Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II Ca 459/25

Суди загальної юрисдикції2025-05-29
Номер справи
II Ca 459/25
Дата рішення
2025-05-29
Тип
DECISION

Судді

Agata Maniecka-Kurotaki (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

<p>Sygn. akt II Ca 459/25</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 29 maja 2025 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Agata Maniecka - Kurotaki</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 roku w Krakowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, <span class="anon-block">T. J. (1)</span> i <span class="anon-block">T. J. (2)</span> </p> <p>o wpis</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa –Podgórza w Krakowie z dnia 30 listopada 2024 roku, sygnatura akt DzKw KR1P 107005/24</p> <p>postanawia:</p> <p>1.  oddalić apelację,</p> <p>2.  stwierdzić, że wnioskodawcy ponoszą koszty postępowania w sprawie.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia Agata Maniecka - Kurotaki</em> </p> <p>Sygnatura akt II Ca 459/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2024 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie w sprawie DzKw KR1P/107005/24 wydanym na skutek rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 12 wrzenia 2024 roku utrzymał w mocy zaskarżony wpis.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, że w wykonaniu wniosku złożonego przez <span class="anon-block">T. J. (1)</span>, <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">T. J. (2)</span> referendarz sądowy dokonał wpisu polegającego na wydzieleniu <span class="anon-block">lokalu (...)</span> z <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span> do nowej <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span>. Jednak wadliwość orzeczenia miała zdaniem skarżących wnioskodawców polegać na tym, że w księdze <span class="anon-block"> (...)</span> przy wydzieleniu lokalu i wpisywaniu udziału każdoczesnego właściciela lokalu wykreślono jedynie udział w wysokości 158/1182 <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, natomiast nie wykreślono udziałów po 158/1182 przynależnych <span class="anon-block">T. J. (2)</span> i <span class="anon-block">T. J. (1)</span>.</p> <p>Rozstrzygając o utrzymaniu w mocy zaskarżonego wpisu Sąd Rejonowy miał na uwadze, iż został on dokonany prawidłowo i zasadnie. <span class="anon-block">Księga wieczysta (...)</span> prowadzona jest dla nieruchomości gruntowej składającej się z <span class="anon-block">działki numer (...)</span> położonej w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, zabudowanej budynkiem. Z nieruchomości tej wydzielono dwa lokale mieszkalne: numer <span class="anon-block">(...)</span> oraz numer <span class="anon-block">(...)</span> stanowiący przedmiot zaskarżonego wpisu. W dziale II księgi widnieją wpisy własności na rzecz <span class="anon-block">T. J. (1)</span> i <span class="anon-block">T. J. (2)</span> w udziałach po 158/1182 części, na rzecz <span class="anon-block">W. P.</span> w udziale 126/394 części oraz udział każdoczesnego właściciela lokalu <span class="anon-block">(...)</span> w wysokości 110/394 części i wpisany zaskarżonym wpisem udział każdoczesnego właściciela <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> w wysokości 158/1182. Zaskarżonym wpisem wykreślony został udział <span class="anon-block">G. J. (2)</span> w wysokości 158/1182 części. W dziale III wpisano ostrzeżenie, a dział IV wolny jest od wpisów. Zasadność zaskarżonego wpisu Sąd Rejonowy wywiódł z wykładni kilku przepisów. W pierwszej kolejności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(8) § 2)">art. 626 (8) § 2 k.p.c.</a> który określa kognicję sądu rozpoznającego wniosek – sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Do wniosku o wpis należy dołączyć dokumenty stanowiące podstawę wpisu – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(2);art. 626(2) § 3)">art. 626 (2) § 3 k.p.c.</a>, a wpis dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach, chyba, że przepis szczególny przewiduje dokonanie wpisu z urzędu – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(8) § 1)">art. 626 (8) § 1 k.p.c.</a>. Jak stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 31;art. 31 ust. 1)">art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece</a> wpis może być dokonany na podstawie dokumentu z podpisem notarialnie poświadczonym, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują innej formy dokumentu. W przypadku orzeczeń sądowych zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244)">art. 244 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 250)">art. 250 k.p.c.