I OSK 645/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. D. o umorzenie postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Wojewody Małopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1541/09 w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić wniosek T. D. o umorzenie postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Na skutek wniosku złożonego przez T. D., Starosta T. w dniu [...] kwietnia 2009 r. wydał decyzję [...] w przedmiocie zwrotu wnioskodawczyni wywłaszczonej nieruchomości położonej w Z. G., Gm. T., oznaczonej jako działka [...] o pow. [...] ha obj. Księgą wieczystą nr [...]. Na mocy decyzji wydanej w dniu [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Wojewoda Małopolski uchylił w całości w/w decyzję i przekazał organowi pierwszej instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja Wojewody Małopolskiego została zaskarżona przez T. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r. uchylił w/w orzeczenie oraz określił, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Wojewoda Małopolski. W piśmie z dnia [...] października 2010 r. pełnomocnik uczestniczki T. D., poinformował, iż cofnęła ona wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania. Do pisma dołączył kserokopię oświadczenia o cofnięciu wniosku złożonego do Starostwa Powiatowego w T. Odpowiadając na wskazany wniosek, Wojewoda Małopolski oświadczył, iż nie ma podstaw, aby cofnąć wniesioną skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli: - skarżący skutecznie cofnął skargę, - w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, - gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zatem art. 161 p.p.s.a. będzie miał odpowiednie zastosowanie w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w przedmiotowej sprawie żadna z wymienionych przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania kasacyjnego nie zaistniała. Wojewoda Małopolski w piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. oświadczył, iż nie odnajduje podstaw, aby cofnąć skargę kasacyjną. Brak również podstaw aby przyjąć, iż wystąpiły przesłanki przewidziane przez ustawodawcę w § 1 pkt. 2 powołanego przepisu. Z kolei opisana w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja może zaistnieć np. wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., co w niniejszym przypadku, z uwagi na istnienie wyroku sądu pierwszej instancji, nie ma miejsca. Samo postępowanie toczące się na skutek wniesionej skargi kasacyjnej również nie stało się bezprzedmiotowe. Jego celem jest wszakże weryfikacja prawidłowości wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozstrzygnięcia w kontekście przedstawionych przez organ drugiej instancji zarzutów. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego w przedmiocie uchylenia i przekazania do ponownego rozpoznania sprawy Staroście T. Złożony przez pełnomocnika T. D. wniosek będzie mógł być rozpoznany dopiero wówczas, gdy zaistnieje możliwość wzruszenia decyzji wydanych przez organy administracyjne w toku postępowania administracyjnego. To zaś może ewentualnie nastąpić po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku na skutek wniesionej skargi kasacyjnej. Oświadczenie T. D. o cofnięciu wniosku, którym zainicjowała postępowanie w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości dotyczy postępowania administracyjnego, nie zaś postępowania sądowoadministracyjnego. Jego złożenie skutkuje tym, iż organ drugiej instancji będzie mógł zgodnie z art. 105 § 2 k.p.a. uchylić decyzję Starosty T. i umorzyć postępowanie administracyjne, jeżeli na skutek oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wyrok Sądu pierwszej instancji stanie się prawomocny. Przedmiotowy wniosek będzie mógł zostać rozpatrzony także przez organ pierwszej instancji, gdy skarga kasacyjna zostanie uwzględniona, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny oddali skargę T. D. na decyzję Wojewody Małopolskiego, ewentualnie umorzy postępowanie, jeżeli skarżąca cofnie wniesioną przez siebie skargę. Na uwypuklenie ponadto zasługuje, że organ może nieuwzględnić żądania umorzenia postępowania - chociaż zostało ono zainicjowane na skutek złożonego przez stronę wniosku - gdy sprzeciwi się temu inna strona postępowania, lub jego umorzenie byłoby sprzeczne z interesem społecznym. Przedmiotowy wniosek nie ma zatem charakteru wiążącego organ. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.