II SA/Po 802/16

SENTENCJA Dnia 20 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2016 roku sprawy ze skargi H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia lipca 2016 roku w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia lutego 2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy zwiesił, z uwagi na zgon stron postępowanie, na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: w skrócie: K.p.a.) postępowanie w z wniosku Agnieszki i Przemysława w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla projektowej budowy warsztatu wulkanizacji samochodowej na działce. W dni września 2016 r. do Urzędu Miasta i Gminy wpłynęło pismo Agnieszki i Przemysława z dni marca 2016 r. zatytułowane jako "odwołanie" od postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy Września w sprawie zawieszenia postępowania wskazując, iż organ I instancji nie ustalił daty zgony śmierci osób tymczasem wskazane przez organ I instancji osoby zmarły przed datą wszczęcia postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia lipca 2016 r Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu uchyliło w całości zaskarżone postanowienie Burmistrz Miasta i Gminy z lutego 2016 r. wskazując, iż nie mogło dojść do zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 1 K.p.a., gdyż wskazane w tym postanowieniu osoby zmarły przed wszczęciem postępowania administracyjnego. Skargę na postanowienie organu II instancji wniosła Beata podnosząc, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wydało swoje postanowienie po rozpatrzeniu zażalenia Agnieszki i Przemysława, które t o zażalenie zostało wniesione z naruszeniem ustawowego terminu. Skarżąca wskazał, iż Agnieszka i Przemysław odebrali postanowienie Burmistrz Miasta i Gminy w dniu marca 2016r .,a zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął im z dniem marca 2016 r. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o jej uwzględnienie podnosząc, iż skarżąca zasadnie wskazała, że zażalenie Agnieszki i Przemysława zostało złożone z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z lipca 2016 r. wydane zostało z rażącym naruszeniem przepisów postępowania. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenia. Z kolei zgodnie z art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Ponadto zauważyć należy, iż Kodeks postępowania administracyjnego nie reguluje zasad i trybu wnoszenia zażalenia na postanowienie, a zatem należy przyjąć, że w tym zakresie, zgadnie z art. 144, będą miały odpowiednie zastosowanie przepisy "dotyczące odwołań". Termin do wniesienia zażalenia ma charakter zawity i podlega przywróceniu Organ administracji publicznej nie ma żadnego wpływu na jego długość. W szczególności termin ten nie może zostać przedłużony ani skrócony przez organ. Rozpatrzenie przez organ administracji zażalenia wniesionego po upływie terminu musi być zakwalifikowane jako rażące naruszenie prawa, które w myśl art. 156 § 1 pkt 2 stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności orzeczenia organu administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 czerwca 2013 r. o sygn. akt I OSK 2470/13 – niepublikowane - oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 marca 2015 r. o sygn. akt II SA/Po 21/15 – opublikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniesienie zażalenia z uchybieniem ustawowego terminu oznacza zatem, że czynność ta nie wywołuje zamierzonego przez stronę skutku prawnego, a organ wyższego stopnia na podstawie art. 134 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. ma obowiązek stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie takie jako kończące postępowanie w sprawie podlega skardze do sądu administracyjnego. Strona skarżąca, co przyznał także organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, słusznie zauważyła, iż zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu zostało wydane po rozpoznaniu zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który to termin nie został przywrócony. Z akt administracyjnych organu I instancji wynika, iż postanowienie Burmistrz Miasta i Gminy z lutego 2016 r. o zawieszeniu postępowania zostało doręczone Agnieszce i Przemysławowi w dniu marca 2016. r (k. 1144 i 1145 akt adm. organu I instancji), a wiec siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał tym osobom w dniu marca 2016 r. Tymczasem zażalenia zostało złożone po dniu marca 2016 r., a więc bez wątpienia z uchybieniem tego terminu. Z akt sprawy nie wynika też, aby osoby te domagały się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W tym stanie sprawy stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie zapadło z rażącym naruszeniem przepisu art. 141 § 2 K.p.a., co skutkuje stwierdzeniem jego nieważności przez Sąd orzekający w niniejszym składzie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. (pkt I sentencji wyroku) O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt II sentencji wyroku). Uzupełniająco wyjaśnić należy, iż niniejsze orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczony. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. Ponadto stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. w trybie uproszczonym Sąd może rozpoznać sprawę jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.