II SA/Kr 1500/13

SENTENCJA Kraków, dnia 30 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Ł. i J.Ł. na uzgodnienie Wójta Gminy B. zawarte w piśmie z dnia 24 lipca 2013 r. znak [...] w zakresie możliwości włączenia do drogi postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE K.Ł. i JŁ. reprezentowani przez adwokata wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uzgodnienie Wójta Gminy B. zawarte w piśmie z dnia 24 lipca 2013 r. dotyczące posadowienia ogrodzenia od strony drogi w zakresie możliwości włączenia do drogi. W piśmie tym Wójt Gminy B. zaopiniował negatywnie usytuowanie lokalizacji ogrodzenia. Poinformował ponadto, że do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. zostanie przesłane pismo celem zajęcia stanowiska w sprawie budowy ogrodzenia. Zwrócił uwagę, że niniejsza sprawa nie podlega rozpoznaniu w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego w formie decyzji czy postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Wskazał, że nie naruszył art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, a co za tym idzie art. 6 K.p.a. albowiem w niniejszej sprawie powołany przepis ustawy o drogach publicznych nie znajduje zastosowania z uwagi na okoliczność, że zaskarżone stanowisko nazwane w skardze "uzgodnieniem" nie dotyczy uzgodnienia w zakresie możliwości włączenia do ruchu drogowego tj. nie dotyczy drogi publicznej. Sporne ogrodzenie ma zostać zlokalizowane od strony drogi wewnętrznej, nieposiadającej charakteru drogi publicznej. Zatem Wójt Gminy B. może w niniejszej sprawie jedynie wyrazić swoje stanowisko odnośnie dopuszczalności lokalizacji tego ogrodzenia, z uwagi na postanowienia miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie stosować przepisy ustawy o drogach publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając między innymi, czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie powoływana jako P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W niniejszej sprawie K.Ł i J.Ł. wnieśli do sądu skargę na pismo Wójta B. z dnia 24 lipca 2013 r. informujące o negatywnym zaopiniowaniu usytuowania ogrodzenia. Organ podkreślił, że niniejsza sprawa nie podlega rozpoznaniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w formie postanowienia czy decyzji. Wbrew twierdzeniom skarżących przepisy ustawy o drogach publicznych nie stanowią podstawy do orzekania w przedmiotowej sprawie. Zaskarżone pismo wyraża jedynie stanowisko i opinię Wójta Gminy B. . Należy podkreślić, że okoliczność, iż pismo objęte skargą pochodzi od organu reprezentującego jednostkę samorządu terytorialnego, nie przesądza o kognicji sądu administracyjnego. Gmina w obrocie prawnym nie występuje bowiem tylko jako podmiot władczy, ale również jako podmiot cywilnoprawny, na takich samych zasadach, jak każdy inny uczestnik obrotu prawnego. Tak więc działania podejmowane w imieniu gminy mogą przybierać formę władczych rozstrzygnięć i wtedy dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego, bądź też czynności o charakterze stricte cywilnym. W ocenie Sądu, zaskarżone pismo, nie stanowi przejawu władczego działania organu jednostki samorządu terytorialnego, a zatem nie należy do żadnej kategorii spraw administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo to nie jest decyzją, niewątpliwie nie jest również postanowieniem, czy też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pismo to stanowi natomiast opinię, wyrażono w nim negatywne stanowisko co do wnioskowanej przez skarżących lokalizacji ogrodzenia. Wniesienie skargi w sprawie, która nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego skutkuje wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Wynika to z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił orzec, jak na wstępie.