II FZ 757/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Bogusław Dauter (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 939/16 w przedmiocie wpisu od zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 939/16 w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności płatnika z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Skarżący A.W. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 939/16, oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W wyniku wstępnego badania złożonego przez skarżącego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2018 r. sygn. akt II FZ 468/18 zwrócił zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu w celu usunięcia dostrzeżonych braków. W uzasadnieniu wskazano, że od zażalenia nie został uiszczony należny wpis sądowy. Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia z dnia 13 kwietnia 2018 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Z kolei § 2 ust. 1 pkt 7) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM) stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych — 100 zł. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie przewodniczący wydziału zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone we wskazanych powyżej przepisach, wzywając skarżącego do uiszczenia należnego wpisu sądowego od zażalenia. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiadała co do wysokości wpisowi od zażalenia na postanowienie WSA, przewidzianemu w § 2 ust. 1 pkt 7) rozporządzenia RM. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiadało przepisom obowiązującego prawa. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.