II SA/Wa 1195/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Protokolant referent stażysta Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2019 r. sprawy ze skargi K.I. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej oddala skargę UZASADNIENIE Centralna Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.) oraz art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. 2019 r., poz. 330), jak również § 3 i § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r. poz. 1013 z późn. zm.), a także § 12 pkt 1 i § 23 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 roku w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r., poz. 761 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] K. I. (strona, skarżący), wniesionego od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej – Kategoria N - Zał. 1 Grupa 1 – niezdolny do zawodowej służby wojskowej wydanego na skierowanie Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...], uchyliła w całości zaskarżone orzeczenie wydane przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską w [...] Nr [...] oraz wydała nowe orzeczenie z rozpoznaniem: 8.1. Wrodzona wada serca pod postacią stałego niewielkiego przecieku lewo-prawego przez kanał PFO u osoby z tętniakiem przegrody międzyprzedsionkowej do dalszej obserwacji - § 38 pkt 8, § 39 pkt 4. 8.2. Łagodna niedomykalność zastawki mitralnej - § 38 pkt 9. oraz ustaliła kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej: Kategoria N - Zał. 1 Grupa I - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Ustalono również, że schorzenia wymienione w pkt. 8.1 - 8.2 pozostają bez związku ze służbą wojskową. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia wskazano, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (RWKL) działając na podstawie skierowania Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...], przeprowadziła postępowanie orzecznicze i wydała w dniu [...] lutego 2019 r. orzeczenie Nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej szer. rez. K. I. i w punkcie 8 orzeczenia rozpoznała: 1. Tętniak przegrody międzyprzedsionkowej z niewielkim przeciekiem lewo-prawym - § 39 pkt 4. 2. Niedomykalność aortalna i mitralna ze zwapnieniem płatków zastawki aortalnej oraz zwyrodnieniem płatków zastawki mitralnej - § 38 pkt 10. Określono kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej: Kategoria N - Zał. 1, Grupa I – niezdolny do zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu komisja I instancji stwierdziła, że postawione rozpoznania w punkcie ad. 8.1 i 8.2 zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r., poz. 761 z późn. zm.) uznano jako powodujące niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W dniu [...] marca 2019 r. od orzeczenia RWKL w [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. orzekany wniósł w ustawowym terminie odwołanie do CWKL. Pan K. I. we wniesionym odwołaniu nie zgodził się z treścią rozpoznanego schorzenia w pkt 8.1 i 8.2 orzeczenia dyskwalifikującego go z możliwości pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaskarża je w całości. Do odwołania załącza nową dokumentację w postaci wyniku przezprzełykowego ECHO serca wykonane w Centrum Kardiologii [...] w dniu [...]03.2019 r. przez [...]. M. L. z opisem m.in.: "W badaniu przezprzełykowym uwidoczniono prawidłową morfologię zastawki aortalnej, bez niedomykalności, bez zwężenia oraz prawidłową morfologię zastawki mitralnej ze śladową niedomykalnością. Przegroda międzyprzedsionkowa wiotka, śladowy lewo-prawy przeciek przez kanał PFO...". W uzasadnieniu wskazanego na wstępie orzeczenia CWKL przeprowadziła analizę całości zgromadzonej dokumentacji, z której wynika m.in., że u Pana K. I. w trakcie badań zleconych przez RWKL po wykonaniu badania ECHO serca w dniu [...].02.2019 r. przez kardiologa M. R. stwierdzono tętniaka przegrody międzyprzedsionkowej z niewielkim przeciekiem lewo-prawym nieistotnym hemodynamicznie oraz łagodną niedomykalność zastawki mitralnej i aortalnej ze zmianami zwyrodnieniowymi płatków tych zastawek. Wyniki tego badania są jednoznaczne i w kwestii tętniaka przegrody międzyprzedsionkowej z przeciekiem Iewo-prawym nieistotnym hemodynamicznie zupełnie pokrywa się z rozpoznaniem ustalonym z nadesłaną wraz z odwołaniem dokumentacją medyczną i nie nasuwają w tym zakresie zespołowi orzeczniczemu CWKL żadnych wątpliwości co do rzeczywistego aktualnego stanu zdrowia orzekanego. Natomiast niedomykalność zastawki aortalnej