I OSK 2575/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. Cz. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 570/12 odrzucającego skargę B. Cz. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 570/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) odrzucił skargę B. Cz. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż rozstrzygnięcie organu zostało doręczone skarżącej w dniu 9 maja 2012 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu. Termin do zaskarżenia postanowienia Kolegium upływał skarżącej z dniem 8 czerwca 2012 r. Skarżąca nadała skargę na poczcie w dniu 6 czerwca 2012 r. ale skierowała ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Do właściwego organu skarga wpłynęła, po przekazaniu przez Sąd, w dniu 12 czerwca 2012 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Skarżąca uchybiła więc terminowi do wniesienia skargi, co skutkować musiało jej odrzuceniem. Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła B. Cz., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ppsa, polegające na błędnej interpretacji powołanych przepisów i bezzasadnym przyjęciu, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi; 2. art. 183 § 2 pkt 5 ppsa wobec pozbawienia strony możliwości obrony jej praw w związku z bezzasadnym odrzuceniem skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, iż strona działająca bez profesjonalnego pełnomocnika omyłkowo nadała skargę bezpośrednio do Sądu. Skoro jednak rola organu sprowadza się wyłącznie do pośrednictwa w przekazaniu skargi to należy uznać, że skarżąca dochowała terminu do złożenia skargi. Odpowiedź na skargę kasacyjną, z wnioskiem o jej oddalenie, złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż skarga została nadana bezpośrednio do Sądu I instancji. Zgodnie natomiast z przepisem art. 54. § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z regulacji tej wynika, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego odbywa się w trybie pośrednim. Najpierw skargę otrzymuje organ administracji publicznej, jednak wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej jego rola nie sprowadza się wyłącznie do pośrednictwa w jej przekazaniu. Organ może bowiem dokonać samokontroli (art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i rozpoznać wnioski w przedmiocie ochrony tymczasowej (art. 61 § 2 tej ustawy). Przyjęcie takiego rozwiązania oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne wszczyna się z dniem, w którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono otrzymał skargę /vide. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz/. Przesłanie skargi bezpośrednio do sądu, z pominięciem organu, którego działania bądź bezczynność zaskarżono, nie będzie wszczynało postępowania sądowoadministracyjnego, a termin do wniesienia tak zaadresowanej skargi będzie biegł nadal. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi będzie decydować za każdym razem, przy wnoszeniu pism za pośrednictwem poczty, data nadania w urzędzie pocztowym skargi adresowanej do organu. W przedmiotowej sprawie zatem, przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi decydująca była data nadania przez Sąd I instancji w urzędzie pocztowym błędnie nadanej skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia. Wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej będzie rozpatrywać Wojewódzki Sąd Administracyjny.