I FZ 274/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2200/19 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 lipca 2019 r., nr 1401-IOV-2.4103.13.2019.APW w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2200/19, w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 lipca 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie spółki (na postanowienie z dnia 21 grudnia 2021 r. odrzucające zażalenie) i orzekł o zwrocie kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2022 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia przez nadesłanie 1 odpisu zażalenia oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 28 lutego 2022 r. W zakreślonym terminie spółka uiściła wyłącznie wpis sądowy, natomiast nie nadesłała odpisu zażalenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka podniosła, że przedmiotowe rozstrzygnięcie w sposób rażący naruszało zagwarantowane konstytucyjnie prawo do kontroli legalności decyzji administracyjnych, zaś obowiązek uiszczenia w niniejszej sprawie wpisu w kwocie 29.399 zł pozostawał sprzeczny z przysługującym każdemu prawem do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 47 § 1 w związku z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: Ppsa) strona jest zobowiązana dołączyć do zażalenia odpowiednią liczbę jego odpisów. Niedopełnienie wskazanego wymogu stanowi brak formalny środka zaskarżenia uniemożlwiający nadanie mu dalszego biegu i podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 Ppsa (zob. uchwała NSA z dnia 18 grudnia 1013 r., sygn. akt I OPS 13/13, publ. ONSAiWSA 2014/3/39). Zasadnie zatem spółka została wezwana do przedłożenia 1 odpisu zażalenia w niniejszej sprawie. W związku z nienadesłaniem wymaganego odpisu w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 7 marca 2022 r., zażalenie spółki zostało prawidłowo odrzucone stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł tym samym podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Za całkowicie chybioną należało przy tym uznać argumentację zawartą w zażaleniu. Nie zawierała ona bowiem jakichkolwiek racji pozwalających zakwestionować prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Podkreślenia wymagało, że zastrzeżenia spółki co do wysokości należnego w sprawie wpisu od skargi kasacyjnej wykraczały poza granice niniejszego postępowania wpadkowego. Były one przedmiotem rozważań w prawomocnie zakończonej sprawie z zakresu prawa pomocy (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SPP/Wa 6/21). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.