręczyciel, jak i osoba kwitująca odbiór w imieniu Skarżącej. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg 14 listopada 2009 r. i upłynął 20 listopada 2009 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 p.p.s.a. W terminie tym brak nie został uzupełniony. Odpowiedź na wezwanie Sądu, do której dołączono udzielone A. S. pełnomocnictwo z 6 października 2009 r., sporządzona została 23 listopada 2009 r. (poniedziałek) i w tymże dniu złożona bezpośrednio w tut. Sądzie. Oznacza to, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie zakreślonym w wezwaniu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu błędne jest stanowisko wyrażone w piśmie z 23 listopada 2009 r., iż dołączone do skargi pełnomocnictwo z 12 maja 2006 r. upoważniało A. S. do występowania w niniejszej sprawie. Sąd nie może domniemywać umocowania do działania w konkretnej sprawie, musi ono wynikać jednoznacznie z treści przedłożonego pełnomocnictwa. Sąd nie ma podstaw, aby wywodzić umocowanie A. S. do działania w imieniu Skarżącej w niniejszej sprawie w oparciu o pełnomocnictwo, w którego treści słowa "sąd administracyjny" ani nawet "sąd" nie zostały użyte, w którym nie ma również mowy o postępowaniu sądowoadministracyjnym, i w którym wymieniono jedynie organy administracyjne (organ skarbowy, urząd celny i ZUS). Umocowania do działania w niniejszej sprawie nie sposób również wywodzić z okoliczności, że omawiane pełnomocnictwo upoważniało A. S. do reprezentowana Skarżącej przed "innymi organami publiczno-prawnymi". Do wniosku takiego nie prowadzi bowiem żadne ze sformułowań pełnomocnictwa, a także kontekst w jakim pojęcia tego użyto – organy publiczno-prawne inne niż wymienione uprzednio organy administracyjne. W świetle powyższego Sąd stwierdza, że skarga złożona w niniejszej sprawie dotknięta była brakiem formalnym, który nie został uzupełniony w terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. O zwrocie Skarżącej uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.