I SAB/Wa 170/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Iwona Kosińska WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi U. C. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz U. C. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE W skardze wniesionej w dniu 9 lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie U. C. zarzuciła Prezydentowi W. bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia 21 grudnia 2005 r. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt zajęty pod ulicę [...] w W., oznaczony ewidencyjnie jako działka nr [...] z obrębu [...]. Jednocześnie skarżąca wskazała, że Wojewoda [...], na skutek zażalenia skarżącej, postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] wyznaczył W. dodatkowy miesięczny termin na załatwienie sprawy, nie później jednak niż do 30 kwietnia 2009 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wskazał, że ze względu na brak akt sprawy, które znajdowały się w [...] Urzędzie Wojewódzkim niemożliwe było wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Organ stwierdził, że w dniu 2 lipca 2009 r. do Kancelarii Urzędu wpłynęło postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. uchylające postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2006 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania. Jednocześnie w piśmie z dnia 25 sierpnia 2009 r. Zastępca Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami poinformował Sąd, że sprawa zostanie rozpatrzona w terminie 2 miesięcy od zwrotu akt do urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z art. 35 § 3 kpa. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca a w sprawie szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Pod pojęciem "załatwienia sprawy" trzeba przy tym rozumieć wydanie w sprawie rozstrzygnięcia merytorycznego lub decyzji o umorzeniu postępowania. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy wskazać wypada, że od momentu złożenia wniosku o ustalenie odszkodowania w grudniu 2005 r. do dnia złożenia skargi - upłynęło cztery i pół roku, a ponadto upłynął też termin, zakreślony Prezydentowi W. postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r., które zostało wydane na skutek zażalenia strony, wniesionego w trybie art. 37 kpa. W przedmiotowej sprawie od dnia [...] grudnia 2007 r. tj. daty wydania przez Wojewodę [...] postanowienia nr [...] o uchyleniu postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2006 r. o zawieszeniu postępowania nie istniały żadne obiektywne przeszkody uniemożliwiające wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Okoliczności, że organowi nie zostały zwrócone akta sprawy, nie stanowiły w tym przypadku usprawiedliwienia. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają zatem uwzględnienie skargi na bezczynność organu, co z kolei obliguje Sąd do wyznaczenia Prezydentowi W. terminu na rozpoznanie w/w wniosku. Biorąc pod uwagę długotrwałość postępowania, a z drugiej strony złożoność sprawy, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy licząc od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, jest terminem adekwatnym dla wydania rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozstrzygnięcie o kosztach oparto na przepisie art. 200 w/w ustawy procesowej.