IV SA/Po 604/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Donata Starosta Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2018 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji celu publicznego oddala skargę w całości UZASADNIENIE Spółka E. P. wnioskiem z dnia [...] lutego 2016r. wystąpiła o wydanie decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV W. – C. ZPP, na terenie działki o nr ewid.[...] obręb W.. Burmistrz Miasta i Gminy W. decyzją z dnia 21 czerwca 2016r. na podstawie art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 53 i art. 54 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2016r., poz. 778, dalej "u.p.z.p.") oraz art. 6 pkt. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm., dalej jako "u.g.n.") ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla wnioskowanego zamierzenia polegającego na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV Wronki-Czarnków ZPP, na terenie działki o nr ewid.[...] obręb W.. Jako rodzaj inwestycji organ wskazał obiekt infrastruktury technicznej. Zakres inwestycji obejmuje przebudowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV. Długość przebudowywanego odcinka linii – 95 m, napięcie znamionowe linii – 110 kV, jeden tor. Projektowana linia napowietrzna wykonana na słupach stalowych serii EB 24 kratowych o trójkątnym układzie przewodów roboczych. Maksymalna wysokość słupa podstawowego (słup EB24 P+10) - 33,3 m. Maksymalna temperatura pracy linii + 80° C. Fundamenty prefabrykowane, wylewane lub palowe. Nadto organ określił, że inwestycja należy do przedsięwzięć, o których mowa w art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353 dalej jako "u.u.i.o.ś.") i kwalifikuje się do grupy przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397). Od tej decyzji odwołanie wniosła Pani G. P., wskazując na naruszenie w toku tego postępowania 1. art. 7, art.8, art. 77§ 1 i 4 kpa, poprzez: a. brak należytego, wyjaśnienia jaka inwestycja jest przedmiotem postępowania, a w konsekwencji, czy planowane zamierzenie stanowi przebudowę napowietrznej linii energetycznej 110 kV W. - C. ZPP na terenie działki o nr [...], obręb W. w rozumieniu art. 3 pkt 7a ustawy - prawo budowlane, czy też rozbiórkę starej linii i wybudowanie nowej linii, b. błędne ustalenie, że teren inwestycji stanowi pas o szerokości 9 m oraz brak należytego wyjaśnienia, jaki jest teren inwestycji, a jaki obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać, a także brak zbadania, czy prawidłowo określono granice terenu objętego wnioskiem, a w konsekwencji naruszono art. 52 ust. l pkt 1 i art. 54 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, c. przyjęcie bez zastrzeżeń wyjaśnień wnioskodawcy, że teren oddziaływania inwestycji wynosi 19,2 m, podczas gdy z treści decyzji środowiskowej wynika, że to oddziaływanie jest szersze i wykracza poza pas 19,2 m, d. brak wyjaśnienia, dlaczego organ I instancji nie wziął pod uwagę pisma ENEA Operator sp. z o.o. z dnia [...].02.2016r., e. brak wyjaśnienia, jaką szerokość będą miały skrajne przewodów fazowych nowej linii oraz jaka szerokość skrajne przewodów fazowych obecnej linii. 2) art. 86 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z 3.10.2008r., poprzez wskazanie terenu inwestycji jako pasa o szerokości 9 m, podczas gdy z decyzji środowiskowej wynika, że pas technologiczny wynosi 19,2 m, 3) art. 8 i art. 97 § 2 kpa , poprzez przyjęcie, że ustąpiły przesłanki zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie poprzez fakt sporządzenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który swoim zasięgiem nie obejmował działki nr [...] należącej do skarżącej, podczas gdy aby faktycznie przesłanka ta była spełniona Rada Gminy powinna podjąć uchwałę zmieniającą uchwałę o przystąpieniu do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 4) art. 3 pkt 7a ustawy prawo budowlane, poprzez ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przebudowy linii napowietrznej, podczas gdy pozostałe ustalenia zaskarżonej decyzji wskazują, że na jej podstawie możliwe jest uzyskanie pozwolenia na budowę, w wyniku którego może być budowana linia o innych charakterystycznych parametrach niż obecna linia 110 kV W. - C. ZPP. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2017r. utrzymało decyzję organu I instancji w mocy, argumentując, że organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu, które nie pozwoliłyby pozostawić tej decyzji w obrocie prawnym. Na skutek skargi G. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2017r., Sąd ten wyrokiem z dnia [...] listopada 2017r. uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zasadny okazał się zarzut nienależytego wyjaśnienia sprawy w jej całokształcie. W szczególności, organ nie wyjaśnił jaka inwestycja jest przedmiotem postępowania (przebudowa czy rozbiórka i budowa). Organ w ogóle nie zajął stanowiska w tym zakresie. Jako niezasadne natomiast Sąd ocenił te zarzuty skargi, które wskazują na naruszenie § 77 pkt 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz § 55 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych. Oba te akty prawne wydane zostały na podstawie art. 237 Kodeksu pracy, a więc należą do gałęzi prawa, która nie pozostaje w sferze zainteresowania organów wydających decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego. W sprawie nie można zatem skarżonej decyzji skutecznie zarzucać naruszenia przepisów prawa pracy normujących kwestie bezpieczeństwa i higieny pracy. Także zasadnie SKO nie uznało zasadności zarzutu odwołania odnośnie nieustalenia przyczyny zawieszenia postępowania ze względu na nieobjęcie działki nr [...] uchwalonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowość procedury planistycznej nie może być przedmiotem kontroli organu ustalającego lokalizację inwestycji celu publicznego. Zauważyć także trzeba, że postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. wobec stwierdzenia, że [...] czerwca 2014 r. Rada Miasta i Gminy W. podjęła uchwalę w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego działkę nr [...], a następnie podjęte postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wobec stwierdzenia, że projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyłożony do publicznego wglądu nie obejmuje przedmiotowej działki. Abstrahując od kwestii prawidłowości procedury planistycznej stwierdzić należy, że zgodnie z art. 58 ust. 1 u.p.z.p. postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego można zawiesić na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Okres ten zatem nie mógł przekroczyć [...] lutego 2017 r. i w momencie rozpoznawania odwołania przez organ II instancji był już zamknięty. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2018r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2016r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV W. - C. ZPP, na terenie działki o nr ewid.[...] obręb W.. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium przytoczyło dotychczasowy stan faktyczny sprawy oraz treść przepisów art. 52, art. 53 oraz art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mające zastosowanie w sprawie oraz art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z którego wynika, że budowa i utrzymywanie linii energetycznych stanowi cel publiczny w rozumieniu ustawy. Organ odwoławczy po przeanalizowaniu akt sprawy uznał, że postępowanie w sprawie było przeprowadzone zgodnie z trybem określonym w art. 53 u.p.z.p., a decyzja zawiera wszystkie elementy określone w art. 54 ustawy. Wniosek pełnomocnika spółki ENEA Operator sp. z o.o. nie budzi w sprawie żadnej wątpliwości. Wniosek zatytułowany jest, że przedmiotem wniosku jest "przebudowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV W. - C. ZPP, położonej na działce nr [...] obręb M. W.". W treści wniosku jest jednak zawarty dokładny opis zamierzenia, które polega na: "rozbiórce istniejącej linii 110 kV W. C. ZPP i budowie po trasie linii zdemontowanej nowej linii napowietrznej 110 kV". Zatem za taki należy przyjąć przedmiot postępowania. Załączniki do wniosku zawierają wszystkie informacje, niezbędne do wydania przedmiotowej decyzji. Działka nr [...] jest działką stanowiącą grunty orne klasy RIIIb, grunty orne klasy V oraz tereny mieszkaniowe. To postępowanie dotyczy wykonania zamierzenia w pasie o szerokości 9 m i długości około 95 m. Są to wyłącznie użytki rolne. Jak wyjaśnił pełnomocnik wnioskodawcy w swym piśmie z dnia [...].04.2016r. pas o szerokości 9 m jest pasem niezbędnym do wykonania robót objętych niniejszym postępowaniem,. Czym innym jest pas o szerokości 19,2 m, o którym mowa w decyzji środowiskowej, jest to pas oddziaływania. Są to dwa różne obszary, jeden zawarty w drugim, ale nie tożsame. Podanie tych dwóch wielkości wynika z obowiązujących przepisów i pełnomocnik wnioskodawcy podał je zgodnie z prawem. Obydwa pasy są wkreślone na mapach stanowiących załączniki do wniosku. Organ wyjaśnił, że pierwszy pas niezbędny jest do wskazania i ustalenia lokalizacji tej inwestycji celu publicznego i do funkcjonowania (eksploatacji) linii energetycznej natomiast drugi