II FSK 3238/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3238/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej "C." sp. z o.o. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 359/17 w sprawie ze skargi "C." sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 13 lutego 2017r. nr [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3238/17, przez wykreślenie punktu 3), 2. sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3238/17, przez zastąpienie w uzasadnieniu tego wyroku na stronie 10 fragmentu "i art. 203 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153)." sformułowaniem "Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji". UZASADNIENIE Wnioskiem z 7 listopada 2019 r. "C." sp. z o.o. z siedzibą w C. wystąpiła o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 września 2019 r., II FSK 3238/17 w przedmiocie kosztów egzekucyjnych. Spółka wskazała, że na jej rzecz nie powinien zostać zasądzony zwrot kosztów postępowania sądowego, bowiem na żadnym etapie postępowania nie składała ona takiego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek spółki podlegał uwzględnieniu. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sprostowanie wyroku może nastąpić także na żądanie strony, która nie jest ograniczona terminem do złożenia tym zakresie wniosku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka zasadnie zwróciła uwagę na oczywistą omyłkę zaistniałą w wyroku Sądu kasacyjnego z 18 września 2019 r., II FSK 3238/17 polegającą na niewłaściwym zasądzeniu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego albowiem z akt sprawy bezspornie wynika, że skarżąca na żadnym etapie postępowania nie składała wniosku, o którym mowa w art. 210 p.p.s.a. W związku z tym nie było podstaw do zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, na które zgodnie z art. 211 p.p.s.a. składają się opłaty sądowe i zwrot wydatków. Mając na uwadze poczynione rozważania Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.