Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

IV SA/Wa 1086/12

Адміністративні суди2012-10-24
Номер справи
IV SA/Wa 1086/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2012-10-24
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судді

Wanda Zielińska-Baran

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W piśmie z dnia 10 maja 2012 r. N. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2012 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] września 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2011 r. określającą środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na chowie drobiu – w systemie ściółkowym na terenie fermy drobiu w miejscowości U., gmina R. Pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statutu, uchwały powołaniu zarządu). Powyższe wezwanie zostało awizowane po raz pierwszy dnia 25 czerwca 2012 r., a po raz drugi 3 lipca 2012 r. Wobec tego należy uznać je za doręczone z dniem 9 lipca 2012 r. Pozostało ono bez odpowiedzi. Następnie Sąd w piśmie z 17 września 2012 r. wezwał skarżącego do nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej oraz podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało awizowane po raz pierwszy dnia 21 września 2012 r., a po raz drugi 29 września 2012 r. Wobec tego należy uznać je na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) za doręczone z dniem 5 października 2012 r. Pozostało ono jednak bez odpowiedzi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stwierdzić należy, że nieuzupełnienie powyższych braków uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia. Niezależnie od powyższego należy także stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie oraz sposobie wniesienia skargi i została doręczona pełnomocnikowi skarżącego dnia 11 kwietnia 2012 r. Skarżący nadał skargę w dniu 11 maja 2012 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Sądu. Sąd zarejestrował skargę w dzienniku korespondencji ogólnej i przesłał skargę organowi przy piśmie z dnia 15 maja 20121 r. celem udzielenia odpowiedzi na skargę. W takim wypadku za dzień wniesienia skargi uważa się datę nadania skargi do właściwego organu. Skoro stosownie do treści art. 83 § 3 cyt. ustawy, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, zgodnie zaś z art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, wobec tego za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania skargi do właściwego organu, co uczynił Sąd 15 maja 2012 r. Reasumując należy stwierdzić, że skoro zaskarżona decyzja zostało doręczona skarżącym w dniu 11 kwietnia 2012 r., to ostatni dzień terminu na jej wniesienie upłynął w dniu 11 maja 2012 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została skutecznie wniesiona po upływie tego terminu. Z tego względu również na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy podlegała odrzuceniu.