II SA/Łd 1214/13

SENTENCJA Dnia 12 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę. LS UZASADNIENIE Skargą z dnia 12 listopada 2013r. I. G. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 lutego 2012r. i zawierała pouczenie o terminie i sposobie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W uzasadnieniu skargi skarżąca zażądała stwierdzenia nieważności ww. decyzji z racji postanowienia Kolegium z dnia [...], nr [...], dotyczącego odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o odrzucenie skargi. Organ II instancji wyjaśnił, iż ostateczna decyzja z dnia [...] była już przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który postanowieniem z dnia [...], w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 329/12, odrzucił skargę I. G.. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że decyzją z dnia [...], nr [...], organ II instancji po ponownym rozpatrzeniu wniosku I. G. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...], odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji. Następnie wnioskiem z dnia 19 września 2013r. I. G. wystąpiła do Kolegium o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...] organ odwoławczy odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści ww. decyzji. Skarżąca nie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz skierowała skargę do sądu administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie wskazać należy, iż w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ustawy, sąd postanowieniem odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Termin, o którym mowa jest terminem ustawowym i nie podlega on w żadnym wypadku skracaniu, ani przedłużaniu. Sąd natomiast ma obowiązek z urzędu oceniać zachowanie terminu do wniesienia skargi. W przypadku przekroczenia terminu do wniesienia skargi, jego przywrócenie jest możliwe wyłącznie na wniosek strony, stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 1-5 P.p.s.a. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 13 lutego 2012r. organ administracji doręczył pełnomocnikowi skarżącej decyzję z dnia [...], zatem termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 14 marca 2012r. W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Na marginesie wskazać należy, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje odrębnego trybu zaskarżania ostatecznych decyzji organów administracji w celu skontrolowania, czy rozstrzygnięcia te są dotknięte kwalifikowaną wadą prawną, skutkującą ich nieważność. Zgodnie bowiem z art. 52 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących w toku postępowania administracyjnego. Zatem wszystkie zaskarżone do sądu administracyjnego decyzje administracyjne mają przymiot ostateczności, a ich zaskarżenie jest możliwe wyłącznie w terminie wskazanym w art. 53 P.p.s.a. Niezachowanie powyższego terminu powoduje, iż strona traci prawo żądania dokonania kontroli legalności decyzji administracyjnej przez sąd, nawet z przyczyn kwalifikowanych wad prawnych. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie tylko nie zachowała terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...], ale również nie zaskarżyła do sądu decyzji Kolegium z dnia [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...]. Nadto skarżąca nie skorzystała z prawa do ponownego rozpatrzenia sprawy załatwionej postanowieniem organu II instancji z dnia [...] o odmowie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] Takie działanie skarżącej może świadczyć jedynie o tym, że skarżąca świadomie rezygnuje z przysługującego jej prawa do ewentualnego zaskarżenia rozstrzygnięć organów administracji w toku postępowania administracyjnego, a także do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wskazać również należy, iż sam fakt odrzucenia skargi I. G. na mocy postanowienia sądu z dnia [...] w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 329/12, nie uniemożliwiał sądowi rozstrzygnięcie ponownej skargi tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny, bowiem okoliczność, że sąd już raz orzekł prawomocnym postanowieniem w przedmiocie odrzucenia skargi nie wyklucza możliwości wniesienia "nowej" skargi, gdyż odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (tak w postanowieniu NSA z dnia 16 lipca 2009r., sygn. akt II OZ 589/09 – orzeczenie dostępne w Centralnej Internetowej Bazie Sądów Administracyjnych). Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.