II SA/Bd 520/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. i W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 października 2008r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zażalenia na niewykonanie decyzji postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną T. i W.S. od postanowienia z dnia 20 sierpnia 2008 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zażalenia na niewykonanie decyzji z uwagi na to, iż została ona sporządzona osobiście przez skarżących. Pismem z dnia 29 października 2008 r. T. i W.S. złożyli sporządzone przez nich zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pouczenie w tym przedmiocie zostało zawarte w skierowanym do skarżących piśmie Sądu z dnia 20 października 2008r., do którego załączono odpis postanowienia z dnia 14 października 2008 r. Pisma te zostały odebrane przez skarżących w dniu [...] października 2008r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 189 oraz 190). Wskazać w tym miejscu należy, ze zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalony został pogląd co do tego, że sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona", należy traktować jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Poparciem tej tezy jest między innymi znaczenie, jakie przydaje się wyrazowi "powinno" w Słowniku Języka Polskiego (wyd. PWN, pod red. M. Szymczaka, t. II, s. 870), jako: obowiązkowego, należnego, pożądanego, oczekiwanego, spodziewanego. Powyższego wymogu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 p.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżących, którzy nie są żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. W tym stanie rzeczy Sąd, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.