I OSK 3684/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Gl 1078/17 w sprawie ze skargi Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 2 lutego 2018 r., II SA/Gl 1078/17, oddalił skargę Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w C. na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Własnościowa Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w C. . Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego – art. 4 pkt 18, art. 6 pkt 1, art. 124 ust 1, 1b, 2-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 33 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz art. 104 i 107 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i ograniczenie sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej położonej w C. , oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 0,0974 ha obręb [...] dla której Sad Rejonowy w C. prowadzi KW [...] poprzez zezwolenie na przeprowadzenie przez nią kabla zasilającego do istniejącego na ww. działce złącza energetycznego należącego do [...] , do inwestycji celu publicznego tj. stacji bazowej [...] , lokalizowanej na działce [...] na istniejącym słupie energetycznym przy ul. [...] – poprzez uznanie, że sam kabel zasilający jest urządzeniem łączności publicznej, a co jak wynikało z pierwotnych uzgodnień z Prezesem Urzędu Komunikacji elektronicznej jest niedopuszczalne. W oparciu o powyższe skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi i Instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że sam kabel zasilający nie jest urządzeniem łączności publicznej, zaś w toku postępowania skarżąca podnosiła nadto okoliczność oddziaływania smogiem elektromagnetycznym na mieszkańców bloków sąsiadujących kwestionując opinię o oddziaływaniu na środowisko. Kwestia ta nie została wyjaśniona zarównano przez Starostę jak i Wojewodę oraz pominięta przez Sąd orzekający w I instancji. Powyższe ma o tyle znaczenie, że Najwyższa Izba Kontroli Delegatura w [...] podjęła postępowanie w sprawie przepisów związanych właśnie z oddziaływaniem stacji bazowych na zdrowie mieszkańców wskazując, że przepisy te nienależycie chronią mieszkańców. Jednakże stanowisko NIK podane będzie dopiero po sierpniu 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2335 ze zm.) – p.p.s.a. – skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, albowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły. Kontrolując zatem zgodność z prawem zaskarżonego wyroku w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył tę kontrolę do wskazanych w niej zarzutów. Rozpatrywana pod tym kątem skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim zauważyć należy, że w skardze kasacyjnej nie wystarczy wymienić w luźny sposób kilku przepisów. Trzeba wskazać indywidualne uzasadnienie dla każdego zarzutu formułowanego wobec każdego z tych przepisów, który w ocenie autora skargi kasacyjnej, naruszył Sąd I instancji. Zgodnie bowiem z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjny i ich uzasadnienie. "Mimo że przepisy p.p.s.a. nie określają warunków formalnych, jakim powinno odpowiadać uzasadnienie skargi kasacyjnej, to należy przyjąć, że ma ono za zadanie wykazanie trafności (słuszności) zarzutów postawionych w ramach podniesionej podstawy, co oznacza, że musi zawierać argumenty mające na celu "usprawiedliwienie" przytoczonej podstawy kasacyjnej" (zob. wyrok NSA z 6 listopada 2019 r., II GSK 1125/19, LEX nr 2743996). Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie spełnia tych wymagań i uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu precyzyjne określenie jej granic, którymi, jak wyjaśniono wyżej, sąd ten jest związany. "Zarzut naruszenia prawa musi być postawiony wyraźnie, to znaczy należy wskazać konkretny przepis prawa i określić sposób jego naruszenia, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie powinien formułować za stronę zarzutów skargi kasacyjnej. W świetle art. 174 p.p.s.a. tworzenie niespójnej zbitki przepisów - szeregu norm prawnych, które miał rzekomo naruszyć sąd pierwszej instancji, bez wskazania konkretnie na czym polega naruszenie każdej z tych norm, jest nieprawidłowe" (zob. np. wyrok NSA z 27 czerwca 2019 r., I FSK 934/17, LEX nr 2694714). W niniejszej sprawie w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej powołano szereg przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 33 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, zarzucając ich niewłaściwe zastosowanie, które miałoby polegać na tym, że sam kabel zasilający nie jest urządzeniem łączności publicznej (w ocenie skarżącego kasacyjnie Sąd I instancji przyjął, że jest takim urządzeniem). Nie jest w żaden sposób możliwe odgadnięcie – czego też Naczelny Sąd Administracyjny robić nie może – do którego z powołanych przepisów autor skargi kasacyjnej odnosi to spostrzeżenie, stawiając zarzut niewłaściwego zastosowania powołanych przepisów. Nie wyjaśnia też tego uzasadnienie skargi kasacyjnej, które odwołuje się do szkodliwego oddziaływania elektromagnetycznego stacji bazowej telefonii komórkowej i zastrzeżeń NIK do obowiązujących przepisów w materii lokalizowania takich stacji. Trudno w takiej sytuacji przyjąć, że skarga kasacyjna precyzyjnie określa granice, w jakich sprawa ma być poddana ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd I instancji odniósł się do rozumienia na gruncie art. 124 ust. 1b u.g.n. kabla zasilającego, stwierdzając, że "Projektowana inwestycja polega na przeprowadzeniu przez rzeczoną nieruchomość kabla zasilającego (długości około 2 m), od istniejącego na działce nr [...] złącza energetycznego (należącego do [...] ) do stacji bazowej [...] (inwestycja celu publicznego), zlokalizowanej na działce nr [...] na istniejącym słupie energetycznym przy ul. [...]. Chodzi zatem o inwestycję pozostającą w "zakresie urządzeń łączności publicznej" w rozumieniu art. 124 ust. 1b u.g.n." Skarżąca kasacyjnie Spółdzielnia nie podważyła skutecznie tego stanowiska, zgodnie z regułami podanymi wyżej. Mając to na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.