II SA/Po 680/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi M.A., J.A. i P. A. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. /-/ J. Zieliński UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez radcę prawnego R. D. - reprezentującego M. A., J. A. i P. A. - skargi na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w trybie doręczenia zastępczego, uregulowanego w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej: "p.p.s.a." ), z dniem 14 września 2012 r. W przepisanym terminie żadna ze stron nie wniosła zażalenia na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 18 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wyżej opisaną skargę jako wniesioną po terminie. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 24 października 2012 r. W dniu 31 października 2012 r. r.pr. R. D. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 sierpnia 2012 r. składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenie pełnomocnik skarżących podniósł, iż nie miał możliwości wniesienia zażalenia w terminie, gdyż przesyłka zawierająca postanowienie Sądu z dnia z dnia 23 sierpnia 2012 r. nie została mu doręczona mimo rzekomego dwukrotnego jej awizowania. Zdaniem pełnomocnika strony przesyłka dostarczona był w okresie urlopowym gdy pracownicy kancelarii byli na urlopie, zaś na dokumencie zwanym "potwierdzenie odbioru" nie zaznaczono w sposób prawidłowy jak awizowano przesyłkę. Tym samym nie można uznać, że pełnomocnik w sposób niebudzący wątpliwości był zawiadomiony o nadesłaniu przesyłki. Wnioskodawca podniósł ponadto, iż w tym okresie kancelaria pełnomocnika była obsługiwane jedynie przez niego samego, gdyż pozostali pracownicy kancelarii przebywali na urlopach wypoczynkowych. Radca prawny z uwagi na swoje obowiązki często przebywał poza siedzibą kancelarii. Pełnomocnik wskazał także na utrudniony dostęp do drzwi lokalu w którym znajduje się siedziba kancelarii podczas nieobecności jej pracowników. Doręczyciel pocztowy mógł mieć zatem problem, aby umieścić zawiadomienie o przesyłce na drzwiach lokalu, w którym mieści się kancelaria. Według pełnomocnika skarżących w okresie do 14 września 2012 r. na drzwiach siedziby kancelarii nie umieszczono awiza o nadesłanej przesyłce i dlatego też pełnomocnik nie mógł odebrać przesyłki w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej: p.p.s.a) sąd może na wniosek strony przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, któremu strona uchybiła bez swojej winy. W art. 86 i 87 p.p.s.a. zostały wskazane przesłanki, których łączne zaistnienie jest warunkiem uwzględnienia takiego wniosku. Należy do nich uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku oraz dopełnienie uchybionej czynności. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca dochował terminu do wniesienia wniosku oraz dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie. Jednakże w ocenie Sądu profesjonalny pełnomocnik nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik skarżących twierdzi, iż nie wniósł w terminie zażalenia na postanowienie dnia 23 sierpnia 2012 r. gdyż nie został skutecznie zawiadomiony przez pracownika poczty o nadejściu przesyłki zawierającej postanowienie Sądu z dnia 23 sierpnia 2012 r. Zdaniem wnioskodawcy zawiadomienie to nie zostało pozostawione na drzwiach lokalu w którym znajduje się kancelaria pełnomocnika – nie dotarło ono do niego. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 - 4 p.p.s.a w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma, w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Jak wynika z adnotacji pracowników poczty, widniejącej na adresowanej do r.pr. R. D. i zwróconej do Sądu niedoręczonej przesyłce, zawierającej postanowienie z dnia 23 sierpnia 2012 r., (k. 63 akt sądowych) zawiadomienie o złożeniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej: K. 1, zostało umieszczone, zgodnie z treścią art. 73 § 2 p.p.s.a., w skrzynce oddawczej adresata. Tym samym brak jest podstaw do uznania, iż doręczenie zastępcze ww. przesyłki było nieskuteczne, gdyż pracownik poczty nie pozostawił przesyłki na drzwiach lokalu, w którym mieści się siedziba kancelarii pełnomocnika skarżących. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. odmówił przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 23 sierpnia 2012 r. bowiem pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy. /-/ J. Zieliński