II SA/Kr 1040/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestników postępowania E.K. J.K. i R.K. , o sprostowanie pism i postanowień sądu w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Wojewody K. z dnia 15 września 1998 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić sprostowania. UZASADNIENIE Uczestnicy postępowania E.K. J.K. i R.K. , w piśmie z dnia 23 listopada 2012 r. zwrócili się z wnioskiem "o sprostowanie we wszystkich pismach i postanowieniach sądu błędnie użytego naszego nazwiska i poprawę na K. (K. )". Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis ma odpowiednie zastosowanie do niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w postanowieniach sądu, a na mocy art. 167 p.p.s.a. - w zarządzeniach przewodniczącego. Jak wynika z akt sprawy w żadnym z postanowień sądu i zarządzeń przewodniczącego nie zostało użyte nazwisko skarżących w formie zniekształconej. W wyroku wydanym w niniejszej sprawie nazwisko to w ogóle nie zostało użyte. Jedynie przy wysyłce postanowienia z 30 października 2012 r. zniekształcono wskazane wyżej nazwiska, używając formy "K. ". Wskazuje na to rozdzielnik do postanowienia (k. [...] ), pisma przewodnie (k. [...]) oraz zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłek. Żadne z tych pism nie podlega jednak sprostowaniu, bowiem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiej możliwości. Dodatkowo należy wskazać, że mimo omyłki przy adresowaniu przesyłek zawierających postanowienie, zostało ono skutecznie doręczone uczestnikom. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 167 p.p.s.a.