II GSK 1862/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku F. E. E. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej F. E. E. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1078/11 w sprawie ze skargi F. E. E. w W. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 17 stycznia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1078/11 oddalił skargę F. E. E. w W. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z [...] marca 2011 r., w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku F. E. E. w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji W uzasadnieniu skarżąca podała, że niesłusznie została zobowiązana do zwrotu dotacji w kwocie przekraczającej milion złotych. F. zwróciła wszystkie wolne (niewydatkowane) środki, uzyskane w ramach dotacji, które nie zostały zajęte przez bank. W ocenie skarżącej egzekucja żądanej kwoty spowoduje utratę płynności finansowej, doprowadzi do jej upadłości i likwidacji. Nadto, wykonanie decyzji spowoduje zaprzestanie realizowania innych projektów społecznie użytecznych, w które strona skarżąca jest zaangażowana. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania Ministra Rozwoju Regionalnego z [...] marca 2011 r., w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270: dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności, jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przed sądem aktu lub czynności. Objęcie skarżącego tzw. ochroną tymczasową nie jest działaniem podejmowanym przez sąd z urzędu. Nie jest również działaniem obligatoryjnym podejmowanym przez sąd po złożeniu wniosku w tym przedmiocie. Uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej jest uzależnione od działań podjętych przez podmiot domagający się przyznania mu tego rodzaju ochrony. Aby zatem możliwe było zastosowanie tej instytucji prawnej, w pierwszej kolejności strona jest zobowiązana wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Oznacza to, że obowiązek wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy, a nie na sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, że F. E. E. w W. nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia w czasie trwania postępowania sądowoadministracyjnego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podkreśliła, że egzekucja żądanej kwoty spowoduje jej likwidację F. Jednakże pełnomocnik skarżącej nie poparł tej informacji dokumentami źródłowymi, które zobrazowałyby aktualną sytuację finansową [...]. Za takowe nie można bowiem uznać nieaktualnego już roboczego rachunek zysków i start od dnia 1 stycznia 2010 r., do dnia 31 grudnia 2010 r. oraz wyciągów z rachunków bankowych. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych (w tej sprawie do zwrotu dotacji w wysokości 1 215 780,10 zł) pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot. Dodać trzeba, że sąd ma również prawną możliwość zmiany lub uchylenia w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Ponadto skarżąca nie przedstawiła jakie to udokumentowane fakty wypełniają jej zdaniem dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji załączyła m.in. roboczy rachunek zysków i start od dnia 1 stycznia 2010 r., do dnia 31 grudnia 2010 r. Dokument ten nie jest miarodajny dla obecnej oceny sytuacji materialnej skarżącej, gdyż pochodzi sprzed 2 lat. Innych dokumentów obrazujących aktualną sytuację finansową F. (choćby rachunku zysków i start za 2011 r., lub pierwsze półrocze 2012 r.) skarżąca nie przedłożyła. Sam fakt istnienia niekorzystnego dla strony skarżącej rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie dodać tylko można, że oddalenie określonej treści wniosku o wstrzymanie nie tworzy powagi rzeczy osądzonej i nie uniemożliwia ponowienia wniosku. Według art. 61 § 4 p.p.s.a. tego rodzaju postanowienia mogą być zmieniane lub uchylane w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.