II OZ 1027/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 463/12 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 463/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej A.M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że - jak wynika z treści formularza - skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i synem, a ich majątek stanowi dom o powierzchni ok. 164 m². Z treści wniosku wynika, że dochód rodziny wynosi ok. 6 700 zł, zaś z oświadczenia skarżącej, że wydatki rodziny są wysokie. Obroty na rachunkach bankowych syna skarżącej wynoszą między ok. 13 000 zł, a 18 000 zł miesięcznie. Na rachunku skarżącej średnie wpływy wynosiły ok. 1 256 zł, a wydatki – 544 zł. Z oświadczenia strony wynika, że rodzina posiada oszczędności w kwocie 10 000 zł. Mając na uwadze powyższe oraz przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd doszedł do przekonania, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem dochody rodziny pozwalają na sfinansowanie ciężaru kosztów postępowania sądowego. Za taką oceną sytuacji materialnej rodziny skarżącej przemawia jej dochód (w kwocie ok. 6 700 zł). Przy czym Sądowi nie są znane wydatki rodziny związane z jej utrzymaniem, gdyż strona nie złożyła w tym zakresie żadnego oświadczenia (w szczególności w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej), ani nie przedstawiła żadnych dowodów. Oszczędności rodziny, zgodnie z oświadczeniem strony wynoszą ok. 10 000 zł. Z tego zestawienia wynika, że posiadany przez rodzinę dochód pozwala stronie na pokrycie kosztów sądowych. W ocenie Sądu nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż na obecnym etapie postępowania strona ma obowiązek uiścić wpis od skargi w kwocie 500 zł. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła skarżąca wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, iż skarżąca ma możliwość uiszczenia wpisu sądowego, 2. naruszenia art. 246 P.p.s.a. poprzez jego błędną interpretację i ustalenie, że skarżąca ma możliwość uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd I instancji stwierdził, iż rodzina posiada dochód w kwocie około 6 700 zł, zaś nie są znane wydatki rodziny związane z jej utrzymaniem. W związku z powyższym oświadczyła, iż wydatki z ostatniego miesiąca wyniosły około 3 000 zł, na dowód czego załączono stosowne dokumenty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie zasadnie Sąd I instancji uznał, że złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem posiadany przez rodzinę skarżącej dochód pozwala na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej rodziny. Jak wynika z ustaleń Sądu majątek rodziny skarżącej stanowi dom o powierzchni 164 m² oraz oszczędności w kwocie 10 000 zł. Średnie miesięczne dochody rodziny kształtują się na poziomie 6 700 zł. Okoliczności tej skarżąca nie kwestionuje. Dodała jedynie w treści zażalenie, że średnie miesięczne wydatki rodziny wynoszą około 3 000 zł. Mając na uwadze wskazane wyżej dochody oraz ponoszone wydatki stwierdzić należy, wbrew twierdzeniom skarżącej, że posiada ona środki na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z pewnością skarżącej nie można uznać za osobę ubogą, a tylko takie osoby, które nie mogą ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, mimo że poczyniły oszczędności do granic zabezpieczenia podstawowych kosztów utrzymania, mogą skorzystać z pomocy Państwa w postaci zwolnienia od obowiązku uiszczenia tych kosztów. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.