</a> właściwa formą dokumentu jest odpis orzeczenia wydany przez odpowiedni sąd. Tytuł własności wnioskodawcy <span class="anon-block">G. J. (1)</span> do <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> wynika z postanowienia sądu o zniesieniu współwłasności. Dokument ten został przedstawiony w odpisie postanowienia sądu z adnotacją o jego prawomocności. Dokument ten pod względem formy i treści stanowił podstawę do dokonania wnioskowanego wpisu. Sąd Rejonowy nie podzielił jednak argumentów wnioskodawców, iż przy dokonywaniu wpisu powinny być wykreślone także udziały wnioskodawców <span class="anon-block">T. J. (1)</span> i <span class="anon-block">T. J. (2)</span>, uzasadniając, iż postanowienie, na podstawie którego dokonywano wpisu, jest postanowieniem o częściowym zniesieniu współwłasności. W orzeczeniu tym nie zostało wskazane w miejsce jakich udziałów powstaje odrębną własność <span class="anon-block">lokalu (...)</span> przyznana <span class="anon-block">G. J. (1)</span>. Samo proste zliczenie udziałów trzech współwłaścicieli, które łącznie dają udział, który przypada na lokal nie przesądza, że lokal ten powstał w miejsce tych trzech udziałów. Sąd Rejonowy wskazał następnie, że przy dokonywaniu wpisów polegających na wydzielaniu lokali powstałych w wyniku zniesienia współwłasności, po to, aby w przypadku każdego kolejnego lokalu zachować całość udziałów równą 1/1 konieczne byłoby złożenie jednego wniosku o wydzielenie wszystkich lokali jednocześnie. W większości składanych wniosków tak się jednak nie dzieje, a poszczególni właściciele wydzielonych lokali składają odrębne wnioski w różnym czasie. Dlatego takie wnioski są rozpoznawane i wpisy dokonywane, ale w taki sposób, aby wydzielając lokal przypadający danej osobie wykreśla się udział jedynie tej osoby. Dopiero po rozpoznaniu ostatniego z wniosków o wydzielenie lokalu możliwe jest wykreślenie pozostałych w księdze współwłaścicieli – osób fizycznych, tak, aby udziały widniejące w księdze wieczystej stanowiły łącznie 1/1. Stosując powyższe Sąd Rejonowy zważył, iż zasadnie wykreślony został jedynie udział wnioskodawcy <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, który otrzymał na własność wydzielony lokal. Sama treść postanowienia o częściowym zniesieniu współwłasności nie pozwala na czynienie ustaleń w postępowaniu wieczystoksięgowym w miejsce jakich udziałów dokładnie lokal wydzielono. Wnioskodawcy nie przedłożyli innych dokumentów, które mogłyby tę kwestię rozstrzygnąć, na przykład orzeczenia o wykładni postanowienia o częściowym zniesieniu współwłasności.</p> <p>Końcowo, dla uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia Sąd Rejonowy przywołał normę z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 518(1);art. 518(1) § 3)">art. 518 (1) § 3 k.p.c.</a> wskazując, że wpis został dokonany prawidłowo i zasadnie.</p> <p>Wnioskodawcy od powyższego postanowienia złożyli apelację.</p> <p>Zarzucili orzeczeniu sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału oraz naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011021122" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów - Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1122 (§ 49)">§ 49 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 roku w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbioru dokumentów</a> poprzez wpisanie w dziale II <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span>, że z własnością <span class="anon-block">lokalu (...)</span> związany jest udział w nieruchomości gruntowej wynoszący 158/394 części przy jednoczesnym wykreśleniu tylko udziału <span class="anon-block">G. J. (1)</span> wynoszącego 158/1182 części, a pozostawieniu udziałów wynoszących po 158/1182 części należących do <span class="anon-block">T. J. (1)</span> i <span class="anon-block">T. J. (2)</span>, w wyniku czego suma udziałów w dziale II księgi wieczystej jest większa niż 100 %.