pas służy do określenia zasięgu oddziaływania linii i służy on do określenia potencjalnych roszczeń z tytułu oddziaływania zamierzenia na nieruchomość odwołującej się G. P.. Z opisu wniosku jasno wynika, że moc przesyłowa linii elektroenergetycznej nie ulegnie zmianie, podobnie, jak nie ulegnie zmianie lokalizacja słupów energetycznych, na których ta linia zawiśnie. Ze względu jednak na konieczność dostosowania linii do właściwego stanu technicznego wykonanie robót objętych tym postępowaniem jest niezbędne. Do wniosku została załączona decyzja środowiskowa, która pozwala na przyjęcie, że wniosek jest kompletny oraz że treść wniosku i jego załączników pozwala na ustalenie lokalizacji dla tego zamierzenia. Kwestia zapewnienia dostępu wnioskodawcy do gruntu stanowiącego przedmiot tego postępowania będzie badana dopiero na etapie ubiegania się o decyzje pozwolenia na budowę. Na etapie ustalania lokalizacji inwestycji cepu publicznego, w oparciu o normy zawarte w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dowód na dysponowanie gruntem jest zbędny. Kwestia zmian uchwały o przystąpieniu do "sporządzenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego także nie może stanowić podstawy do zakwestionowania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, gdyż są to dwa odrębne postępowania, jeżeli została wyłączona działka nr [...] z procedury planistycznej, to kwestia zmiany treści uchwały rady gminy nie wpływa na tok postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutu, w którym odwołująca się podniosła kwestię oceny inwestycji pod kątem przepisów prawa budowlanego Kolegium podkreślało, że takiej oceny w tym postępowaniu dokonywać nie wolno organowi I jaki i II instancji. Samo przesłanie przez pełnomocnika odwołującej się materiałów dotyczących kwestionowania procedury planistycznej, jak i standardów wyceny kosztów z tytułu korzystania z prywatnych gruntów, na których zlokalizowano linie elektroenergetyczne także nie ma żadnego znaczenia w tym postępowaniu administracyjnym. Kwestie dysponowania bowiem gruntem przez inwestora badane są dopiero na etapie ubiegania się o pozwolenie na budowę. W tym też postępowaniu nie mają także zastosowania przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. Kolegium nie znalazło zatem podstaw, aby na gruncie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym można było zakwestionować wydaną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2016r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV W. - C. ZPP, na terenie działki o nr ewid.[...] obręb W.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję wniosła G. P., domagając się jej uchylenia oraz poprzedzającej decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2016r., a także rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. naruszenie art. 153 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako: "ppsa") poprzez dokonanie odmiennej oceny prawnej niż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 681/17 i niezastosowanie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wskazań co do dalszego postępowania przez: a) uchylenie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, b) brak wyczerpującego odniesienia się w uzasadnieniu do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącą, c) brak wyjaśnienia przez organ II instancji swego stanowiska co do treści decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] stycznia 2013 r, nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie po trasie linii zdemontowanej nowej linii napowietrznej 110 kV W. - C. i jej znaczenia dla niniejszej sprawy, a także brak zanalizowania kwestii pasa technologicznego wskazanego w ww. decyzji, podczas gdy szerokość podana przez wnioskodawcę wynosi jednie 9 m w kontraście treści art. 86 u.u.i.ś. oraz art. 72 ust. 1 u.u.i.ś., d) braku należytego wyjaśnienia, co jest przedmiotem postępowania (przebudowa czy też rozbiórka i budowa), jeśli przedmiotem postępowania była rozbiórka starej linii i budowa nowej linii, to organ II instancji winien uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji i orzec w tym zakresie, e) brak wyjaśnienia, dlaczego organy nie wzięły pod uwagę pisma Enea Operator sp. z o.o. z dnia [...] lutego 2016 r., f) brak rozważań w zakresie zasadności wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w konsekwencji tego, że roboty budowlane polegające na przebudowie sieci elektroenergetycznych innych niż wymienione w ust. 1 pkt 19a lit. a nie wymagają pozwolenia na budowę, a w konsekwencji nie wymagają też wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nadto skarżąca zarzuciła naruszenia art. 7, 8, 77 §§ 1 i 4 kpa poprzez: a) brak należytego wyjaśnienia, jaka inwestycja jest przedmiotem postępowania, a w konsekwencji, czy planowane zamierzenie stanowi przebudowę napowietrznej linii energetycznej 110kV Wronki-Czarnków ZPP na terenie działki o nr [...], obręb W. w rozumieniu art. 3 pkt 7a prawa budowlanego, czy też rozbiórkę starej linii i wybudowanie nowej linii, b) błędne ustalenie, że teren inwestycji stanowi pas o szerokości wynoszącej zaledwie 9 m oraz brak należytego wyjaśnienia, jaki jest teren inwestycji, a jaki jest obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać, a także brak zbadania, czy prawidłowo określono granice terenu objętego wnioskiem, a w konsekwencji naruszenie art. 52 ust. 1 pkt 1 i 54 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. tj. z dnia [...] stycznia 2018 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1073), c) przyjęcie bez zaostrzeń wyjaśnień wnioskodawcy, że teren oddziaływania inwestycji wynosi 19,2 m podczas, gdy z treści decyzji środowiskowej wynika, że pas o szerokości 19,2 m stanowi pas eksploatacyjny, a jednocześnie w zakresie innych postępowań dotyczących tej samej inwestycji wnioskodawca wskazywał na pas eksploatacyjny znacznie szerszy niż 9 m d) brak wyjaśnienia, dlaczego organ I instancji nie wziął pod uwagę pisma Enea Operator sp. z o.o. z dnia [...] lutego 2016 r., [...], e) brak wyjaśnienia, jaką szerokość będą miały skrajne przewodów fazowych nowej linii oraz jaką mają szerokość skrajne przewozów fazowych obecnej linii. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 86 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z dnia 3 października 2008 r. (Dz.U. Nr 199, poz. 1227), poprzez wskazanie terenu inwestycji jako pasa o szerokości 9 m, który to pas zgodnie z wnioskiem ma stanowić pas technologiczny, podczas gdy z decyzji środowiskowej wynika, że pas technologiczny wnosi 19,2 m; a także naruszenie art. 3 pkt 7a prawa budowlanego poprzez ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV Wronki-Czarnków ZPP, na terenie działki o nr ewid.[...], obręb W., podczas gdy pozostałe ustalenia zaskarżonej decyzji wskazują, że na jej podstawie możliwe jest uzyskanie pozwolenia na budowę, w wyniku którego może być budowana linia o innych charakterystycznych parametrach niż obecna linia 110kV Wronki-Czarnków ZPP. Nadto, Skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez zastosowanie tego przepisu mimo, że ze względu na wskazane powyżej naruszenia prawa decyzja organu I instancji powinna być uchylona oraz naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez jego niezastosowanie, bowiem jeśli organ II instancji twierdził, że wniosek złożony w niniejszej sprawie dotyczył "rozbiórki istniejącej linii i budowie po trasie linii zdemontowanej nowej linii napowietrznej 110 kV, to winien zmienić decyzję organu I instancji, która dotyczy przebudowy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu pełnomocnik uczestnika postępowania E. P. wnosiła o oddalenie skargi, gdyż jej zarzuty są niezasadne. Wskazała, że w szczególności skarżąca myli pas ochronny wynikający z przepisów o ochronie środowiska z pasem technologicznym, który wyznacza teren niezbędny do przeprowadzenia i obsługi linii energetycznej. Również niezasadnie skarżąca odwołuje się w niniejszym postępowaniu do terminologii prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Na wstępie należy podkreślić, że w myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w uprzednio wydanym orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W konsekwencji dyspozycja zawarta w art. 153 p.p.s.a. wyznacza obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 08 listopada 2017r. (sygn. akt IV SA/Po 681/17), ciążący na organie administracji publicznej i sądzie. Dokonawszy kontroli uwzględnienia przez organ odwoławczy wskazań co do dalszego postępowania wynikających z powyższego wyroku, można stwierdzić, że – wbrew zarzutom skargi – organ wskazania te wykonał. Ponieważ zaś kwestia ta została przedstawiona w uzasadnieniu decyzji Kolegium, które dokonało oceny decyzji organu I instancji oraz ustosunkowało się do zarzutów odwołania, to w tym miejscu można ograniczyć się do stwierdzenia, że Sąd w niniejszym składzie w pełni te wyjaśnienia organu II instancji akceptuje. Sąd uznał, że stan sprawy pozwala na merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Kontroli legalności w niniejszej sprawie poddano decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] czerwca 2016r. ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego dla wnioskowanego zamierzenia polegającego na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV Wronki-Czarnków ZPP, na terenie działki o nr ewid.[...] we W.. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja, ani poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie narusza przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa. Z tego też powodu Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018 r., poz. 1945, zwanej dalej "u.p.z.p."). Zgodnie z art. 50 ust. 1 u.p.z.p. inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zaskarżona decyzja dotyczy tylko części większego przedsięwzięcia polegającego na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV W. – C. ZPP. Inwestycja przebiega przez gminy W., O., L. i C. leżące w powiatach szamotulskim i czarnkowsko-trzcianeckim w województwie wielkopolskim. Długość linii elektroenergetycznej wynosi około 30 km. Obejmuje także przebudowę odcinka napowietrznej elektroenergetycznej linii 110 kV o długości około 95 m, przebiegającej przez działkę skarżącej o numerze ewidencyjnym [...], stanowiącą grunty orne klasy bonitacyjnej RIIIb i RV oraz tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem B. W decyzji przewidziano, że planowana inwestycja zrealizowana zostanie bez zmiany przebiegu istniejącej linii 110 kV, bez zmiany dotychczasowych parametrów technicznych istniejącej linii 110 kV (takich jak długość linii oraz napięcie znamionowe), bez zmiany ilości torów (jeden). Z treści wniosku inwestora wynikało, że planowane przedsięwzięcie polega na rozbiórce istniejącej linii elektroenergetycznej 110 kV Wronki-Czarnków ZPP i budowie po trasie linii zdemontowanej nowej linii napowietrznej 110 kV. Projektowana linia będzie posadowiona na słupach kratowych, które zostaną posadowione na fundamentach wraz z przewodami roboczymi, izolatorami kompozytowymi, a jako ochronę odgromową przewidziano przewód wiązką światłowodową typu OPGW. Przy czym nie było kwestionowane, że inwestycja objęta przedmiotem sprawy zalicza się do inwestycji celu publicznego przewidzianych w art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018r., poz. 121), zgodnie z którym celami publicznymi w rozumieniu ustawy są budowa i utrzymanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Organ rozstrzygający w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego jest związany wnioskiem inwestora co do charakteru i parametrów planowanego zamierzenia i dlatego opisane w nim zamierzenie powinien poddać ocenie z punktu widzenia właściwych przepisów prawa. Stosownie bowiem do przepisu art. 56 u.p.z.p. nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Wykładnia przepisów art. 28 w zw. z art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2018r., poz. 1202) prowadzi do wniosku, że zgłoszona przez inwestora rozbiórka istniejącej linii i budowa po trasie linii zdemontowanej nowej linii napowietrznej o napięciu znamionowym 110 kV wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, a tym samym w świetle art. 50 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. podlegała obowiązkowi uzyskania decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego. Podkreślić przy tym należy, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 kwietnia 2018r. (sygn. akt II OSK 2662/17, dostępny www.orzeczenia.nsa.gov.pl), który mimo, że w istocie dotyczy oceny przebudowy w sprawie o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, to ma odpowiednie zastosowanie do okoliczności niniejszej sprawy. Zdaniem NSA w świetle przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, istotą decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest bowiem określenie rodzaju inwestycji, która stanowiąc realizację celu publicznego, wskazuje na warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy. Jednocześnie decyzja taka określa linie rozgraniczające teren. W tym kontekście kwestia jak dana inwestycja została zatytułowana we wniosku jest prawnie irrelewantne. Często bowiem nazwa inwestycji jest pochodną planów inwestycyjnych wnioskodawcy. Wobec tego wszelkie dywagacje dotyczące definiowania pojęcia przebudowy, jak i oceny czy dana inwestycja stanowi rozbudowę a nie przebudowę, nie mają żadnego znaczenia dla sprawy. Wniosek o wydanie decyzji lokalizacyjnej dotyczył bowiem zmiany zasady zagospodarowania terenu poprzez rozbiórkę istniejącej linii napowietrznej i budowę nowej linii po trasie linii zdemontowanej - tak też zostało