oraz zmiany zwyrodnieniowe płatków zastawki aortalnej i mitralnej w badaniu nadesłanym wraz z odwołaniem nie potwierdziły się. Stwierdzono z całą pewnością łagodną niedomykalność zastawki mitralnej nieistotną hemodynamicznie. Po przeanalizowaniu całości zgromadzonej dokumentacji, w tym szczególnie treści wniesionego odwołania CWKL postanowiła uchylić orzeczenie RWKL w [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. i wydać w jego miejsce orzeczenie własne z precyzyjnie zredagowanymi rozpoznaniami i przypisanymi im paragrafami. CWKL wskazała, że opis nadesłanego przez orzekanego badania echokardiograficznego oraz konkluzje opisów wszystkich konsultacji przeprowadzonych przez lekarzy kardiologów jednoznacznie potwierdzają złożoność procesu chorobowego, występujące dysfunkcje i zaburzenia struktur anatomicznych przegrody międzyprzedsionkowej, co determinuje konsekwencje co do możliwości dalszego funkcjonowania orzekanego, w tym przede wszystkim wpływu wykonywania znacznego wysiłku fizycznego na ewentualny rozwój dysfunkcji serca, oraz w szczególnych przypadkach możliwość odwrócenia przecieku z możliwością przedostania się do krążenia systemowego np.: drobnych skrzeplin, czy w pewnych okolicznościach pęcherzyków powietrza, doprowadzając do groźnych zatorów w centralnym układzie nerwowym. Organ wskazał, że wymogiem w orzecznictwie jest, aby każdej jednostce chorobowej ustalić kwalifikację według odpowiednio dobranego paragrafu i punktu na podstawie załączników do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r., poz. 761 z późn. zm.). W przypadku kandydata do zawodowej służby wojskowej - kwalifikację orzeczniczą ustala się na podstawie załącznika Nr 1 Grupa I tego rozporządzenia. Zespół orzeczniczy CWKL po analizie całości akt sprawy na nowo ustalił właściwe rozpoznania i kwalifikację do odpowiednich paragrafów. Schorzenia narządu krążenia w tym serca i naczyń krwionośnych, wady wrodzone i nabyte zarówno serca jak i naczyń krwionośnych są pogrupowane w szesnastu punktach § 38 i ośmiu punktach wg paragrafu § 39 tego załącznika. W przypadku pkt 8.1 rozpoznania i stwierdzenia wrodzonej wady serca pod postacią stałego niewielkiego przecieku lewo-prawego przez kanał PFO u osoby z tętniakiem przegrody międzyprzedsionkowej do dalszej obserwacji zakwalifikowanych do § 38 pkt 8, § 39 pkt 4 - zgodnie z Zał. 1 Gr. I rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r., poz. 761 z późn. zm.) orzekanych należy zakwalifikować jednoznacznie do Kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Natomiast w przypadku ustalenia w pkt 8.2 rozpoznania "Łagodna niedomykalność zastawki mitralnej - § 38 pkt 9", w objaśnieniach szczegółowych do punktu 9 i 14 w paragrafie 38 rozporządzenia jest napisane: "Obecność śladowej fali zwrotnej przez zastawki jest zjawiskiem fizjologicznym". Taki stan rzeczy jednoznacznie każe kwalifikować takie jednostki chorobowe do § 38 pkt 9, tj.: wady zastawkowe serca bez powikłań i istotnych zaburzeń hemodynamicznych nieupośledzające sprawność ustroju, co należy kwalifikować jako Kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej. Organ wskazał, że zawodowa służba wojskowa polega na wieloletnim wykonywaniu zadań służbowych w pełnym rynsztunku, w zmiennych warunkach pogodowych i poligonowych, z narażeniem na wzmożony, a często nawet ekstremalny wysiłek fizyczny, nienormowany czas pracy, może spowodować z dużym prawdopodobieństwem gwałtowne pojawienie się lub nasilenie objawów chorobowych oraz wpłynąć na progresję zmian chorobowych, znacznie upośledzając sprawność ustroju z dużym ryzykiem nagłego zgonu. Dlatego wrodzona wada serca pod postacią stałego niewielkiego przecieku lewo-prawego przez kanał PFO u osoby z tętniakiem przegrody międzyprzedsionkowej do dalszej obserwacji, wymaga przede wszystkim unikania znacznego, a szczególnie ekstremalnego wysiłku fizycznego, chorób infekcyjnych, stosowanie diety przeciwmiażdżycowej i stałego utrzymywania prawidłowych wartości ciśnienia tętniczego przy prowadzeniu higienicznego trybu życia, a to stanowi zdecydowane przeciwwskazanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej i determinuje przypisanie schorzeniu ujętemu w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia kategorii N. Tym samym CWKL uważając za udowodniony fakt istnienia u orzekanego wrodzonej wady serca pod postacią stałego niewielkiego przecieku lewo-prawego przez kanał PFO u osoby z tętniakiem przegrody międzyprzedsionkowej, które to w