II FSK 216/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K. Sp. z o.o. w G. o umorzenie kosztów postępowania kasacyjnego złożonego w sprawie ze skargi kasacyjnej K. Sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 934/05 w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 29 września 2005 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. postanawia odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FSK 216/07, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. sp. z o.o. z siedzibą w G. od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 3 października 2006 r. wydanego w sprawie skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 29 września 2005 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2008 r. - wskazując na okoliczności, o których mowa w art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a." - powyższy wyrok uzupełniono poprzez zasądzenie od Spółki na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kwoty 1800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 27 sierpnia 2008 r. (28 sierpnia 2008 r. - data nadania) Spółka złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o zwolnienie jej z zapłaty zasądzonej kwoty zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu pisma podniesiono, iż Spółka od kilku lat nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada majątku i w najbliższym czasie planuje złożyć wniosek o upadłość. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji, odmiennie niż w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi wprowadzono w art. 203 i art. 204 p.p.s.a. zasadę finansowej odpowiedzialności za wynik postępowania (zasadę rezultatu). Przejawia się ona w nałożeniu na stronę "przegrywającą" sprawę, bez względu na to, czy jest nią skarżący, czy też organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, obowiązku zwrotu kosztów postępowania stronie przeciwnej (por. Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka - Medek, wyd. LexisNexis Warszawa 2007). Powyższe oznacza, iż zasądzoną przez Sąd kwotą zwrotu kosztów postępowania dysponuje strona przeciwna postępowania. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje bowiem możliwości umorzenia przez Sąd tego rodzaju kosztów. Wprawdzie art. 229 § 1 p.p.s.a. zawiera podstawę do udzielania ulg w postaci umorzenia, odroczenia płatności lub rozłożenia na raty należności pieniężnych, ale dotyczy on wyłącznie nieuiszczonych kosztów sądowych (tj. opłat sądowych - wpisu oraz opłaty kancelaryjnej, a także zwrotu wydatków, art. 211 w zw. z art. 212 § 1, art. 213 p.p.s.a.) oraz grzywien ( art. 55 § 1, art. 112 § 1, art. 293 § 1 p.p.s.a.), które zostały orzeczone w postępowaniu sądowym. Są to więc należności Strony uiszczane na rachunek Sądu administracyjnego. Zwrot kosztów postępowania między stronami nie mieści się we wskazanym w art. 229 § 1 p.p.s.a. katalogu, bowiem są to rozliczenia finansowe pomiędzy stronami postępowania (w rozpatrywanej sprawie: Spółką i Dyrektorem Izby Skarbowej w G.), w które - poza orzeczeniem, na podstawie art. 203 lub art. 204 p.p.s.a., o ich zwrocie i wskazaniem wysokości - nie może ingerować Sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wniosek odrzucił.