IV SA/Po 1641/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...](słownie: [...]) złotych. UZASADNIENIE S. W. pismem w dniu [...] września 2020 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. S. W. pismem z dnia [...] listopada 2020 r. wycofał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.