świetle aktualnej wiedzy orzeczniczej i medycznej oraz przepisów orzeczniczych stanowią przeciwwskazanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej i wobec braku jakichkolwiek przesłanek wskazujących na inny stan rzeczy oraz kierując się dbałością o stan zdrowia zainteresowanego – w oparciu o obowiązujące przepisy orzecznicze, uznała skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Skargę od powyższego orzeczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł skarżący. Domagał się na podstawie art. 145a § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wydania bez zbędnej zwłoki orzeczenia, w którym organ stwierdza zdolność skarżącego do zawodowej służby wojskowej, a na wypadek uznania przez sąd, że nie ma podstaw do zobowiązania przez sąd organu w ww. zakresie, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a/b/c p.p.s.a. wnosił o uwzględnienie skargi i uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] uchylającej orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. o nr [...] oraz zasadzenie kosztów postępowania. Przedmiotowemu orzeczeniu zarzucił: I. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa. poprzez zebranie materiału w sposób niewyczerpujący, wydanie decyzji na dowolnej a nie swobodnej ocenie dowodów bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania i przyjęcie, iż u skarżącego występuje tętniak, podczas gdy z precyzyjnego przezprzełykowego badania echa serca wynika jednoznacznie, iż u skarżącego nie występuje ww. schorzenie, 2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa. polegającego na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 § 1 Kpa. obowiązku w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenia uzasadnienia niezgodnego z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 Kpa. poprzez oparcie uzasadnienia orzeczenia na dokumentacji z badania przezklatkowego echa serca zamiast w oparciu na badaniu przezprzełykowym echa serca, które jest znacznie precyzyjniejszym badaniem dającym jednoznaczne potwierdzenie bądź wykluczenie schorzenia serca. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: 1. § 38 pkt 8 i § 39 pkt 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r., poz. 761 z późn. zm.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie do stanu faktycznego sprawy, podczas gdy w niniejszej sprawie nie mają one zastosowania ze względu na brak tętniaka przegrody międzyprzedsionkowej. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu [...] marca 2019 r. udał się do Centrum Kardiologii [...], gdzie zostało przeprowadzone badanie przezprzełykowe echa serca przez kardiologa [...]. M. L., z opisem: "W badaniu przezprzełykowym uwidoczniono prawidłową morfologię trójpłatowej zastawki aortalnej, bez niedomykalności, bez zwężenia oraz prawidłową morfologię zastawki mitralnej ze śladową (fizjologiczną) niedomykalnością. Przegroda międzyprzedsionkowa wiotka, śladowy (nieistotny hemodynamicznie) lewo-prawy przeciek przez kanał PFO, który jest pozostałością życia płodowego. Taki przeciek jest obecny nawet u 15-20% osób w populacji ogólnej, w/w znaleziska nie upośledzają funkcji serca i w żaden sposób nie zmniejszają wydolności fizycznej". Podczas konsultacji kardiolog L. stwierdziła, iż nie występuje tętniak a diagnoza lekarza przeprowadzającego badanie przezklatkowe była niesłuszna. Na tej podstawie skarżący odwołał się od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowa argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 ze zm.) zdolność psychiczną i fizyczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska wydając w tej sprawie orzeczenie, które jest decyzją. Od orzeczenia służy odwołanie, a następnie od orzeczenia wydanego w wyniku odwołania - skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza do jednej z kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej (art. 5 ust. 7 tej ustawy). