I SA/Lu 543/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku leśnego za 2011 r. postanawia : - odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 29 lipca 2011 r. adwokat B. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku leśnego za 2011 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 września 2011 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie objętej skargą, wskazanie adresów uczestników postępowania – J. T., T. T., S. N., K. K., L. N. i M. N. oraz złożenie 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu dnia 29 września 2011 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. - 12). W odpowiedzi na wezwanie skarżący w zakreślonym terminie nadesłał: pismo, w którym podał adresy dwóch spośród sześciu uczestników postępowania tj. J. T. oraz T. T., wyjaśniając jednocześnie, że żądanie wskazania adresów wszystkich uczestników postępowania "komplikuje rzeczywistość", gdyż skarżący ze wsi O. wyjechał przed 1950 rokiem i nie zna pozostałych uczestników postępowania, do wskazania adresów, których został wezwany. Ponadto wskazał, że załącza dowód uiszczenia "żądanego zaporowego" wpisu sądowego w łącznej kwocie [...] zł, oraz żądane odpisy skargi z 29 lipca 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (art. 46 § 1 pkt 1 ppsa), gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze sygnaturę (art. 46 § 2 ppsa). Ilekroć w ustawie mowa jest o stronie rozumie się przez to również uczestnika postępowania (art. 12 ppsa). Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 ppsa). W każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wartość opłaty (art. 215 § 1 ppsa). W rozpatrywanej sprawie skarżący będący fachowym pełnomocnikiem, został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: wskazanie adresów wszystkich uczestników postępowania stosownie do powołanego wyżej art. 46 § 2 w związku z art. 12 ppsa, złożenie odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem na podstawie art. 47 § 1 ppsa, oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia zgodnie z art. 215 § 1 ppsa. Wezwanie wraz z pouczeniem o skutkach nieusunięcia wskazanych braków skargi, stosownie do treści art. art. 58 § 1 pkt 3 ppsa zostało skarżącemu doręczone 29 września 2011 r. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił prawidłowo tylko jeden spośród braków formalnych skargi, do których był wzywany tj. nadesłał wskazaną ilość odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Pozostałe braki tj. wskazanie adresów wszystkich uczestników postępowania oraz wartości przedmiotu zaskarżenia pomimo upływu zakreślonego terminu nie zostały usunięte. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.