I FZ 497/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Hurtowni M. B. i O. B. T. S., S. B. Spółki jawnej z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 803/11 odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Hurtowni M. B. i O. B. T. S., S. B. Spółki jawnej z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 14 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2007 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 803/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił H. S., S.B. Spółki jawnej z siedzibą w S. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 14 czerwca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2007 r. Uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie Sąd I instancji przypomniał w pierwszej kolejności, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2011 r. wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony, przesłano pouczenie o treści art. 46, art. 47, art. 70 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), przesłano odpis odpowiedzi na skargę i wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 394 zł z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Następnie Sąd zaznaczył, że wobec nieuiszczenia wpisu w zakreślonym terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 15 września 2011 r. odrzucił skargę. Sąd wskazał ponadto, że pismem z dnia 27 września 2011 r. skarżąca Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i jednocześnie ten wpis uiściła. W uzasadnieniu tego pisma wskazała, że o konieczności uiszczenia wpisu dowiedziała się dopiero po doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Strona skarżąca podkreśliła, że przesyłka sądowa poza wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych, pouczeniem i odpisem odpowiedzi na skargę, nie zawierała żadnych innych pism. W ocenie skarżącej, skoro nie została ona pouczona o konieczności uiszczenia wpisu, to nie może ponosić negatywnych konsekwencji. Analizując powyższe okoliczności Sąd I instancji uznał, że Spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Była bowiem prawidłowo pouczona o sposobie i terminie uiszczenia wpisu. Sąd wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono w dniu 16 sierpnia 2011 r. wspólnikowi S. B. Skarżąca Spółka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 11 października 2011 r., wnosząc o jego zmianę i przywrócenie uchybionego terminu. W uzasadnieniu ponownie podniesiono, że w przesyłce sądowej poza wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi – poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji nie znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu. Autor zażalenie wskazał, że w wezwaniu do uzupełnienia braku pod pozycją "a)" Sąd wskazał na brak dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, brak było natomiast pozycji "b", pod którą winno zostać umieszczone wezwanie do uiszczenia wpisu. Przesyłka nie zawierała także żadnego pisma przewodniego ani specyfikacji umieszczonych w niej pism. Brak jest zatem jakiegokolwiek dowodu, że zawierała ono wezwanie do uzupełnienia braku formalnego w postaci uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w zażaleniu sprowadzają się wyłącznie do podważenia okoliczności doręczenia stronie skarżącej sądowego wezwania do uiszczenia wpisu. Na wstępie należy zatem stwierdzić, że jedynym dokumentem potwierdzającym okoliczność otrzymania przez stronę wezwania sądowego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi było zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 24 akt sądowych). Z analizy tego pisma wynika, że przesyłka zawierająca: sądowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, pouczenie o treści przepisów, odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona stronie skarżącej w dniu 16 sierpnia 2011 r. Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego, należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywające. Z całą pewnością obalenie domniemania nie może nastąpić jedynie w oparciu o oświadczenie strony, że przeprowadzona analiza korespondencji wykazała, że w otrzymanej przesyłce znajdowało się jedynie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi – poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji. Strona na poparcie swojej argumentacji wskazała dodatkowo, że w otrzymanym wezwaniu, wymieniając braki podlegające uzupełnieniu wymieniono jedynie podpunkt "a". Odnosząc się do tej okoliczności wskazać należy, że taka redakcja wezwania rzeczywiście może wywoływać wątpliwości co do treści wezwania. Niemniej jednak analiza akt sprawy wskazuje, że zarówno zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (k. 2 akt sądowych), jak i sporządzone na jego podstawie wezwanie z 10 sierpnia 2011 r. (k. 23 akt sądowych) były osobnymi pismami - nie wymienionymi w treści zarówno zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 sierpnia 2011 r. (k. 1 akt sądowych), jak i sporządzonego na jego podstawie wezwania z 10 sierpnia 2011 r. (k.20 akt sądowych), na które powołuje się strona. Należy więc stwierdzić, że próba podważenia wiarygodności zwrotnego potwierdzenia odbioru przez stronę skarżącą okazała się bezskuteczna. A zatem zarzut strony dotyczący naruszenia przez Sąd I instancji art. 86 i 87 P.p.s.a. uznać należy za niezasadny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznawszy, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.