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonego orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w świetle powyższej wskazanych kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wykaz chorób i ułomności uwzględnianych przy orzekaniu o zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej określa Załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761), które wydane zostało w oparciu o delegację ustawowa zawartą w art. 5 ust. 8 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach wskazanego rozporządzenia ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory wynikające z ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Jednakże nie oznacza to, że przepisy postępowania administracyjnego, a w szczególności jego zasady nie powinny być przestrzegane. Realizacja obowiązku zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego przebiega w dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, polega na przeprowadzeniu postępowania dowodowego co do wszystkich okoliczności stanowiących fakty prawotwórcze, a zatem takich, z którymi w świetle przepisów obowiązującego praw związane są określone skutki prawne. Po drugie, zebrany materiał dowodowy powinien znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym orzeczenia. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach powołanego rozporządzenia wykonawczego Ministra Obrony Narodowej, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 5 ust. 8 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań stanu fizycznego, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzone w postępowaniu przed organem administracji. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach określa ono wykaz chorób i ułomności uwzględnianych przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Natomiast § 2 rozporządzenia stanowi, że wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 3 są określane w załączniku nr 1 do rozporządzenia. CWKL uznała skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej z powołaniem się na § 38 pkt 8 w zw. z § 39 pkt załącznika nr 1 rozporządzenia. Przepis § 38 pkt 8 rozporządzenia wskazuje na wrodzoną wadę serca, co niewątpliwie u skarżącego ujawniono, wada serca pod postacią stałego niewielkiego międzyprzedsionkowego przecieku lewo-prawego przez kanał PFO, zarówno w badaniu wykonanym na zlecenie RWKL w [...] w dniu [...] lutego 2019 r. przez kardiologa M. R., jak i badaniu dołączonym przez skarżącego do odwołania. Rozpoznanie § 38 pkt 8 rozporządzenia w przypadku Gr. I, do której został zakwalifikowany skarżący skutkuje orzeczeniem o niezdolności do zawodowej służby wojskowej – Kategoria N. Tak więc w ocenie Sądu organ prawidłowo uznał skarżącego za niezdolnego do służby z uwagi na ujawniona wadę wrodzoną serca. Podkreślenia wymaga ponadto fakt, że ustaleń tych nie podważyło wykonane przez skarżącego kolejne badanie. Natomiast rozpoznania "Łagodna niedomykalność zastawki mitralnej - § 38 pkt 9", w objaśnieniach szczegółowych do punktu 9 i 14 w paragrafie 38 rozporządzenia jest napisane: "Obecność śladowej fali zwrotnej przez zastawki jest zjawiskiem fizjologicznym". Taki stan rzeczy jednoznacznie każe kwalifikować takie jednostki chorobowe do § 38 pkt 9, tj.: wady zastawkowe serca bez powikłań i istotnych zaburzeń hemodynamicznych nieupośledzające sprawność ustroju, co należy kwalifikować jako Kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej. Jeżeli chodzi o kwestie związane z rozpoznaniem § 39 pkt 4 tętniak przegrody międzyprzedsionkowej, skutkujący zakwalifikowaniem kandydata do Kategorii N – niezdolny do zawodowej służby wojskowej, to należy wskazać, że nawet zaistniałe niejasności, co do faktu posiadania powyższego schorzenia przez skarżącego, nie miały wpływu na kwalifikację skarżącego do Kategorii N, gdyż o tym fakcie przesądza wrodzona wada serca pod postacią stałego niewielkiego międzyprzedsionkowego przecieku lewo-prawego przez kanał PFO. Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 25 maja 2017 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1590/16 - Lex: 2335288 - sąd administracyjny nie ma kompetencji do podważania ustaleń lekarskich, tj. rozpoznania schorzenia, stopnia nasilenia schorzenia i przyporządkowania do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej oraz dokonywania samodzielnych ustaleń w tym zakresie. Subiektywna ocena skarżącego co do stanu zdrowia nie przesądza o niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia. Jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę wojskowa komisja lekarska nie określa w procesie orzeczniczym "wydolności fizycznej" orzekanego (jak to określiła w badaniu przezprzełykowym lekarz kardiolog) a ocenia, czy rozpoznane schorzenia po ich zakwalifikowaniu do odpowiedniego paragrafu z załącznika nr 1 pozwalają na ustalenie (jako kandydatowi) jego zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Na zakończenie należy wskazać, że zarzuty podniesione przez skarżącego w skardze okazały się bezzasadne. Organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.