Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I SA/Wa 2139/10

Адміністративні суди2010-11-29
Номер справи
I SA/Wa 2139/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2010-11-29
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судді

Małgorzata Boniecka-Płaczkowska

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. sprawy ze skargi S. K. i M. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę M. K. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...]. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] października 2009 r., nr [...] o odmowie zawieszenia w sprawie wydania nieruchomości położonej w obrębie B., gmina S., oznaczonej jako działka nr [...]. Zaznaczyć należy, że zarówno postanowienie organu pierwszej jak i drugiej instancji zostało doręczone S. K. Skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury wnieśli do Sądu S. K. i M. K. wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga M. K. jest niedopuszczalna, bowiem złożyła ją osoba nie będąca adresatem zaskarżonego postanowienia I postanowienia organu I instancji. Nie brała ona udziału w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych kopii tytułu wykonawczego skierowane było do S. K. Tylko zatem on jak uczestnik postępowania egzekucyjnego i jako adresat postanowień organu obu instancji ma interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm..), dalej ,,p.p.s.a." do zaskarżenia postanowienia do Sądu. Inne osoby nie mają uprawnienia do wniesienia skargi, a wobec tego nie mają legitymacji do poszukiwania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Konkludując, stwierdzić należy, że skarga M. K. jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.