IV SA/Po 423/12
Адміністративні суди2012-12-18
Номер справи
IV SA/Po 423/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Дата рішення
2012-12-18
Тип
Postanowienie WSA w Poznaniu
Судді
Ewa Kręcichwost-Durchowska
Резолютивна частина
Odmówiono przywrócenia terminu
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. P. Sp. z o.o z siedzibą w C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 423/12 oddalającego skargę S. P. P. Sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w P. z [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odprawy pieniężnej z tytułu rozwiązania stosunku pracy postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 423/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. P. P. Sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w P. z [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odprawy pieniężnej z tytułu rozwiązania stosunku pracy.
Pismem z dnia 30 listopada 2012 r. strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Uzasadniając powyższy wniosek strona wskazała, że prezes jednoosobowego zarządu spółki do dnia 12 października 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej Ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i 4 Ppsa)
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W postanowieniu z dnia 29 października 1999r.(ICKN 556/98, LEX nr 50702) Sąd Najwyższy stwierdził, iż sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Wynika stąd, że w razie gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Ponadto w postanowieniu z dnia 12 stycznia 1999 r.( II UKN 667/98, OSNP-wkł. 1999/8/6) Sąd Najwyższy zauważył, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo drugiej grupy) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Po stronie zainteresowanego istnieje obowiązek wskazania na istnienie przeszkód, które - w jego ocenie - uniemożliwiły dokonanie określonej czynności w zakreślonym terminie. Muszą to być okoliczności istniejące obiektywnie, niezależne od woli strony.
Ponadto na gruncie niniejszej sprawy wskazać należy, że w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika, a nie przez stronę skarżącą, którą ten pełnomocnik reprezentuje. W przypadku występowania w postępowaniu za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, ryzyko negatywnych skutków zachowań pełnomocnika ponosi mocodawca (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 525/11). Powierzając prowadzenie swojej sprawy profesjonalnemu pełnomocnikowi strona winna liczyć się z tym, że wszelkie jego działania, jak również jego zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec niej. Ponadto podkreślić należy, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz.
Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że prezes jednoosobowego zarządu skarżącej spółki do dnia 12 października 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim i nie mógł stawić się na rozprawie.
Wobec powyższego pełnomocnik uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazał okoliczności odnoszące się do strony, którą reprezentuje, a nie do własnej osoby. To pełnomocnik należycie dbający o interesy swojego mocodawcy winien dołożyć należytej staranności aby dochować terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą jest, że po rozpoznaniu sprawy na wyznaczonym terminie rozprawy zapada wyrok. Zatem pełnomocnik powiadomiony o terminie rozprawy winien podjąć kroki mające na celu ustalenie czy na rozprawie zapadł wyrok czy też nie. Natomiast bierność pełnomocnika po rozprawie w żadnym stopniu nie uzasadnia wniosku o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 Ppsa postanowił jak w sentencji.