II FSK 416/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1098/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 1 sierpnia 2008 r. nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu sygn. akt I SA/Wr 1098/08 odrzucił skargę B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 1 sierpnia 2008 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podniósł, że do wniesionej do Sądu przez profesjonalnego pełnomocnika skargi B. B. z dnia 4 września 2008 r. został dołączony dowód uiszczenia opłaty skarbowej od czynności umocowania do działania w sprawie. Sam dokument pełnomocnictwa nie został jednak załączony do skargi. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 października 2008 r. (doręczonym w dniu 20 października 2008 r.) do przedłożenia pełnomocnictwa pełnomocnik przedstawił kolejny dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, nie dołączając przy tym samego dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny mając na względzie art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) uznał, że niedołączenie pisemnego pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej jest usuwalnym brakiem formalnym. Wymóg zawarty w tym przepisie spełnia pisemne potwierdzenie udzielonego pełnomocnictwa również wówczas, gdy zostanie sporządzone po wniesieniu skargi. Sąd stwierdził, że złożona w sprawie skarga, podpisana przez pełnomocnika, który nie wykazał umocowania do działania w imieniu skarżącej jest równoważna w skutkach procesowych ze złożeniem skargi przez osobę nieuprawnioną. Skoro więc profesjonalny pełnomocnik pomimo wezwania nie przedłożył pełnomocnictwa to Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. Na powyższe postanowienie skargę kasacyjna złożył pełnomocnik skarżącej zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Skargę kasacyjną oparł na naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 37 § 1, art. 49, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na przyjęciu, iż skarga zawierała brak formalny w postaci niedołączenia opłaconego pełnomocnictwa. Skarżąca wskazała, że pełnomocnik strony dołączył oryginał pełnomocnictwa przy pierwszej czynności tj. wraz ze skargą. Jednak omyłkowo pracownik Izby Skarbowej zatrzymał w aktach administracyjnych dokument pełnomocnictwa i nie przekazał go wraz z aktami do Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy. W przypadku, gdy skarżący w postępowaniu sądowoadministrarcyjnym wyznacza pełnomocnika, ciąży na nim obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Ponieważ sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz przeprowadza kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1 p.p.s.a.), należy odróżnić sprawę administracyjną, prowadzoną i załatwianą przez organy administracji publicznej, od sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym. Skoro zatem art. 37 § 1 p.p.s.a. nakłada obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy, oznacza to obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy sądowoadministracyjnej, prowadzonych przez sąd administracyjny, a nie do akt administracyjnych, prowadzonych przez organ administracji publicznej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z analizy akt sądowych niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że skarga nie zawiera braku formalnego w postaci braku pełnomocnictwa, przez co nie powinna być przez Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucona. Jak wynika z akt sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w dniu 30 września 2008 r. przekazał skargę B. B. wraz z potwierdzeniem uiszczenia przez nią wpisu od skargi oraz opłaty za pełnomocnictwo. Nie przekazał natomiast samego pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą adwokatowi K. L.. Na wezwanie Sądu z dnia 14 października 2008 r. do złożenia opłaconego pełnomocnictwa procesowego strona skarżąca złożyła dowód ponownego uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą. W dniu 12 grudnia 2008 r. Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę stwierdzając, że strona nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Jednakże Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie procesowym z dnia 23 grudnia 2008 r. wskazał, że skarga z dnia 4 września 2008 r. zawierała pełnomocnictwo udzielone adwokatowi K. L. do reprezentowania B. B. przed sądami administracyjnymi, które omyłkowo pozostawiono w aktach sprawy Izby Skarbowej we W.. Do pisma załączył przedmiotowe pełnomocnictwo wraz ze skargą z dnia 4 września 2008 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że co prawda w chwili wydania przez Sąd pierwszej instancji w aktach sądowych sprawy nie znajdowało się pełnomocnictwo adwokat K. L. do działania w imieniu skarżącej jednak było to spowodowane omyłkowym działaniem organu administracji, który przedłożył do Sądu egzemplarz skargi bez przedmiotowego pełnomocnictwa. Niewątpliwie bowiem strona skarżąca dochowała określonego w przepisie art. 37 § 1 p.p.s.a. obowiązku złożenia pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, a taką było złożenie skargi w siedzibie organu administracji, którego działanie było przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdzając bezzasadność odrzucenia skargi.