II SA/Ke 737/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółka jawna z siedzibą w N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółka jawna z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE [...] Spółka jawna z siedzibą w N. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego wniosku Spółka podniosła, że zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów przed rozpatrzeniem skargi przez Sąd i wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia narażałby stronę skarżącą na poważny uszczerbek finansowy. Jednym z głównych profili prowadzonej działalności gospodarczej przez skarżącą jest właśnie zbieranie odpadów komunalnych. Nadto Istnieje realne ryzyko zwolnienia pracowników, a następnie likwidacja działalności gospodarczej. Spółka w ramach prowadzonej działalności w zakresie zbierania odpadów objętych cofniętą decyzją w Sielcu Biskupim zatrudnia kilku pracowników. Ma również podpisane umowy zlecenia na realizację różnego rodzaju zadań w ramach prowadzonej działalności gospodarczej objętej decyzją. Wznowienie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, a następnie poszukiwanie osób w miejsce wcześniej zwolnionych pracowników oraz powrót do dotychczasowej pozycji na rynku, jak dalej wskazał wnioskodawca, jest przedsięwzięciem trudnym i czasochłonnym, wymagającym dużych nakładów finansowych. W chwili obecnej bardzo trudno jest pozyskać pracowników fizycznych w branży związanej z gospodarowaniem odpadami komunalnymi ze względu na jej trudną specyfikę (praca w ciężkich warunkach). Zlikwidowanie działalności gospodarczej na skutek natychmiastowego wykonania decyzji administracyjnej prowadzi także do utraty klienta, którego pozyskanie jest dla skarżącej trudne, a czasem wręcz niemożliwe, w szczególności gdy wykonana decyzja administracyjna zostałaby późniejszym prawomocnym orzeczeniem sądu wyeliminowana z obrotu prawnego. Obecny stan rzeczy w żaden sposób nie zagraża środowisku czy osobom trzecim, co pozostaje poza jakimkolwiek sporem. Odpady są zeskładowane w sposób zgodny z wadliwie cofniętą decyzją. W świetle powyższego wniosek o zabezpieczenie jest konieczny i uzasadniony, dający ochronę skarżącej przed trudnymi do odwrócenia negatywnymi dla niej skutkami, jakie mogą powstać w przyszłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. W ramach oceny wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji rozważeniu podlega to, czy we wniosku uprawdopodobniono, że jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym skontrolowaniem w aspekcie zgodności z prawem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1057/17, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) W niniejszej sprawie skarżąca takich okoliczności nie wykazała. Na wstępie zauważyć należy, że działalność objęta cofniętym wskutek zaskarżonej decyzji zezwoleniem nie stanowi wyłącznego profilu działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą. Spółka zajmuje się również m.in. odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, sprzedażą hurtową odpadów i złomu, czy działalnością usługową związaną z zagospodarowaniem terenów zieleni (k. 10v akt sprawy). To, po pierwsze, nie uprawdopodabnia twierdzenia Spółki o konieczności całkowitej likwidacji działalności Spółki. Po drugie zaś, powyższe wskazuje na istniejącą możliwość kontynuacji zatrudnienia pracowników do pracy w ramach innych profili działalności Spółki, zwłaszcza, że, jak wynika z załączonych do akt sprawy wydruków przedstawiających zestawienia listy płac znaczna część pracowników, którzy według twierdzeń skarżącej wykonują pracę na [...], świadczy także pracę w Jędrzejowie. Odnośnie dalszej argumentacji mającej przemawiać za uwzględnieniem wniosku, że Spółka ma podpisane umowy zlecenia na realizację różnego rodzaju zadań w ramach prowadzonej działalności gospodarczej objętej decyzją, należy podnieść, że strona nie skonkretyzowała we wniosku, czego konkretnie dotyczyć mają te umowy, z jakimi kontrahentami zostały zawarte i jakich ewentualnych zobowiązań ze strony Spółki dotyczą. Natomiast utrata klienta i potencjalna trudność pozyskania go w przyszłości nie spełnia warunku spowodowania wykonaniem zaskarżonej decyzji trudnych do odwrócenia skutków, skoro nie są one całkowicie niemożliwe do pokonania lub niemożliwe do pokonania w stopniu graniczącym z pewnością, a nadto Spółka nie wykazała, że konieczne będzie w tym względzie uruchomienie znacznych środków i sił. Z tych przyczyn nie można uznać, aby względem skarżącej Spółki istniało niebezpieczeństwo zaistnienia nieodwracalnych skutków albo znacznej szkody wskutek wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji, a także treść dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, nie sposób również podzielić twierdzeń Spółki, że nie ma sporu co do tego, że obecny stan rzeczy w żaden sposób nie zagraża środowisku czy osobom trzecim. Ubocznie podnieść należy, wobec wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, że - w sytuacji uwzględnienia wniosku - Sąd nie określa w postanowieniu terminu, do którego wstrzymanie wykonania decyzji ma obowiązywać, a o dacie utraty mocy wstrzymania wykonania aktu lub czynności stanowi art. 61 § 6 ustawy p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.