VI SA/Wa 1706/08
Адміністративні суди2008-11-24
Номер справи
VI SA/Wa 1706/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2008-11-24
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Dorota WdowiakEwa MarcinkowskaHalina Emilia Święcicka
Резолютивна частина
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych kwotę 100 (sto) złotych tytułem połowy uiszczonego wpisu od skargi.
UZASADNIENIE
Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] uchylającą uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w W. z dnia [...] kwietnia 2008 roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w S. N. L. i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 9 listopada 2008 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153,poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę a także gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn. Uznając, iż cofnięcie skargi jest w niniejszej sprawie dopuszczalne tzn. nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności (art. 60 przywołanej ustawy), Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
O kosztach Sąd postanowił w myśl art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.