II FZ 554/20

SENTENCJA Dnia 17 grudnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Po 940/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 29 sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku rolnego za 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 16 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Po 940/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Z. G. (dalej jako "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Poznaniu z 29 sierpnia 2019 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku rolnego za 2010 r. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z 29 listopada 2019 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Poznaniu wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie numeru PESEL. Jednocześnie strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie zostało odebrane w dniu 16 grudnia 2019 r. W zakreślonym terminie skarżący uiścił wpis od skargi, nie podał natomiast numeru PESEL. W dniu 14 stycznia 2020 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do podania numeru PESEL. Postanowieniem z 23 stycznia 2020 r. sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 maja 2020 r.. sygn. akt II FZ 124/20 oddalił zażalenie na to postanowienie. Z tych względów sąd pierwszej instancji uznał, że braków nie uzupełniono w terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a", poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące odrzuceniem skargi pomimo uzupełnienia w terminie jej braków formalnych oraz art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem, ze brak podaniu numeru PESEL stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, iż skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała, jako pierwsze pismo w sprawie numeru PESEL. W tej sytuacji słusznie wezwano skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłki zawierające wezwanie do uzupełnienia powyższego braku (wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi) zostały doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2019 r. W wyznaczonym terminie nie został przez skarżącego uzupełniony brak formalny skargi, w postaci wskazania numeru PESEL. Wbrew zarzutowi zawartemu w zażaleniu, w sprawie nie wystąpiła sytuacja pozwalająca na odstąpienie od rygoru odrzucenia skargi. Wprawdzie rację ma strona skarżąca, że w orzecznictwie ukształtowany został pogląd, zgodnie z którym niepodanie numeru PESEL w skardze nie stanowi braku formalnego uniemożliwiającego nadanie jej prawidłowego biegu w sytuacji, gdy w aktach administracyjnych sprawy znajduje się numer PESEL (por. postanowienia NSA z dnia 19 grudnia 2019 r. II OZ 1154/19, z dnia 27 listopada 2019 r. I GZ 366/19), jednak w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z takim przypadkiem. Z analizy akt wynika, że numer PESEL skarżącego nie był podany w aktach administracyjnych, a sąd pierwszej instancji nie miał obowiązku ustalać go na podstawie akt administracyjnych decyzji wymiarowych (które nie są załączone do akt administracyjnych w niniejszej sprawie). Dodatkowo należy wskazać, że wymóg ustanowiony w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. nie dotyczy tylko postępowania zainicjowanego skargą wniesioną drogą elektroniczną. Podkreślić należy, że postępowanie przed sądem administracyjnym jest postępowaniem sformalizowanym i wymaga spełnienia określonych wymogów dla skuteczności podejmowanych czynności. Jednym z nich jest wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo. Z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Sejm RP VIII Kadencji, nr druku 3260) wynika, że wymóg wskazania numeru PESEL ma na celu zapewnić lepszą identyfikację stron lub innych uczestników postępowania sądowoadministracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt II OZ 999/19). Należy podkreślić, że w ustawie uregulowano konieczność podania numeru PESEL w przypadku osób fizycznych. Zatem znajdujący się w aktach sprawy numer NIP czy numer dowodu osobistego należy uznać na niespełniający wymogu z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie jest to, że skarżącemu prawomocnym postanowieniem odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków. Nie jest zatem sporne, że 16 grudnia 2019 r. skutecznie doszło do doręczenia wezwania do uzupełnienia braku skargi poprzez podanie numeru PESEL. Skoro strona mimo wezwania Sądu Wojewódzkiego nie uzupełniła w tym zakresie braku formalnego skargi, a jednocześnie brak jest w aktach sądowych i administracyjnych wymaganego numeru PESEL, to nie zachodziła przesłanka do nadania skardze prawidłowego biegu. W konsekwencji sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę strony skarżącej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.