</p> <p>Wnioskodawcy wnieśli w przeprowadzenie dowodu z postanowienia z dnia 18 grudnia 2024 roku wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie w sprawie do sygnatury akt I Ns 392/22/P w przedmiocie wykładni postanowienia z dnia 13 marca 2024 roku wydanego przez ten sąd, zaopatrzonego w adnotację o prawomocności w dniu 22 stycznia 2025 roku na okoliczność wykazania, iż wyodrębnienia <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> dokonano w miejsce udziałów wszystkich wnioskodawców czyli <span class="anon-block">T. J. (1)</span>, <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">T. J. (2)</span>. Wskazali jednocześnie, że z uwagi na datę wydania tego postanowienia nie mieli możliwości przedłożenia tego dokumentu w postępowaniu przed Sądem I instancji.</p> <p>W konsekwencji powyższego wnioskodawcy wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i nakazanie wykreślenia z działu II <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span> udziałów <span class="anon-block">T. J. (1)</span> w wysokości 158/1182 i <span class="anon-block">T. J. (2)</span> w wysokości 158/1182.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja jest bezzasadna, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>.</p> <p>Wnioskodawcy wywodzą podstawę do zmiany zaskarżonego orzeczenia z treści postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie z dnia 18 grudnia 2024 roku o wykładni postanowienia wydanego przez ten sąd dnia 13 marca 2024 roku do sygnatury akt I Ns 392/22/P w przedmiocie częściowego zniesienia współwłasności, którego odpis przedłożono do apelacji. Z treści postanowienia z dnia 18 grudnia 2024 roku o wykładni wynika, że ustanowienie w budynku mieszkalnym położonym w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą (...)</span> odrębnej własności lokalu <span class="anon-block">mieszkalnego (...)</span> nastąpiło w miejsce udziałów nie tylko <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, ale także w miejsce udziałów <span class="anon-block">T. J. (1)</span> i <span class="anon-block">T. J. (2)</span>.</p> <p>W niniejszej sprawie rozstrzygający jest jednak pogląd prawny wynikający z uchwały Sądu Najwyższego 7 sędziów – zasady prawnej z dnia 16 grudnia 2009 roku, III CZP 80/09 (opubl. w OSNC 2010/6/84, LEX nr 531134 i in.). W uchwale tej Sąd Najwyższy zważył, że przy wpisie do księgi wieczystej decyduje stan rzeczy istniejący w chwili złożenia wniosku. Wpis do księgi wieczystej może bowiem nastąpić jako łączny rezultat złożenia i zbadania wniosku, dokumentów i treści księgi wieczystej; od daty prawidłowego złożenia wniosku liczą się skutki prawne dokonanego na jego podstawie wpisu. Dalej, jak wynika z uchwały, przedmiotem posiedzeń jest badanie dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę i treści księgi wieczystej. Oznacza to, że dokonanie wpisu na podstawie dokumentów nie dołączonych do wniosku stanowi przekroczenie granic kognicji sądu wieczystoksięgowego. Przeprowadzenia przez sąd wieczystoksięgowy własnych dowodów i dokonywania na ich podstawie własnych ustaleń nie może usprawiedliwiać <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 34)">art. 34 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece</a> (…). Przepis ten nie zmienia kognicji sądu wieczystoksięgowego oraz kognicji sądu drugiej instancji rozpoznającego apelację od wpisu (…). Z kognicją sądu wieczystoksięgowego wiąże się ścisłe kwestia kolejności rozpoznawania wniosków o wpis w księdze wieczystej. W związku z tym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8))">art. 626 (8) k.p.c.</a> musi być analizowany łącznie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(6);art. 626(6) § 1)">art. 626 (6) § 1 k.p.c.</a>, stanowiącym, że o kolejności wniosku o wpis rozstrzyga chwila wpływu wniosku do właściwego sądu. Za chwilę wpływu wniosku uważa się godzinę i minutę, w której w danym dniu wniosek wpłynął do sądu. Zważając na powyższe na dzień złożenia wniosku czyli 17 kwietnia 2024 roku wnioskodawcy nie tylko nie przedłożyli odpisu postanowienia o wykładni orzeczenia o częściowym zniesieniu współwłasności, ale nawet nie było ono jeszcze wówczas wydane, co prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy zasadnie wykreślił z macierzystej księgi wieczystej wyłącznie udział <span class="anon-block">G. J. (1)</span>. Rozważania prawne Sądu Rejonowego wywiedzione w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy podziela w całości.</p> <p>W przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c</a> na ogólnej zasadzie obowiązującej w postępowaniu nieprocesowym, w myśl której zainteresowali ponoszą koszty postępowania w sprawie.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia Agata Maniecka - Kurotaki</em> </p> </div>