I OZ 151/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. P. z dnia 16 października 2011 r. o uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt I OZ 151/11 postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt I OZ 151/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek E. P. o zmianę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 151/11 oddalającego wniosek o zmianę postanowienia tego Sądu z dnia 23 marca 2011 r. oddalającego zażalenie E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 336/10 w sprawie ze skargi E. P. i B. P. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi z dnia (...) kwietnia 2010 r., nr (...) w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. W dniu 16 października 2011 r. E. P. złożyła wniosek o uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt I OZ 151/11 na podstawie art. 165 P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż przedmiotowym postanowieniem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącej z dnia 23 sierpnia 2011 r. o zmianę postanowienia tego Sądu z dnia 4 sierpnia 2011 r. pomimo, iż skarżąca wskazała przesłanki nieważności postępowania, a z uzasadnienia Sądu wynika, iż próbuje on przerzucić winę na skarżącą, całkowicie wypaczając sens jej zarzutów. Ponadto rozpoznając wniosek Sąd powinien wziąć pod uwagę realia konkretnej sprawy, a tego nie uczynił. Ustanowienie adwokata z urzędu w ramach prawa pomocy po uwzględnieniu pierwszego wniosku skarżącej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nakłada na ten Sąd - na mocy art. 67 § 5 P.p.s.a. - obowiązek doręczania pism w postępowaniu sądowym ustanowionemu pełnomocnikowi. Postępowanie sądowe obejmuje również postępowanie incydentalne, jak niniejsze, zatem pominięcie udziału pełnomocnika w tym postępowaniu należy uznać za równoznaczne z pozbawieniem skarżącej możności obrony swych praw, tj. wystąpienie okoliczności stanowiącej przesłankę nieważności postępowania. Z analizy akt sprawy wynika też, wbrew twierdzeniu NSA, że rozpoznanie wniosku skarżącej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi o przyznanie prawa pomocy nastąpiło po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji, skutkiem czego skarżąca pozbawiona została możności obrony swych praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 marca 2011 r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 336/10 o umorzeniu postępowania sądowego w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Następnie postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 151/11 oddalił wniosek o zmianę przedmiotowego postanowienia, a postanowieniem z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt I OZ 151/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek E. P. o zmianę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2011 r. Wskazać należy, iż zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjęto pogląd, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznające zażalenie od postanowienia Sądu pierwszej instancji jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i nie podlega zmianie w trybie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OZ 268/07, z dnia 29 grudnia 2010 r., II OZ 1200/10, Jan Paweł Tarno, Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lexis Nexis, Warszawa 2010, str. 387; Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 444). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się również, iż powołany przepis ma zastosowanie jedynie do tych postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wydawane są w toku postępowania w związku z jego prowadzeniem lub biegiem, jak również w sytuacji gdy dotyczą one kwestii wpadkowych wyłonionych wyłącznie w toku postępowania np. postanowienie rozstrzygające wniosek w przedmiocie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II GZ 318/08). Stwierdzić więc należy, że art. 165 P.p.s.a. nie ma zastosowania do postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny na skutek rozpoznania zażalenia, a więc brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie tego przepisu i uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2011 r. Wobec powyższego, na podstawie art. 165 w zw. z 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.