II SA/Lu 553/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobiera się wpis (art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej ppsa, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 ppsa), a do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 ppsa). W przedmiotowej sprawie skarżący, wnosząc skargę nie uiścił należnego wpisu w wysokości 200 złotych oraz nie dołączył jej odpisów w odpowiedniej ilości. W tej sytuacji skarżący został wezwany w trybie art. 220 § 1 ppsa do uiszczenia wpisu od skargi oraz w trybie art. 49 § 1 ppsa do złożenia 13 odpisów skargi. Do dokonania tych czynności zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie i pouczenie zostało doręczone adresatowi w dniu 5 sierpnia 2011 r. W dniu 12 sierpnia 2011r. skarżący przesłał odpisy skargi w wymaganej ilości i wniósł zażalenie na zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 września 2011r., sygn. akt II OZ 849/11 oddalił powyższe zażalenie, wskazując, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość należnego wpisu w przedmiotowej sprawie. W związku z tym, że zażalenie skarżącego nie zostało uwzględnione, sąd ponownie wezwał go do uiszczenia wpisu. Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 20 października 2011r. Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie w dniu 27 października 2011 r., gdyż skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W myśl art. 220 § 3 ppsa skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.