I OW 196/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędzia del. WSA Marek Wroczyński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta P. z dnia [...] września 2016 roku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta P., a Burmistrzem G. w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie skierowania L. Z. do domu pomocy społecznej postanawia: wskazać Burmistrza G. jako organ właściwy w sprawie UZASADNIENIE Syg. akt I OW 196/16 Uzasadnienie Burmistrz Miasta [...] we wniosku z dnia [...] września 2016 roku wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość, zaistniałego pomiędzy tym organem, a Burmistrzem [...], który z nich ma rozstrzygnąć sprawę skierowania [...]do domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu wniosku Burmistrz [...] wyjaśnił, że [...]zameldowany na pobyt stały w gminie [...] zwrócił się do Burmistrza [...] o umieszczenie go w domu pomocy społecznej. [...]postanowieniem Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 roku został ubezwłasnowolniony częściowo. [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 roku ustanowił kuratelę nad częściowo ubezwłasnowolnionym, a obowiązki kuratora powierzył [...]zamieszkałemu w [...]. Wskazał, że zgodnie z art. 59 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej( DZ.U z 2016 roku, poz. 930 ze zm. dalej jako u.p.s.) decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu kierowania do domu pomocy społecznej. W myśl art. 101 ust.1 u.p.s właściwość miejscową ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. W ocenie wnioskodawcy w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 27 k.c. zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby pozostającej pod opieką jest miejsce zamieszkania opiekuna. Opiekuna ustanawia się dla osoby całkowicie ubezwłasnowolnionej, zaś dla osoby częściowo ubezwłasnowolnionej ustanawia się kuratora. Skoro miejscem zamieszkania [...] jest gmina [...], to organem właściwym miejscowo do rozpoznania wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej jest Burmistrz [...]. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz [...]stanął na stanowisku, że w sprawie winien mieć zastosowanie przepis art. 27 k.c. Organem właściwym do rozpoznania wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej [...] winien być organ gminy właściwej dla miejsca zamieszkania kuratora ubezwłasnowolnionego częściowo tj. Burmistrz [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Pomiędzy Burmistrzem [...] a Burmistrzem [...] powstał spór o wydanie rozstrzygnięcia o umieszczeniu [...]w domu pomocy społecznej, który jest sporem o właściwość miejscową organu. Zasady ustalania właściwości miejscowej w tym przedmiocie określają przepisy art. 101 ust.1 u.p.s. stwierdzające, że generalnie właściwość ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Z kolei art. 59 ust.1 u.p.s. przyznający gminie kompetencje w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej stanowi, że decyzję o skierowaniu o skierowaniu wydaje organ gminy właściwy dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. Oba przepisy korespondują ze sobą i wskazują, że właściwy miejscowo jest organ gminy miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o skierowanie do domu pomocy społecznej. Ustawa o pomocy społecznej nie definiuje pojęcia ,, miejsce zamieszkania’’ i w tej kwestii należy odwołać się do przepisów kodeksu cywilnego. Art. 25 kc przez miejsce zamieszkania osoby fizycznej rozumie miejscowość w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Tak określone miejsce zamieszkania dotyczy osoby, która nie ma ustanowionej opieki. Ustawodawca wyróżnia opiekę nad małoletnim( art. 94 § 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) oraz nad ubezwłasnowolnionym całkowicie( art. 16 § 2 k.c). W sytuacji gdy dana osoba ma ustanowioną opiekę, to miejsce jej zamieszkania jest miejscem zamieszkania opiekuna, na co wprost wskazuje art. 27 k.c. Inaczej kształtuje się sytuacja osoby, która została ubezwłasnowolniona częściowo. Taka osoba nie traci pełnej zdolności do czynności prawnych, a zachowuje częściową zdolność do czynności prawnych. Kurator ustanowiony przez sąd rodzinny reprezentuje taką osobę i zarządza jej majątkiem w sprawach, które wynikają z przepisów prawa, między innymi z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, prawa pracy, prawa bankowego. Należy zauważyć, iż przepis art. 27 kodeksu cywilnego dotyczy opiekuna prawnego i nie ma zastosowania do żadnego przypadku kurateli, w tym do kuratora ustanowionego dla osoby ubezwłasnowolnionej. W takiej sytuacji właściwość miejscową organu do rozpoznania wniosku o skierowanie danej osoby, która jest częściowo ubezwłasnowolniona do domu pomocy społecznej należy wywieść z art. 59 ust.1 w związku z art. 101 ust.1 u.p.s., które wskazują organ gminy miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o skierowanie do domu pomocy społecznej. [...], który ubiega się o skierowanie go do Domu Pomocy Społecznej zamieszkuje w gminie [...]. Wobec powyższego na podstawie art. 15 ust.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U z 2016 roku, poz. 718 ze zm.) postanowiono jak na wstępie.