to ustalone w zaskarżonej decyzji. Nie jest więc konieczne odpowiadanie na pytanie czy inwestycja stanowi rozbudowę, czy przebudowę linii w świetle art. 3 pkt 7a Prawa budowanego, jak tego domaga się skarżąca. Słusznie wyjaśnia także organ odwoławczy, że nie da się uzyskać pozwolenia na budowę na dalszym etapie procesu inwestycyjnego, dla innego zamierzenia niż to, które zostało określone we wniosku, a następnie zaakceptowane w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. o ustaleniu inwestycji celu publicznego. Chybione są zatem zarzuty skarżącej zawarte w odwołaniu, jak i skardze nakazujące organom wyjaśnienie co jest przedmiotem postępowania (przebudowa, czy tez rozbiórka i budowa). Organ związany jest treścią wniosku inwestora i w takim zakresie, zgodnie z art. 54 u.p.z.p., w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy; oraz 3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali. Powyższym wymogom decyzja organu I instancji czyni zadość. Nadto wskazać należy że w niniejszej sprawie inwestor uzyskał decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z [...] stycznia 2013r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia polegającego na budowie po trasie linii zdemontowanej nowej linii zapowietrzeni 110 kV W. – C. ZPP. Przedmiotowe przedsięwzięcie zostało bowiem zakwalifikowane jako wymienione w §3 ust. 1 pkt 7 obowiązującego wówczas rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573), dla którego przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Ostatecznie taki raport o oddziaływaniu na środowisko został sporządzony. Skoro planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, to tym samym wymagane było ubieganie się o wydanie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego (art. 50 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.). Z decyzji środowiskowej wynika także, że polega ona na demontażu istniejącej linii na odcinku od słupa 1 do 12 i od słupa 17 do bramki stacyjnej (słup nr [...]). Po trasie zdemontowanej linii wybudowana zostanie nowa linia napowietrzna WN 110 kV. Nie może, zatem budzić wątpliwości przedmiot projektowanego przedsięwzięcia, wbrew temu co podnosi skarżąca. Nadto, organ wydając decyzję środowiskową wskazał, w części dotyczącej warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, że w strefie 19,2 m wzdłuż przedmiotowego przedsięwzięcia (po 9,6 m od osi linii w każdą stronę) należy utworzyć pas technologiczny, do którego inwestor winien uzyskać tytuł prawny. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że w zasięgu oddziaływania linii w zadeklarowanym na mapie obszarze o szerokości 19,2 m wzdłuż przedmiotowego przedsięwzięcia (po 9,6 m od osi linii w każda stronę) nie mogą powstać nowe budynki mieszkalne. Obszar, w którym natężenie pola elektrycznego będzie większe od 1 kV/m będzie zawierać się w zadeklarowanym pasie oddziaływania inwestycji na środowisko, tj. w odległości do 9,2 m od osi linii, licząc w obie strony. Z powyższego wynika zatem, że wyznaczony w decyzji środowiskowej pas 19,2 m stanowi pas oddziaływania inwestycji na środowisko. Natomiast słusznie wyjaśnia skarżącej organ odwoławczy, że czym innym jest granica terenu objętego wnioskiem o szerokości 9 m, która ma stanowić pas niezbędny do przeprowadzenia robót budowlanych objętych niniejszym postępowaniem na etapie ich realizacji poprzez rozbiórkę starej i budowy nowej linii elektroenergetycznej, a także jej późniejszej obsługi, a czym innym jest strefa oddziaływania inwestycji wynikająca z decyzji środowiskowej. Wyznaczenie pasa oddziaływania inwestycji nie obliguje inwestora i organu do przyjęcia, że pas eksploatacyjny, niezbędny na realizacje inwestycji, musi pokrywać się z pasem oddziaływania inwestycji wskazanym w decyzji środowiskowej. Niezasadny jest zatem zarzut skarżącej, która utożsamiając pas oddziaływania inwestycji z pasem niezbędnym na wykonanie i obsługę linii, podnosiła brak należytego wyjaśnienia tej kwestii i w istocie zmierzała do zobowiązania inwestora do objęcia pasem na realizację przedsięwzięcia całego pasa oddziaływania. Kolegium wyjaśniło, że skarżąca błędnie zakłada, iż występuje sprzeczność pomiędzy treścią decyzji środowiskowej, a decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie ustalenia pasa oddziaływania inwestycji i pasa eksploatacyjnego. Wyjaśniania te Sąd przyjmuje jako wystarczające w wypełniające dyspozycje art. 153 p.p.s.a. Kontynuując ocenę wydanej w sprawie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego