II SA/Wa 1935/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2020 r. [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE L. D. – skarżący w niniejszej sprawie, pismem z [...] września 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji skargę na pismo tego organu z [...] czerwca 2020 r. [...] stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Z uwagi na brak formalny skargi w postaci niewskazania numeru PESEL skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 6 października 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia dostrzeżonego braku, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie numeru PESEL. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi, sformułowane w piśmie Sądu z 29 października 2020 r., zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 listopada 2020 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie przez skarżącego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podstawowym kryterium, które określa kognicję sądów administracyjnych do kontroli rozstrzygnięć administracyjnych jest rodzaj i charakter prawnej formy działania administracji publicznej, wyznaczony przez art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Przepis ten enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, odrzucenie skargi następuje, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie z tego powodu ma miejsce w szczególności wówczas, gdy dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4). Stosownie do treści art. 3 § 2 cytowanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) (...). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Skarżący wskazał w skardze numer pisma Komendanta Głównego Policji - [...]. Pismem tym udzielono skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z [...] czerwca 2020 r. W ocenie Sądu, powyższe pismo nie jest decyzją, postanowieniem, aktem lub czynnością, które podlegałoby kontroli sądowoadministracyjnej. Tym samym tak zakreślony przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 cytowanej ustawy. Należy zaznaczyć, że Sąd w przedmiotowej sprawie nie jest właściwy do oceny prawidłowości rozpoznania przez organ wniosku skarżącego o udzielenie informacji na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm.). Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny byłaby możliwa jedynie w przypadku skargi na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego typu skarga nie została złożona w niniejszym postępowaniu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29 lipca 2014r. sygn. akt II SA/WA 892/14, publ. w CBOSA). W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.