IV SO/Po 9/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 7.12.2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi [...] w przedmiocie nałożenia grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę przez Burmistrza Miasta i Gminy [...]. p o s t a n a w i a: Skargę odrzucić. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] sierpnia 2010r. pełnomocnik Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi [...] (data wpływu do Sądu [...].08.2010r.) wniósł o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dna 20maja wraz z aktami, to jest nie wykonanie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem wnioskodawcy skarga dotyczyła bezczynności Burmistrz Miasta i Gminy [...] w załatwieniu podania z dnia [...].10.2009r. w przedmiocie dopuszczenia Stowarzyszenia j.w. jako organizacji społecznej w procedurze uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego; wpłynęła do Burmistrza w dniu [...] maja 2010r. Pełnomocnik dołączył kserokopie dowodów doręczenia organowi pisma (bez określenia jego rodzaju ani daty) w tym dniu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Burmistrz Miasta i Gminy [...], że skarga taka nie wpłynęła do organu, a jedynie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]– na dowód czego załączył skan "skargi na bezczynność SKO w [...]" z dnia [...] maja 2010r.; załączył również pozostałe materiały w postaci pisma Stowarzyszenia z dnia [...].10.2009r., odpowiedzi Burmistrza z dnia [...].10.2009r., odpowiedzi na pismo z dnia [...].10.2009r., pismo SKO z dnia [...].04.2010r. wraz z kopią zażalenia Stowarzyszenia i odpowiedzią na to pismo z dnia [...].04.2010r. Organ stwierdził też w swym piśmie, iż pozostawał w przekonaniu, iż pismo dotyczyło skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], która winna być złożona do Sądu za pośrednictwem tego organu. Organ ten załączył do akt wydruk z rejestru korespondencji przychodzącej do Urzędu z dnia [...] maja 2010r., z którego wynika, że w tym dniu wpłynęła skarga na bezczynność SKO dotycząca planu zagospodarowania terenu [...]. Organ poniósł, że traktował to pismo jak skargę na bezczynność SKO i że pismo to zostało mu przesłane jedynie do wiadomości. Z nadesłanego przez skarżącego oryginału skargi wynika, że nie jest ona tożsama z tą, która została złożona wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny z dnia [...].08.2010r.; mianowicie wynika z niego, że słowa "na bezczynność SKO w [...]" zostały skreślone, a w załączonej do wniosku skargi wynika, że taka treść nie miała miejsca, natomiast są tam słowa "na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...]". Należy też zwrócić uwagę, że w obu wersjach w punkcie 3 pisma widnieje zapis: "Zasądzenie od SKO w [...] (...). Sąd zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wniesienie skargi powoduje po stronie organu powstanie obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy. Mając na uwadze złożenie wniosku o wymierzenie organowi grzywny przez skarżącego stwierdzić więc należało, że w sprawie nie zostały spełnione warunki nałożenia takiej grzywny. Zgodnie bowiem z przepisem art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Bez znaczenia przy tym, co do zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt, jest pozytywne rozpatrzenie skargi w trybie autokontroli (co stanowi podstawę umorzenia postępowania przez sąd), oraz przesłanie przez organ odpowiedzi na skargę wraz z aktami przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Takie stanowisko zajął naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 3.11.2009r., sygn. akt II GPS 3/09. W niniejszej sprawie wystąpiła jednak inna sytuacja. Z przedstawionych powyżej faktów wynika, że skarga na bezczynność w ogóle nie wpłynęła do organu jakim jest Burmistrz Miasta i Gminy Swarzędz. Skoro zatem przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa jest "niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art.. 54 § 2 ppsa, - oznacza to, że skarga taka winna być złożona przez skarżącego do sądu, za pośrednictwem organu. Z okoliczności sprawy wynika, że nie można mówić o opieszałości organu ani o jego bezczynności, jeżeli chodzi o przekazanie skargi do sądu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym przepisie mowa jest o tzw "nienazwanych" przyczynach niedopuszczalności skargi (tu wniosku). Są to m. in. wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot, niewyczerpanie środków zaskarżenia, brak przedmiotu zaskarżenia. Ta ostatnia przyczyna ma miejsce w niniejszej sprawie. Skoro brak jest skargi na bezczynność organu – nie ma podstaw do wymierzenia grzywny za jej nieprzekazanie do Sądu – brak bowiem aktu lub czynności, która ma być zaskarżona. Na marginesie należy dodać, że Stowarzyszenie Mieszkańców Wsi [...] wniosło do tutejszego Sądu w 2010r. do chwili obecnej 18 skarg w tym 9 skarg na bezczynność organu. Wszystkie te skargi zostały przekazane do Sądu a większość jest już zakończona. Przy tak dużej ilości spraw możliwe są omyłki, co widoczne jest w redakcji skargi załączonej do wniosku o wymierzenie grzywny. Strona reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika, a więc winien on dołożyć należytej staranności przy formułowaniu skarg i wszelkich wniosków w imieniu swych mocodawców. Przerobienia i skreślenia widoczne na skardze mającej stanowić podstawę wniosku o wymierzenie grzywny świadczą o omyłkach strony i nieprawidłowej, nie zgodnej z zamierzeniem strony jej sformułowaniem. Nie może to jednak rodzić konsekwencji dla organu, który potraktował pismo jako skargę na bezczynność SKO w [...], zgodnie z jej brzmieniem. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji. MZ