II SA/Kr 1384/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2017 r. wniosku J. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 25 sierpnia 2017 r., nr 826/2017, znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2017 r., nr [...], (znak: [...]) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w N. nr [...] z dnia 30 marca 2017 r. (znak: [...]) nakładające grzywnę w kwocie 62 784 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. W skardze z dnia 26 września 2017 r. (data wpływu 29 września 2017 r) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia Inspektor Nadzoru Budowlanego, a także poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w N. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., póz. 270; dalej ustawa powoływana jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po pierwsze podnieść należy, iż strona skarżąca nie wskazuje podstawy prawnej złożonego wniosku, ani też nie precyzuje dokładnie żadnej z powyższych ustawowych przesłanek, jako stanowiącej postawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący nie tylko, że nie wskazał podstawy prawnej swojego wniosku, ale nawet nie przywołał stosownej przesłanki uzasadniającej jej zdaniem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie sposób więc nawet domyślać się o jaką, z ustawowo określonych przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia, chodzi wnioskodawcy. Co więcej, a to jest także konsekwencją powyższego, skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobniła we wniosku przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia. Wprawdzie w uzasadnieniu wniosku znalazło się stwierdzenie, że "wykonanie tytułu zgodnie z decyzja będzie skutkowało nieodwracalne skutki wynikające z naruszenia stabilności zbocza". Podkreślić jednak należy, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie nałożenia grzywny w celu wykonania obowiązku (i ten akt mógł podlegać wstrzymaniu wykonania przez Sąd), a nie wykonanie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji administracyjnej. Po drugie skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek strony skarżącej to jest ona obowiązana do wykazania, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niej skutki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podkreślić, że istotą udzielanej na tym etapie postępowania sądowego ochrony tymczasowej, jest zapobieżenie wyrządzeniu stronie skarżącej znacznej szkody lub zapobieżenie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą powstać poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Zwrócenia uwagi wymaga przy tym okoliczność, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności, które uzasadniają wystąpienie w sprawie powyżej wskazanych przesłanek. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia powinno odnosić się więc do konkretnych faktów świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponieważ pojęcia użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. są nieostre (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), zatem niezbędna jest ich konkretyzacja w postaci przedstawienia przez stronę skarżącą należytej argumentacji, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. np. postanowienie NSA z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt IIFSK 921/12, Lex nr 1137672). Tymczasem treść skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, nie zawiera żadnego uzasadnienia złożonego przez stronę skarżącą wniosku dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 25 sierpnia 2017 r. Powyższe powoduje, że uznać należy, iż strona skarżąca nie wykazała okoliczności, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub też niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Należy podkreślić, iż podmiot występujący o wstrzymanie wykonania postanowienia, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby sąd, wyręczając go, niejako z urzędu, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego uzasadnienia wyklucza dokonywanie jego merytorycznej pozytywnej oceny (por. postanowienia NSA z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, Lex nr 1145458, z dnia 04.07.2013 r.; sygn. akt II GZ 323/13, Lex nr 1346945). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.