stwierdzającej, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa, stwierdzić należy, że w postępowaniu lokalizacyjnym organ bada ustawodawstwo w celu stwierdzenia zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z porządkiem prawnym. Celem tego badania, oprócz stwierdzenia istnienia przesłanek ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jest również ustalenie – wynikających z przepisów prawa – warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy. Zgodnie z art. 52 ust. 2 u.p.z.p. wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000 (pkt 1), charakterystykę inwestycji obejmującą m.in. określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowych obiektów budowlanych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawione w formie opisowej i graficznej (pkt 2b), określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko (pkt 2c). Wszystkie te elementy zostały, tak we wniosku, jak i w decyzji oznaczone. Nadto z charakterystyki planowanej inwestycji dołączonej do wniosku wynika wyraźnie, że w związku z przebudową linii nie ulegną zmianie jej istotne parametry w postaci długości, napięcia znamionowego oraz ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości, a na działce skarżącej nie będzie zlokalizowany słup. Dokumentacja zgromadzona w sprawie pozwala na kompletną charakterystykę zgłoszonej inwestycji, w świetle której trudno nie dostrzec przewidywanych robót budowlanych oraz wielkości obszaru, który w związku z tymi pracami, będzie podlegał zajęciu. Nie ma zatem wątpliwości co do związanego z inwestycją sposobu zagospodarowania terenu działki nr [...] oraz jej wykorzystania. Nie budzi również zastrzeżeń Sądu sposób uwzględnienia w decyzji uwarunkowań związanych z ochroną środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej (art. 54 pkt 2 lit. b) oraz wymagań w zakresie obsługi infrastruktury technicznej i komunikacji (art. 54 pkt 2 lit. c), a także inne warunki wynikające z przepisów odrębnych. Niezasadne okazały się także inne zarzuty skarżącej dotyczące braku ustalenia szerokości skrajnej przewodów fazowych nowej linii i starej przed rozbiórką, skoro nie ma to znaczenia dla postępowania ustalającego lokalizację inwestycji celu publicznego. Okoliczności te będą oceniane na dalszym etapie procesu inwestycyjnego – ubiegania się o pozwolenie na budowę. W kwestii pozostałych zarzutów skarżącej, w szczególności dotyczących procedury planu miejscowego, wypowiedział się Sąd w poprzednim wyroku z 8 listopada 2017r. (sygn. akt IV SA/Po 681/17), zatem Sąd w niniejszej sprawie jest związany wskazaniami i wyrażoną oceną prawną, więc nie jest władny do ponownej oceny zarzutów skarżącej w tym zakresie. W świetle tak określonych warunków inwestycji Sąd nie dopatrzył się zarzucanych przez skarżącą naruszeń prawa godzących w prawidłowość decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a także utrzymującej ją w mocy zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Ze wskazanych wyżej powodów Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne. W ocenie Sądu organy rozpoznające niniejszą sprawę procedowały w zgodzie z przepisami k.p.a., w sposób kompleksowy gromadząc materiał dowodowy niezbędny do jej rozstrzygnięcia i dokonując jego wszechstronnej oceny z poszanowaniem reguł określonych w art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy stał się podstawą do prawidłowego zastosowania przepisów u.p.z.p. i podjęcia decyzji na podstawie art. 50 ust. 1 i następnych u.p.z.p., której uzasadnienie spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. Sąd nie dostrzegł również takich uchybień w zakresie realizacji zasady przekonywania wynikającej z art. 11 k.p.a., które miałyby wpływ na wynik sprawy. Lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że Kolegium, jako organ ponownie merytorycznie rozpoznający sprawę w jej całokształcie, prawidłowo wyjaśniło skarżącej przesłanki, którymi kierowało się przy załatwieniu sprawy, a okoliczność, że nie spotkały się one z aprobatą skarżącej, nie świadczy o zasadności jej zarzutów w tym zakresie. W wymaganym zakresie organ odwoławczy wypełnił także wskazania zawarte w wyroku Sądu z [...] listopada 2017r. w zakresie oceny decyzji organu I instancji oraz ustosunkowania się w wystarczający sposób do zarzutów odwołania skarżącej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną. O kosztach postępowania nie orzeczono z uwagi na treść art. 200 p.p.s.a., z którego wynika, że jedynie w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji skarżącej przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.