I FSK 1496/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.): Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 listopada 2008 r. o numerach jak niżej w sprawie ze skargi kasacyjnej T. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2010 r. o sygn. akt I SA/Kr 137/09 w sprawach ze skarg T. C. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 listopada 2008 r. o nr. [...], [...], [...], [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad, i grudzień 2002 r. postanawia: wstrzymać wykonanie wyżej wymienionych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 137/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po uprzednim połączeniu spraw ze skarg T.C. (dalej "Skarżący") do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, oddalił jego cztery skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej "Dyrektor IS") o numerach wskazanych w sentencji postanowienia. Od powyższego wyroku Skarżący wywiódł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionych decyzji Dyrektora IS. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, że w 2009 r. osiągnął dochód z działalności gospodarczej w kwocie 19.321,30 zł. Nie jest nigdzie zatrudniony i ma na utrzymaniu dwójkę małoletnich, uczących się dzieci, tj. [...]- letniego syna i [...]-letnią córkę. Wraz z małżonką spłaca zobowiązania z tytułu kredytów w [...], co stanowi miesięczne obciążenie w kwocie odpowiednio 1.501,94 zł i 652,36 zł (bez zobowiązań przeterminowanych). Skarżący zatrudnia jednego pracownika oraz dwóch stałych zleceniobiorców. Wnioskodawca popadł w zaległość w regulowaniu zobowiązań na rzecz osób trzecich, w tym z tytułu umów leasingu spłacanych w imieniu własnym oraz w imieniu małżonki, jak również wobec kontrahentów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto, jest zadłużony z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w ZUS na łączną kwotę 49.000,- zł (bez odsetek i kosztów egzekucyjnych). Wobec Skarżącego toczą się również inne postępowania egzekucyjne, mające na celu wyegzekwowanie zaległości podatkowych, które na dzień 25 czerwca 2010 r. wynoszą wraz z odsetkami i kosztami egzekucji łącznie 1.089.765,13 zł. W chwili obecnej, rachunki bankowe Skarżącego zostały zajęte przez organ podatkowy, co uniemożliwia realizację zobowiązań z prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący podał również, że nie posiada majątku osobistego, który przedstawiałby znaczną wartość. Organy egzekucyjne sięgnęły do majątku osobistego jego małżonki. Chcąc uregulować zobowiązanie podatkowe z tytułu zaskarżonych decyzji, Skarżący wraz z małżonką musiałby wyzbyć się majątku, w tym budynku w którym zamieszkują razem z dziećmi, co naraziłoby Skarżącego oraz jego rodzinę na niepowetowaną i nieodwracalną szkodę. Natomiast w przypadku prowadzenia przymusowej egzekucji ww. zobowiązań, Skarżący okaże się niewypłacalny w myśl przepisów o postępowaniu upadłościowym i naprawczym, jego działalność gospodarcza zostanie zakończona, a pracownik i zleceniobiorcy zostaną pozbawieni zatrudnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Stosownie do powyższej regulacji należy uznać, że sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku Skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04). W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych do Sądu pierwszej decyzji został uzasadniony z punktu widzenia wyżej wskazanych przesłanek. Pełnomocnik Skarżącego w sposób wiarygodny i dostateczny uprawdopodobnił fakt, iż ich wykonanie może skutkować zakończeniem prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą źródła utrzymania nie tylko dla Skarżącego, ale także jego pracownika. W niniejszej sprawie możliwość ziszczenia się ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy ocenić jako wysoce prawdopodobne, jeśli uwzględni się fakt, znacznego zadłużenia Skarżącego (np. z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę 49.000 PLN, czy zobowiązań podatkowych na kwotę przekraczającą 1.000.000 PLN) oraz że w stosunku do majątków Skarżącego i jego małżonki już prowadzone są czynności egzekucyjne. W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.