II OZ 1531/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1602/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że złożone przez stronę skarżącą w dniu 7 sierpnia 2017 r. pisma "Odwołanie – Skarga ("brudnopis") datowane na dzień 1 sierpnia 2017 r. różnią się od oryginału skargi z dnia 12 czerwca 2017 r., dlatego nie mogły zostać uznane za odpisy. Strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem jej o konsekwencjach prawnych niedopełnienia obowiązku uzupełnienia braków formalnych, nie uczyniła tego w wymaganym terminie. Dodatkowo Sąd I instancji wskazał, że skarżąca przy piśmie z dnia 12 sierpnia 2017 r. nadesłała żądane odpisy skargi wraz z załącznikami, jednakże uczyniła to po upływie zakreślonego przez Sąd terminu (termin upłynął z dniem 7 sierpnia 2017 r.). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę. Na powyższe postanowienie K. P. wniosła zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. : 1. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nieuzasadnione uznanie, że w sprawie zachodzą braki formalne skargi ze względu na brak oceny przez Sąd występowania w sprawie innych uczestników niż skarżąca i organ administracji publicznej, co miało ten wpływ na wynik sprawy, że Sąd I instancji nieprawidłowo odrzucił skargę, 2. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, że w sprawie nie doszło do usunięcia braków formalnych skargi, co miało ten wpływ na wynik sprawy, że Sąd I instancji nieprawidłowo odrzucił skargę, 3. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 47 § 1 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez ich błędne zastosowanie i nie wezwanie do uzupełnienia innego niż stanowiący podstawę pierwszego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi braku formalnego skargi poprzez wezwanie do poprawienia pisma – odpisów skargi podpisanych osobiście przez skarżącą różniących się treścią od samej skargi, który to brak formalny stanowił inny niż brak dołączenia odpisów pisma – skargi – brak formalny powodujący konieczność ponownego wezwania, co miało ten wpływ na wynik sprawy, że Sąd I instancji nieprawidłowo odrzucił skargę bez wezwania do usunięcia braków formalnych skargi przez jej poprawienie, tj. poprawienie nadesłanych później odpisów skargi, 4. art. 141 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego wadliwe zastosowanie, tj. brak zawarcia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia: rozważań prawnych na temat konieczności ponownego wezwania skarżącego do ponownego uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez poprawienie skargi (jej sprostowanie lub wyjaśnienie stwierdzonych rozbieżności) lub nadesłanych odpisów skargi, ustaleń w zakresie uprawnień pozostałych uczestników, w tym byłych pracodawców skarżącej, do występowania w sprawie, braku oceny różnic pomiędzy treścią skargi, a treścią złożonych w zakreślonym terminie dokumentów, co miało ten wpływ na wynik sprawy, że w przedmiotowym zakresie zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli instancyjnej. K. P. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie istotne znaczenie ma fakt, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. W ustawowym terminie strona złożyła 2 odpisy skargi, które jak trafnie wskazał Sąd I instancji, różnią się od oryginału skargi. Ponadto wniosła o przesłanie kserokopii skargi z dnia 12 czerwca 2017 r., ponieważ nie posiada jej odpisu oraz wniosła o wydłużenie terminu na usunięcie braków formalnych skargi. Trafnie Sąd I instancji wskazał, że odpis pisma musi być treściowo zgodny z oryginałem i nie może różnić się w żadnym zakresie od oryginału. Zatem słusznie Sąd I instancji podniósł, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w sposób prawidłowy, co spowodowało skutek z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci odrzucenia skargi. Natomiast istotnym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien poddać pod rozwagę wniosek skarżącej z dnia 2 sierpnia 2017 r. , który został złożony do Sądu bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Sąd winien dokonać analizy treści tego pisma pod kątem ewentualnego wniosku skarżącej o przywrócenie terminu z art. 86 i art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.